لوریک میناسیان

لوریک میناسیان
به همراه پدرش آرمان
نام هنگام تولدلوریک میناسیانی هوسپیان[۱]
لوریک وارطان یوسفیان[۲][۳]
زادهٔ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۴۴
تبریز، ایران
درگذشت۱۰ ژوئن ۲۰۰۴ (۶۰ سال)
تهران، ایران
علت مرگسکته قلبی
مدفنآرامستان ارامنه تهران (بوراستان)
ملیتارمنی‌های ایران
تحصیلاتفوق دیپلم[۴]
پیشه(ها)بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون
سال‌های فعالیتدر تئاتر از ۱۳۳۸[۳]
همسررازمیک میناسیان (درگذشته)
فرزندانآرمن و آرگ[۵]
والدینآرمان[۴] و ژِنیک

لوریک میناسیان (ارمنی: Լորիկ Մինասեան؛ زاده ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۴۴ – درگذشته ۱۰ ژوئن ۲۰۰۴) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون[۶] ارمنی‌تبار اهل ایران بود.

وی فرزند آرمان بازیگر نامدار سینمای ایران بود که با ایفای نقشی کوتاه در پرده آخر، در فیلم‌های دو نفر و نصفی، خانه خلوت، مجسمه، شوخی، و بوی پیراهن یوسف ظاهر شد. وی همزمان آموزش تئاتر به کودکان، بازیگری در تلویزیون و تئاتر را نیز ادامه داد.[۷]

آغاز زندگی

وی با نام تولد لوریک وارطان یوسفیانس در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۴ (۲۷ دی ۱۳۲۲) زاده شد.[۳][۷][۸][۹][۱۰] زادگاه وی در برخی منابع تهران[۲][۷][۱۱] و در برخی دیگر تبریز[۱][۸][۹][۱۰] ذکر شده است. پدرش آرامائیس هوسپیان با نام هنری آرمان یکی از چند بازیگر شاخص در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ خورشیدی ایران بود.[۷] که در سال ۱۳۵۸ خورشیدی درگذشت.[۷] لوریک به دلیل حرفهٔ پدرش خیلی زود با تئاتر و سینما آشنا شد.[۷]

فعالیت‌های هنری

اولین جرقه بازیگری برای وی از زمانی آغاز شد که حتی هنوز الفبای خواندن و نوشتن را نیاموخته بود.[۸]

من وقتی کودکستان می رفتم، اولین بار نقش کلاه قرمزی در شنل قرمزی را به زبان فرانسه بازی میکردم. چقدر این کار را دوست داشتم. بعدها وقتی از روی درس ها می خواندم، معلم تشویقم میکرد و می گفت، چقدر به زیر و زبرها اهمیت می دهی و خوش آهنگ می خوانی نظرش نسبت به من این بود که من در این زمینه آتیه درخشانی خواهم داشت.[۸]

تئاتر

فعالیت تئاتری خود را از دوران مدرسه[۶] از سال ۱۹۵۹ (۱۳۳۸) در نمایشنامهٔ خداوندگان کهن با «گروه تئاتر گاسپار ایپگیان» بیروت آغاز کرد و به صورت جدی وارد عرصهٔ تئاتر شد.[۷] و پس از آن در نمایشنامهٔ طعمهٔ دریا نوشتهٔ علی نصیریان و به کارگردانی جعفر والی ایفای نقش نمود.[۷] وی از سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) با گروه تئاتر تازه تأسیس آرمن در باشگاه ارامنه آرارات تهران، شروع به همکاری کرد[۷] که در آن زمان سرپرستی اش را شاهین سرکیسیان، که در آن زمان مدیر هنری گروه هنر ملی ایران بود، کارگردانی گروه آرمن را بعهده داشت[۷] و بدین ترتیب، کار هنری خود را با او و آربی آوانسیان ادامه داد. این گروه نمایشی پرکار در سه سال سیزده نمایش از نمایش‌نامه‌نویسان بزرگ را به صحنه برد.[۱][۹] به گفته دوستانش او بهترین بازی‌هایش را در نمایشی از آرتور شنیتسلر و نمایش صید لال وار نوشته واهان میراکیان ارائه داد.[۱][۹]

تلویزیون

لوریک میناسیان، گروه نمایش باشگاه آرارات

«لوریک میناسیان» در تلویزیون هم فعال بود.[۱۲] اولین حضور میناسیان در تلویزیون بازی در مجموعه یادگار بود.[۸] او در این مجموعه در نقش مادر یک شهید ارمنی بازی داشت.[۸] لوریک در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵) با دعوت «گروه شاهد» سازمان صدا و سیما در فیلم «یاد باد» که دربارهٔ نقش ارمنیان در دفاع مقدس، بود شرکت کرد.[۷] وی در تلویزیون نیز در سریال کارآگاه شمسی و دستیارش مادام ساخته مرضیه برومند در نقش «مادام» بازی به یاد ماندنی ارائه کرد.[۱][۹] مجموعه تلویزیونی دلبر آهنی و مجموعه پرطرفدار «شمسی و مادام» از مطرح‌ترین کارهای تلویزیونی میناسیان است.[۸]

من به دعوت خانم برومند به دیدنشان رفتم. خیلی دلم می‌خواست با ایشان کار کنم کارهایشان را دیده بودم و می‌خواستم بدانم که چطور کار می‌کنند و این برایم افتخاری بود. سر همین کار با پری امیرحمزه آشنا شدم و خلاصه‌ای از فیلمنامه را برایم تعریف کردند. دلم می‌خواست یک کار طنز هم انجام داده باشم تا کارهایم از یکنواختی دربیاید. دوست داشتم جلو دوربین نقشی متفاوت بازی کنم. البته برایم تجربه خیلی سخت بود. چون آدم باید حواسش باشد که کارش به لوس گرمی کشیده نشود. مخصوصاً ما ایرانی‌ها که خیلی دیر می‌خندیم، مثل خارجی‌ها نیستیم که یک نفر می‌افتد زمین، همه غش می‌کنند![۸]

میناسیان برخورد مردم با مجموعه شمسی و مادام را بسیار جالب و عجیب می‌دید.

من که متوجه محدودیت سنی برای تماشاگران نشدم، این سریال را از بچه گرفته تا جوان و پیر نگاه می‌کردند و من واقعاً احساس می‌کنم چه خوب است برنامه‌هایی ساخته شود که همه اعضای خانواده بتوانند، بنشینند و با هم نگاه کنند. من خودم موقع پخش سریال آن را ضبط می‌کردم و حتی سه، چهار مرتبه تماشا می‌کردم. گاهی به بعضی از لحظات می‌خندیدم. به یاد لحظه‌هایی می‌افتادم که از اشتباه ما خانم برومند عصبانی می‌شدند و ما عین شاگرد مدرسه‌ای‌ها خجالت می‌کشیدیم.[۸]

سینما

در طول فعالیتش در ۲۰ فیلم سینمایی بلند و ۳ فیلم کوتاه بازی کرد که بعضی از آن‌ها مانند پرده آخر، بوی پیراهن یوسف، دختری با کفش‌های کتانی، بودن یا نبودن و بوی کافور، عطر یاس از فیلم‌های مطرح سینمای ایران هستند.[۱]

وی فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۹۹۰ (۱۳۶۹) با فیلم پرده آخر ساخته واروژ کریم‌مسیحی آغاز کرد.[۱][۷][۸][۱۳] در این فیلم فریماه فرجامی، ماهایا پطروسیان، نیکو خردمند، داریوش ارجمند، سعید پورصمیمی و جمشید هاشم‌پور هم بازی می‌کردند.[۸] داستان این فیلم حال و هوای پلیسی داشت و دربارهٔ خواهر و برادری بود که تنها بازماندگان خاندان رفیع الملک پس از مرگ برادرشان بودند.[۸] و… این فیلم در سال ۱۳۶۹ ساخته شد.[۸]

دهه ۱۹۹۰ (دهه ۱۳۷۰) سال های پرکاری میناسیان را رقم زد.[۸] در آغاز این دهه او در فیلم دو نفر و نصفی بازی کرد و در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) در دو فیلم مجسمه و تماس شیطانی بازی داشت.[۸] جاده عشق (۱۳۷۳)، بوی خوش زندگی (۱۳۷۳)، بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)، بالاتر از خطر (۱۳۷۵)، مرد عوضی (۱۳۷۶)، دختری با کفش‌های کتانی (۱۳۷۷)، بودن یا نبودن (۱۳۷۷)، شوخی (۱۳۷۸)، بوی کافور، عطر یاس (۱۳۷۸)، تکیه بر باد (۱۳۷۹) خبر از حضور پررنگ میناسیان در سینمای دهه ۱۹۹۰ (دهه ۱۳۷۰) می دهد.[۸] در اوایل دهه ۲۰۰۰ (دهه ۱۳۸۰) نیز در فیلم جوجه اردک من به کارگردانی امیر فیضی بازی کرد و در سال ۱۳۸۲ حبیب‌الله بهمنی برای بازی در فیلم زندانی ۷۰۷ از او دعوت کرد.[۸]

تئاتر کودکان

از سال ۱۹۷۵ (۱۳۵۴) خورشیدی کار تئاتر کودکان را در مدارس ارمنیان تهران آغاز کرد که در ادامه منجر به تأسیس «گروه تئاتر کودکان آرگ» در «انجمن فرهنگی ارامنهٔ چهارمحال» در سال ۱۹۸۹ (۱۳۶۸) خورشیدی و «تئاتر کودکان نارک» در «انجمن فرهنگی ارامنهٔ نائیری» گردید.[۷] فعالیت این گروه تا سال ۱۹۹۹ (۱۳۷۸) ادامه داشت.[۷] حاصل این دوره فعالیت ۲۵ ساله اجرای بیش از پنجاه نمایش کودکان، و تربیت چندصد تن هنرآموز خردسال تا نوجوان بود.[۷] در مواقعی اعضای این گروه‌ها برای بازی در فیلم‌های سینمایی نیز دعوت شده‌اند که به عنوان نمونه می‌توان به فیلم سینمایی «مریم و میتیل» به کارگردانی فتحعلی اویسی اشاره کرد.[۷]

سایر فعالیت‌ها

لوریک علاوه بر هنر بازیگری، سال‌ها معلم مدرسه بود.[۷] و در دهه ۱۹۶۰ (دههٔ ۱۳۴۰) درس‌های «زبان» و «علم‌الاشیا» را تدریس می‌کرد.[۷] میناسیان در برگزاری شب‌های شعر و برنامه‌های ادبی و هنری هم فعالیت می‌کرد.[۱۴]

زندگی شخصی

وی در سال ۱۹۶۹ (۱۳۴۸) با مهندس رازمیک میناسیان ازدواج کرد[۷] که حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های آرمن و آرگ است.[۷] همسر لوریک با دیدن عشق و علاقهٔ وی به هنر، همواره مشوق او در کارهایش بود.[۷]

درگذشت

مقبره میناسیان (سمت راست) در کنار همسرش

لوریک میناسیان در ۲۱۰ ژوئن ۲۰۰۴ (۱ خرداد ۱۳۸۳)، در سن ۶۰ سالگی بر اثر عارضه قلبی در «بیمارستان دادگستری» تهران درگذشت.[۱][۷][۱۴]

مراسم یادبود

روز ۲۶ خرداد ماه مراسم مذهبی و تشییع جنازه لوریک میناسیان بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون با حضور جمع کثیری از دوستداران او در کلیسای مریم مقدس تهران انجام شد. در مراسم تشییع او پس از انجام مراسم مذهبی، «میشا هایراپتیان» بنیانگذار گروه نمایش آرمن از طرف گروه آرارات این ضایعه دردآور را به جامعه هنردوستان ایران تسلیت گفت و چند دقیقه‌ای دربارهٔ شخصیت و خصوصیات و کارهای هنری او صحبت کرد. در این مراسم تعدادی از هنرمندان سینما و تلویزیون از جمله مرضیه برومند، پری امیرحمزه، سروش صحت و بهمن مفید بازیگر قدیمی سینمای ایران حضور داشتند. عزت‌الله ضرغامی رئیس صدا و سیما نیز در کلیسا حضور یافت و به بازماندگان لوریک میناسیان تسلیت گفت.

کارنامه هنری

فهرست فعالیت‌های هنری لوریک میناسیان

تئاتر

از دیگر فعالیت‌های تئاتری لوریک میناسیان می‌توان به آثار زیر اشاره نمود:[۷][۱۵][۱۶]

نام نمایشسال اجرادر نقشنویسندهکارگردانمحل اجرا
خداوندگان کهن۱۳۳۸با گروه تئاتر گاسپار ایپگیان بیروت
طعمهٔ دریا۱۳۳۸علی نصیریانجعفر والی
کشتی‌ای به نام پایداری۱۳۴۰شارل ویدراک[الف]شاهین سرکیسیان
آرمِنوهی۱۳۴۰آلکساندر شیروانزادهشاهین سرکیسیان
چاخو[ب]۱۳۴۱رافائل بادکانیانشاهین سرکیسیان
تلف‌شدگان۱۳۴۱آنری-رنه لنورمان[پ]شاهین سرکیسیان
شکار لالوار (صید لال‌وار)[ت] ۱۳۴۱واهان میراکیان[ث]شاهین سرکیسیان
بانوی سپیده‌دم۱۳۴۲آلخاندرو کاسوناشاهین سرکیسیان
قوی تر[ج] ۱۳۴۲آوگوست استریندبریشاهین سرکیسیان
قبل از ناشتایی[چ]۱۳۴۲یوجین اونیلشاهین سرکیسیان
برای شرف۱۳۴۲آلکساندر شیروانزادهشاهین سرکیسیان
گدایان بزرگوار۱۳۴۶هاکوپ بارونیانآربی اوانسیان
در راه (به زبان ارمنی)۱۳۴۸لئون شانتآربی اوانسیان
بازرسآبان و آذر ۱۳۶۵آننا آندره یوانانیکلای گوگولادیک اصلانیانزن شهری تالار انجمن
وارازدادآبان ۱۳۶۷آسدینهلودویک میکائیلیان[ح]ادیک اصلانیاننمایشنامه حماسی / تالار انجمن فرهنگی چهارمحال
دایی وانیادی و بهمن ۱۳۶۷ماریناآنتون چخوفمیشا هایراپتیانباشگاه آرارات
ازدواجاسفند ۱۳۶۷ و فروردین ۱۳۶۸فگلا ایوانوونانیکلای گوگولادیک اصلانیانتالار انجمن …
نابخشودنی (غیرقابل بخشش) {در ۵ پرده}مهر و آبان ۱۳۶۸شاهزاده دالیتاگئورگ دارفیادیک اصلانیانتالار انجمن …
شگفتی‌های طلاق (سورپریز طلاق)آذر ۱۳۶۹خانم بونی وارآلکساندر بیسون و آندون مارسادیک اصلانیان
قلب معماست
همسران خوشبختآذر ۱۳۶۹مارتا گاداقیانگ. مارگودادیک اصلانیان
بومرنگ
چنین است گر چنین می‌پنداریدلوئیجی پیراندلو
آری دنیا برگشته است (بله دنیا وارونه شده)۱۳۷۶نوبارآرام آشوب بابیانسورن مناتساکانیانتالار انجمن فرهنگی چهارمحال
برو بمیر تا دوستت داشته باشم
داماد خارجی
گل سنگی
آنوش

سینمایی

[۲][۷]

سالنامنقشکارگردان
۱۳۸۱جوجه اردک منامیر فیضی
۱۳۷۹زندانی ۷۰۷حبیب‌الله بهمنی
۱۳۷۸تکیه بر بادداریوش فرهنگ
عشق شیشه‌ایرضا حیدرنژاد
شوخیهمایون اسعدیان
بوی کافور، عطر یاسبهمن فرمان‌آرا
شب بی‌پایانحمید تمجیدی
۱۳۷۷مرد ۲۱۲رضا حیدرنژاد
آن شب که باران آمدهمایون اسعدیان
دختری با کفش‌های کتانیزن عابررسول صدرعاملی
بودن یا نبودنمادر آنیککیانوش عیاری
۱۳۷۶مردعوضیشورامحمدرضا هنرمند
۱۳۷۵بالاتر از خطرسعید عالم‌زاده
۱۳۷۴بوی پیراهن یوسفابراهیم حاتمی‌کیا
۱۳۷۳بوی خوش زندگیابوالحسن داوودی
۱۳۷۲جاده عشقرجب محمدین
۱۳۷۱تماس شیطانیحسن قلی‌زاده
مجسمهمادام ایوازیانابراهیم وحیدزاده
۱۳۷۰دو نفر و نصفییدالله صمدی
۱۳۶۹پرده آخرهمسر دکترواروژ کریم‌مسیحی

فیلم‌های کوتاه (سینمای جوان)

[۷]

سالنامسمتکارگردان
۱۳۸۱بچه مگسمصطفی آل‌احمد
۱۳۷۹آیه‌های زمینیداریوش یاری
۱۳۷۷حسرتعذرا اینچه‌درگاهی

تلویزیونی

لوریک میناسیان در تلویزیون هم فعال بود.[۷][۱۰]

سالعنواننقشکارگردانتوضیحات
۱۳۸۱مدرک اصلیمهدی صباغ‌زادهشبکه ۱
نسیم رؤیاکاظم بلوچی
محسن عظیمی‌نیا		رمضان ۱۳۸۱ از شبکه ۱ پخش شد.
قصه‌های شبانهسعید آقاخانی
بررسی یک پرونده اپیزود: بردگان طمععلاءالدین رحیمیبرنامه سیمای خانواده شبکه ۱
راز سکوتحسین حکمت‌جوشبکه ۲
۱۳۸۰بازیگررضا صفدری
صلیب نقره‌ایسلطانیان
کارآگاه شمسی و دستیارش ماداممادام[۱۷]مرضیه برومندشبکه تهران
دیوار شیشه‌ایمهدی صباغ‌زادهشبکه ۲
۱۳۷۹–۱۳۸۰پلیس جوانمهمانسیروس مقدمشبکه ۳
پدر خاکنادر کجوری
۱۳۷۹ماجراهای خانواده تمدن ۲غلامعباس قنبری
سپهر محمدی		از برنامه «سینمای خانواده» شبکه ۱ پخش می‌شد.
کاکتوس (سری دوم)محمدرضا هنرمند
همسفرمهمانقاسم جعفری
۱۳۷۸کاشانهقاسم جعفریشبکه ۳
دلبر آهنیمهدی صباغ‌زادهدر نوروز ۱۳۷۹ از شبکه تهران پخش شد.
تلفن مشترکخسرو ملکاندر نوروز ۱۳۷۹ از شبکه ۱ پخش شد.
فردا آفتابی استمسعود رشیدیشبکه ۲
شب روباههمایون اسعدیاناین مجموعه تلویزیونی، یک نسخه سینمایی هم دارد.
۱۳۷۷–۱۳۷۸محاکمهمهمانحسن هدایتشبکه ۱
۱۳۷۶شن‌های کف رودخانهمهمانیوسف سیدمهدویشبکه ۳
۱۳۷۵بازی با مرگحمید تمجیدی
۱۳۷۴–۱۳۷۵فروشگاهاحمد بهبهانیشبکه ۳
۱۳۷۳هدف گم‌شدهیوسف سیدمهدویشبکه ۱
۱۳۷۰نقش خیال[۱۸]مادر یسایی شاهیجانیان[خ]زاون قوکاسیانشبکه ۲

(تله فیلم)

۱۳۶۵یاد بادرایموند هواکیمیانتله فیلم

جوایز

وی برای بازی در فیلم بودن یا نبودن ساخته کیانوش عیاری نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن جشنواره فیلم فجر شد.[۱][۱۰] لوریک میناسیان در سال ۱۳۷۷ در بخش مسابقه فیلم های بلند دور دوم جشن خانه سینما به خاطر بازی در فیلم بودن یا نبودن کاندید نقش دوم زن شد.[۸]

یادداشت

  1. ↑ Charls Vikdrac
  2. ↑ اقتباس برای صحنه: آربی اوانسیان
  3. ↑ Henri-Rene Lenormand
  4. ↑ اقتباس برای صحنه: آربی اوانسیان
  5. ↑ Վահան Միրաքյան
  6. ↑ مترجم: آربی اوانسیان
  7. ↑ مترجم: آربی اوانسیان
  8. ↑ Լյուդվիգ Միքայելյան
  9. ↑ ینیاتوریست معاصر ایرانی-ارمنی در جلفای اصفهان

جستارهای وابسته

پانویس

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 پارسی، لوریک میناسیان از قطار زندگی پیاده شد. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «ReferenceA» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. 1 2 3 راسخون، لوریک میناسیان. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «ReferenceB» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. 1 2 3 ارامنه و سینمای ایران، ۱۲۳. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «ReferenceC» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  4. 1 2 لوریک میناسیان.
  5. ↑ میناسیان، مادرم شیوهٔ مهرورزی را به من آموخت.
  6. 1 2 “لوریک میناسیان”، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون کشور درگذشت.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 مسیحی، یادی از لوریک میناسیان.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 یک روز برای مادام لوریک. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «ReferenceG» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  9. 1 2 3 4 5 شعاع، «روزنگاشت/پرده آخر شروعی برای لوریک».
  10. 1 2 3 4 “لوریک میناسیان”، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون کشور درگذشت.
  11. ↑ ، ارامنه و سینمای ایران، ۱۲۳.
  12. ↑ ایسنا، “لوریک میناسیان”، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون کشور درگذشت.
  13. ↑ “لوریک میناسیان”، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون کشور درگذشت.
  14. 1 2 لوریک میناسیان.
  15. ↑ هویان، گروه تئاتر «گغارد»: انجمن فرهنگی چهارمحال، ۱۳۹ تا ۱۸۰.
  16. ↑ هویان، تئاتر انجمن فرهنگی و ورزشی آرارات، ۵۱ تا ۱۲۰.
  17. ↑ قهرمانیانس، لوریک میناسیان، هنرمندی که دیر شناخته شد.
  18. ↑ قوکاسیان، نقش خیال با لوریک عزیز و نازنینم، نقش خیال شد.

منابع

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.