لودیگ اویگن
| لودویگ اویگن | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 پرتره لودویگ اویگن با لباس نظامی قرمز | |||||
| دوک‌نشین وورتمبرگ | |||||
| سلطنت | ۲۴ اکتبر ۱۷۹۳ – ۲۰ مه ۱۷۹۵ | ||||
| پیشین | کارل اویگن | ||||
| جانشین | فریدریش دوم اویگن | ||||
| زاده | ۶ ژانویه ۱۷۳۱ فرانکفورت آم ماین | ||||
| درگذشته | ۲۰ مه ۱۷۹۵ (۶۴ سال) کاخ لودویگزوبورگ | ||||
| آرامگاه | قلعه لودویگزوبورگ | ||||
| همسر(ان) | سوفی آلبرتین از بایفلینگن[الف] | ||||
| فرزند(ان) | سوفی آنتوانت، ویلهلمینه، هنریت | ||||
| |||||
| خاندان | خاندان وورتمبرگ | ||||
| پدر | چارلز الکساندر، دوک وورتمبرگ | ||||
| مادر | ماریا آگوستا از تورن و تاکسیس[ب] | ||||
لودویگ اویگن (به آلمانی: Ludwig Eugen von Württemberg) (۶ ژانویه ۱۷۳۱ – ۲۰ مه ۱۷۹۵) سیزدهمین دوک وورتمبرگ بود که پس از مرگ برادر بزرگ‌ترش، کارل اویگن، به قدرت رسید. او پیش از دوران کوتاه دوک‌نشینی خود، به عنوان یک فرمانده نظامی در ارتش فرانسه خدمت می‌کرد و به دلیل مکاتبات نزدیک با روشنفکرانی همچون ژان-ژاک روسو در تاریخ اروپا شناخته شده است.
دوران جوانی و خدمات نظامی
لودویگ اویگن به عنوان سومین فرزند دوک کارل الکساندر در فرانکفورت آم ماین زاده شد. او بخش بزرگی از جوانی خود را در دربار فرانسه سپری کرد و در سال ۱۷۴۳ به ارتش لوئی پانزدهم پیوست[۱]. او در جریان جنگ‌های جانشینی اتریش به رتبه‌های بالای نظامی دست یافت و به دلیل شجاعت در میدان نبرد مورد تحسین پادشاه فرانسه قرار گرفت. این دوران تأثیر عمیقی بر دیدگاه‌های فرهنگی و نظامی او در سال‌های بعد گذاشت.
مکاتبات با روسو و دیدگاه‌های آموزشی
یکی از جنبه‌های متمایز زندگی لودویگ اویگن، علاقه شدید او به فلسفه تعلیم و تربیت بود. او در سال ۱۷۶۳ مکاتبات مفصلی را با ژان-ژاک روسو آغاز کرد و از او خواست تا اصول کتاب «امیل» را برای تربیت دخترانش به کار گیرد[۲]. اگرچه روسو دعوت او را نپذیرفت، اما این نامه‌ها نشان‌دهنده روحیه اصلاح‌گرایانه و تمایل لودویگ به پیاده‌سازی اصول عصر روشنگری در میان طبقه اشراف بود[۳].
دوران کوتاه حکومت و اصلاحات
پس از مرگ برادرش در سال ۱۷۹۳، لودویگ اویگن در سن ۶۲ سالگی به عنوان دوک وورتمبرگ منصوب شد. حکومت دو ساله او تحت تأثیر تلاطم‌های ناشی از انقلاب فرانسه قرار داشت. او تلاش کرد تا هزینه‌های گزاف دربار را که از دوران برادرش به ارث رسیده بود کاهش دهد و سیستم اداری دوک‌نشین را کارآمدتر کند[۴]. او همچنین به بهبود وضعیت مدارس روستایی و زیرساخت‌های آموزشی در قلمرو خود توجه ویژه‌ای داشت.
سال‌های پایانی و جانشینی
لودویگ اویگن در مه ۱۷۹۵ در قلعه لودویگزوبورگ درگذشت. از آنجایی که او فرزند پسری نداشت، عنوان دوک‌نشینی به برادر کوچک‌ترش، فریدریش دوم اویگن رسید که راه را برای پادشاهی آینده وورتمبرگ هموار کرد[۵]. لودویگ در دخمه خانوادگی لودویگزوبورگ به خاک سپرده شد. میراث او به عنوان یک حاکم روشنفکر، پلی میان سنت‌های اشرافی سده‌های میانه و ضرورت‌های مدرن قرن نوزدهم در تاریخ آلمان محسوب می‌شود.
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Lorenz, Sönke (1997). Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon. Kohlhammer. p. 268. ISBN 978-3170136052.
- ↑ Sauer, Paul (1997). Reformer auf dem Königsthron. Deutsche Verlags-Anstalt. p. 45. ISBN 978-3421051011.
- ↑ Thomsen, Sabine (2006). Die württembergischen Königinnen. Silberburg-Verlag. p. 92. ISBN 978-3874077149.
- ↑ Wais, Fabian (2001). Die Grabkapelle Rotenberg. Ungeheuer & Ulmer. p. 74. ISBN 978-3930817085.
- ↑ Rau, Margit (2015). Die Grabkapelle auf dem Württemberg. Staatliche Schlösser und Gärten. p. 82. ISBN 978-3422024106.