لژیون آذربایجان

لژیون آذربایجان
سال ۱۹۴۳ وصله سردوشی لژیون آذربایجان
فعال۲ اوت ۱۹۴۲
وفاداری آلمان نازی
رستهورماخت
اندازه۷۰٬۰۰۰
شعار(ها)مبارزه تنها برای آزادی، هیچ قدرتی ما را متوقف نمی‌کند.
رنگ‌هاآبی، سرخ و سبز
راهپیمایی(ها)گرگ، هلال و ستاره هشت پر
نبردهاجنگ جهانی دوم
فرماندهان
فرماندهان برجستهعبدالرحمان فتحعلی بِیلی

لژیون آذربایجان (به آلمانی: Aserbaidschanische Legion) یکی از یگان‌های خارجی ورماخت بود. لژیون آذربایجان در دسامبر ۱۹۴۱ به عنوان لژیون کاوکازیشه-محمدانیشه (لژیون مسلمان قفقاز) تشکیل شد و به دو لژیون مجزا تقسیم شد.[۱] لژیون قفقاز شمالی و لژیون آذربایجان. این لشکر را عمدتاً اسرای جنگی داوطلب آذربایجانی تشکیل می‌دادند ولی داوطلبانی از دیگر مردمان منطقه هم در آن بودند. این لژیون بخشی از استلگیونن بود. بسیاری از آذربایجانی‌ها با امید آزادسازی میهنشان از اشغال شوروی به آن پیوستند.[۲]

مشارکت در کشتار وولا

لژیونرهای آذربایجانی در حال گفتگو با محمد امین الحسینی مفتی اعظم قدس در ۱۹۴۲، برلین
عکسی از اجساد شهروندان لهستانی، پس از اتمام کشتار وولا. در این جنایت جنگی، لژیون آذربایجان هم دست داشته است.
پوستری از لژیون آذربایجان، در طی جنگ جهانی دوم

سربازان آذربایجانی از لژیون (رژیمنت ۱۱۱) تحت فرماندهی SS-Sonderregiment Dirlewanger، یک واحد جزایی بدنام وابسته به وافن-اس‌اس، به رهبری SS-Oberführer اسکار دیرلوانگر، در کشتار سیستماتیک بین ۴۰,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰ غیرنظامی لهستانی در ورشو طی قتل‌عام وولا شرکت داشتند.[۳][۴][۵][۶][۷] دو ساعت قبل از نیمه‌شب در ۵ اوت، سربازان آذربایجانی و گردان برگمان به بیمارستان سنت لازاروس حمله کردند، صدها بیمار، پزشک و پرستار را اعدام کردند و سپس آن را به آتش کشیدند.[۸]

مورخ بریتانیایی مارتین ویندرو واحد دیرلوانگر، که شامل لژیون آذربایجانی بود، را به عنوان یک «گروه وحشتناک» از «جنایتکاران، خائنان خارجی، احمق‌های سادیستیک و افراد طردشده از دیگر واحدها» توصیف کرد.[۹]

پانویس

  1. ↑ Christopher J Ailsby. Hitler's Renegades: Foreign Nationals in the Service of the Third Reich. Potomac Books; New Ed edition, published in 2004, page 123
  2. ↑ Dallin, Alexander(1981) German Rule in Russia, 1941-1945: A Study of Occupation Policies, p. 540
  3. ↑ Lukas, Richard C. (2012). The Forgotten Holocaust: The Poles under German Occupation, 1939-1944. Hippocrene Books. p. 197. ISBN 978-0-7818-1302-0.
  4. ↑ Rolf Michaelis Die SS-Sturmbrigade „Dirlewanger“. Vom Warschauer Aufstand bis zum Kessel von Halbe. Band II. 1. Auflage. Verlag Rolf Michaelis, 2003, ISBN 3-930849-32-1
  5. ↑ Kay, Alex J. (2021). Empire of Destruction: A History of Nazi Mass Killing. New Haven, Connecticut: Yale University Press. p. 285. ISBN 978-0-300-23405-3.
  6. ↑ Williamson, David G. (2012). The Polish Underground, 1939–1947. Barnsley, South Yorkshire: Pen and Sword Books. p. 168. ISBN 978-1-84884-281-6.
  7. ↑ Hale, Christopher (2011). Hitler's Foreign Executioners: Europe's Dirty Secret. Stroud, England: The History Press. pp. 328, 334. ISBN 978-0-7524-6393-3.
  8. ↑ Richie, Alexandra (10 December 2013). Warsaw 1944: Hitler, Himmler, and the Warsaw Uprising. Macmillan. pp. 292–293. ISBN 978-0-374-28655-2.
  9. ↑ Windrow, Martin & Francis K. Mason (2000). The World's Greatest Military Leaders. Gramercy. p. 117. ISBN 0517161613.

جستارهای وابسته

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.