لورلا کوکارینی

لورلا کوکارینی
نام هنگام تولدLorella Cuccarini Persili
زادهٔ۱۰ اوت ۱۹۶۵ ‏(۶۰ سال)
رم
ملیتایتالیا
پیشه(ها)بازیگر
خواننده
مجری تلویزیون
شوگرل
رقصنده

لورلا کوکارینی پرسیلی (انگلیسی: Lorella Cuccarini Persili؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۶۵) بازیگر، مجری تلویزیون، خواننده، شوگرل و رقصنده اهل ایتالیا است.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پیشتازان فضا: شورش اشاره کرد.

زندگی و حرفه

لورا کوکارینی در تاریخ ۱۰ اوت ۱۹۶۵ در رم متولد شد. در نه سالگی، شروع به شرکت در مدرسه رقص کرد.[۱]

لورلا کوکارینی اولین حضور تلویزیونی خود را در نوزده سالگی به عنوان عضوی از گروه رقص در برنامه «من به تو برزیل را می‌دهم» که از شبکه ۴ ایتالیا پخش می‌شد، تجربه کرد. او بعداً با حضور در برنامه «فوق‌العاده» به میزبانی پیپو بائودو و اجرای رقص در آن برنامه به شهرت ملی دست یافت. در همان سال‌ها، به عنوان رقصنده در سایر برنامه و اجراهای موفق ایتالیایی نیز فعالیت داشت.

وی در سال ۱۹۸۶، اولین آلبوم استودیویی خود با نام Lorel را تحت لیبل پالیدور رکوردز منتشر کرد. این آلبوم که در سبک پاپ و ایتالو دیسکو منتشر شد، با آهنگ‌های پرفروش "Sugar Sugar", "Kangarù" و "Tutto matto" تبلیغ شد که در صدر فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا قرار گرفتند و در برخی از اجراهای Fantastico نیز تبلیغ شدند. در سال ۱۹۸۷، این خواننده جایزه برتر سلطنتی را به عنوان "شخصیت زن سال" دریافت کرد. از سپتامبر ۱۹۸۷ تا ژانویه ۱۹۸۸، به عنوان مجری مشترک برنامه «جشنواره» فعالیت داشت که یک برنامه متنوع ساخته شده توسط پیپو بائودو بود که از کانال ۵ پخش می‌شد. او در سال ۱۹۸۹، با تک‌آهنگ «شب با صدای بلند» به عرصه موسیقی بازگشت. این تک‌آهنگ در جدول تک‌آهنگ‌های ایتالیا به رتبه چهارم رسید و توسط فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا گواهی پلاتین دریافت کرد. تا به امروز، «شب با صدای بلند» آهنگ شاخص کوکارینی محسوب می‌شود و بسیاری از هنرمندان از آن الهام گرفته و به آن ادای احترام کرده‌اند. این آهنگ همچنین به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی نیز ضبط مجدد شد و در آلمان و اسپانیا به جدول‌ها راه یافت.

از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱، مجری برنامه کمدی «خیلی دیوونه» در کنار مارکو کلومبرو و اتسیو گرجو بود. او این برنامه را به مدت هفت فصل غیر متوالی اجرا کرد و در طال ۱۹۹۳ جای خود را به ماریسا لاوریتو داد. در سال ۱۹۹۲، این خواننده اولین تجربه بازیگری خود را در مجموعه «میدان اسپانیا» تجربه کرد که در آن به عنوان شخصیت اصلی انتخاب شد. او همچنین به مدت دو فصل به همراه مارکو کلومبرو در کانال ۵ ایتالیا، مجری برنامه سرگرمی «یکشنبه مبارک» بود.[۲][۳] در سال ۱۹۹۳، به عنوان مجری مشترک جشنواره موسیقی سانرمو که توسط پیپو بائودو اجرا می‌شد، انتخاب شد. برای اجرایش در جشنواره سانرمو، برای دومین بار جایزه برتر سلطنتی را به عنوان "شخصیت زن سال" دریافت کرد. در همان سال، این خواننده که مجری برنامه نیز بود، دومین آلبوم استودیویی خود با نام Voci را منتشر کرد که با تک‌آهنگ اصلی آن با نام "Liberi liberi" ارائه شد.

در سال ۱۹۹۵ به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان جشنواره موسیقی سانرمو اعلام شد. این خواننده با آهنگ "Un altro amore no" در این جشنواره شرکت کرد و در رتبه دهم قرار گرفت. این آهنگ بعداً به عنوان تک‌آهنگ اصلی سومین آلبوم استودیویی او با نام Voglia di fare منتشر شد. این آخرین انتشار استودیویی انفرادی کوکارینی است. از سال بعد، او بر فعالیت‌های مجری‌گری تلویزیون تمرکز داشت.[۴]

در سال ۱۹۹۷، در اولین اقتباس ایتالیایی از نمایش موزیکال «گریس» نقش سندی را بازی کرد. بازی کوکارینی با استقبال خوبی از سوی منتقدان و مخاطبان مواجه شد.

کوکارینی در سال ۱۹۹۸، در فیلم پیشتازان فضا: شورش ساخته جاناتان فریکس حضوری داشت. در ابتدا، نقشی که به او پیشنهاد شده بود بسیار بزرگتر بود، اما بعداً به نقشی کوچکتر کاهش یافت. سال ۲۰۰۴، او در نقش جیووانا در مجموعه تلویزیونی «دوستان» در کنار باربارا د روسی و کلاویا کل بازی کرد.

در سال ۲۰۲۰، به عنوان یکی از معلمان رقص جدید فصل بیستم برنامه «دوستان ماریا د فیلیپی» معرفی شد. او این نقش را برای فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱ بر عهده گرفت و سال بعد به عنوان معلم در بخش آواز تغییر شغل داد. در طول برنامه، کوکارینی پیشرفت شخصی و هنری هنرمندان مشتاق مختلفی مانند آنجلینا مانگو و سارا توسکانو را دنبال کرد.

زندگی شخصی

کوکارینی در سال ۱۹۹۱ با سیلویو تستی آهنگساز ازدواج کرد. آنها چهار فرزند دارند.[۵]

پدرش ورو کوکارینی، بارها به جرم رباخواری محکوم شده است.[۶] در ژانویه ۲۰۱۹، او آشکارا از سیاست‌های ضد پناهندگان ماتئو سالوینی، رهبر حزب لگا نورد حمایت کرد.[۷] در همین حال، نظراتی را هم علیه درخواست‌های پاپ فرانسیس ابراز کرد.[۸]

منابع

  1. ↑ Redazione (9 August 2005). "Cuccarini, i miei primi 40 anni". TGCOM. Retrieved 25 November 2013.
  2. ↑ Redazione (9 August 2005). "Cuccarini, i miei primi 40 anni". TGCOM. Retrieved 25 November 2013.
  3. ↑ Giorgio Dell'Arti, Massimo Parrini. Catalogo dei viventi. Marsilio, 2009. شابک ‎۹۷۸−۸۸−۳۱۷−۹۵۹۹−۹.
  4. ↑ Redazione (9 August 2005). "Cuccarini, i miei primi 40 anni". TGCOM. Retrieved 25 November 2013.
  5. ↑ Redazione (9 August 2005). "Cuccarini, i miei primi 40 anni". TGCOM. Retrieved 25 November 2013.
  6. ↑ "IL PADRE DELLA CUCCARINI DI NUOVO IN MANETTE: DAVA PRESTITI a USURA - la Repubblica.it".
  7. ↑ "Lorella Cuccarini sta con Salvini. E Heather Parisi s'infiamma". 17 January 2019.
  8. ↑ "Lorella Cuccarini contro papa Francesco: "Sarebbe bello che parlasse anche di altro, oltre che dei migranti"". 17 January 2019.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لورلا کوکارینی موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.