لوفوفین
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| روش مصرف دارو | اورا |
| کد ATC |
|
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.041.645 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C۱۰H۱۳N۱O۳ |
| جرم مولی | ۱۹۵٫۲۱۸ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
لوفوفین (Lophophine) (MMDPEA یا ۳-متوکسی-۴٬۵-متیلن دی اکسی فن اتیل آمین) یک داروی روانگردان و ایجاد کننده حس همراهی فرضی است که در کلاس آلفا کربن قرار دارد. این ترکیب همونولوگ دی متیل شدهٔ ام.ام.دی. ای (MMDA) است و همچنین ارتباط نزدیکی با مسکالین دارد.
الکساندر شولگین در ابتدا پیشنهاد کرد که لوفوفین ممکن است یک ترکیب طبیعی از (" لوفوفورا ویلیامسی ") پیوت باشد زیرا تنها واسطه شیمیایی منطقی است. بیوسنتز از چندین تتراهیدروایزوکینولین است که در این گونه کاکتوس وجود دارد.[۱] متعاقباً نشان داده شد که لوفوفین جزء کوچکی از کاکتوس پیوت و سن پدرو است.[۲]شولگین گزارش می دهد که لوفوفین در محدوده دز 150-250 میلی گرم فعال است. او بیان میکند که در این دوزها، لوفوفین در عمل شباهت زیادی به مسکالین دارد، در ایجاد یک افزایش مسالمتآمیز خلق و خو، سرخوشی، و افزایش خفیف بصری ادراک، اما بدون تولید چشم بسته تصویر ذهنی. شولگین همچنین خاطرنشان می کند که (برخلاف مسکالین)، لوفوفین هیچ تهوع ایجاد نمی کند.[۱]
منابع
- 1 2 A. Shulgin and A. Shulgin (1991). Pihkal. Berkeley: Transform Press. pp. 701–702.
- ↑ Bruhn JG, El-Seedi HR, Stephanson N, Beck O, Shulgin AT (June 2008). "Ecstasy analogues found in cacti". Journal of Psychoactive Drugs. 40 (2): 219–22. CiteSeerX 10.1.1.689.4014. doi:10.1080/02791072.2008.10400635. PMID 18720674. S2CID 11251286.
