لیگ دسته سوم جنوب فوتبال انگلستان

لیگ دسته سوم جنوب فوتبال انگلستان
سازمان‌دهنده(گان)لیگ فوتبال
بنیان‌گذاری۱۹۲۱
انحلال۱۹۵۸
کشورانگلستان
شمار تیم‌ها۲۲ (۱۹۵۰–۱۹۲۱)
۲۴ (۱۹۵۸–۱۹۵۰)
سطح در مسابقات۳
صعود بهدسته دوم
جام(های) داخلیجام حذفی
جام(های) لیگجام حذفی دسته سوم جنوب
(۱۹۳۹–۱۹۳۳، ۱۹۴۶–۱۹۴۵)
قهرمان واپسینبرایتون اند هوو آلبیون
(۵۸–۱۹۵۷)
موفق‌ترین تیمبریستول سیتی (۳ قهرمانی)

دسته سوم جنوب لیگ فوتبال (به انگلیسی: Football League Third Division South)، یک سطح در نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان بود که در فاصله سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۵۸ به موازات دسته سوم شمال برگزار می‌شد و باشگاه‌هایی که به لیگ راه می‌یافتند یا از دسته دوم سقوط می‌کردند، بر اساس موقعیت جغرافیایی به یکی از این دو دسته اختصاص می‌یافتند. برخی از باشگاه‌ها در میدلندز انگلیس، بر اساس ترکیب دو لیگ در هر فصل، بین دسته سوم جنوب و دسته سوم شمال در رفت و آمد بودند.

این دسته در سال ۱۹۲۱ از دسته سوم ایجاد شد، که یک سال قبل از آن، زمانی که لیگ فوتبال انگلیس، باشگاه‌های پیشرو را از لیگ جنوبی جذب کرد، تشکیل شده بود.[۱]

در سال ۱۹۲۱، یک بخش شمالی نیز به نام دسته سوم شمال ایجاد شد. دسته سوم جنوب از ۲۲ تیم اصلی[۲] در دسته سوم تشکیل شد، به استثنای کریستال پالاس که به دسته دوم ارتقا یافت، گریمزبی تاون که به دسته سوم شمال منتقل شد، و ابردار اتلتیک و چارلتون اتلتیک که برای اولین بار به لیگ فوتبال پیوستند. چندین تیم از میدلندز، هر از گاهی در دسته سوم جنوب حضور داشتند، اگرچه بیشتر آنها از نظر جغرافیایی به رقبای دسته شمالی خود نزدیک‌تر بودند. ناتینگهام فارست و نوتس کانتی در دسته جنوبی بازی می‌کردند، اگرچه همسایه نزدیکشان، دربی کانتی، مدتی را در دسته شمالی گذراند.

برای فصل ۵۱–۱۹۵۰، این دسته به ۲۴ باشگاه گسترش یافت و کولچستر یونایتد و جیلینگام نیز به آن پیوستند.[۳][۴]

هر فصل فقط یک جایگاه صعود از دسته سوم جنوب به دسته دوم وجود داشت که صعود را بسیار دشوار می‌کرد. شش تیم، برایتون اند هوو آلبیون، اکستر سیتی، نورث‌همپتون تاون، ساوتند یونایتد، سوئیندون تاون و واتفورد، در طول ۳۰ سال حضورشان در این دسته، هیچ صعود یا سقوطی را تجربه نکردند و همواره عضو ثابت این دسته بودند. از تیم‌هایی که در دسته سوم جنوب بازی می‌کردند، پورتسموث، ایپسویچ تاون و ناتینگهام فارست بعدها قهرمان فوتبال انگلیس شدند.

۵۸–۱۹۵۷، فصل پایانی این لیگ بود و پس از آن بخش‌های شمالی و جنوبی با هم ادغام و یک لیگ دسته سوم و یک لیگ دسته چهارم جدید تشکیل شد.[۵] ۱۲ باشگاه برتر لیگ دسته سه جنوب، به جز تیم قهرمان برایتون اند هوو آلبیون، به لیگ دسته سوم جدید و ۱۲ باشگاه انتهای جدولی به لیگ دسته چهارم راه یافتند.

مسابقات بین دسته سوم جنوب و شمال

از سال ۱۹۳۴ تا شروع جنگ، یک رقابت حذفی کوتاه‌مدت با عنوان جام حذفی دسته سوم جنوب لیگ فوتبال وجود داشت.

از فصل ۵۵–۱۹۵۴ تا فصل ۵۸–۱۹۵۷، مجموعه‌ای از بازی‌ها بین تیم‌های نماینده دسته سوم شمال و دسته سوم جنوب برگزار می‌شد.

قهرمانان

فصلقهرمان
۲۲–۱۹۲۱ساوت‌همپتون
۲۳–۱۹۲۲بریستول سیتی
۲۴–۱۹۲۳پورتسموث
۲۵–۱۹۲۴سوانزی سیتی
۲۶–۱۹۲۵ردینگ
۲۷–۱۹۲۶بریستول سیتی
۲۸–۱۹۲۷میلوال
۲۹–۱۹۲۸چارلتون اتلتیک
۳۰–۱۹۲۹پلیموث آرگیل
۳۱–۱۹۳۰نوتس کانتی
۳۲–۱۹۳۱فولام
۳۳–۱۹۳۲برنتفورد
۳۴–۱۹۳۳نوریچ سیتی
۳۵–۱۹۳۴چارلتون اتلتیک
۳۶–۱۹۳۵کاونتری سیتی
۳۷–۱۹۳۶لوتون تاون
۳۸–۱۹۳۷میلوال
۳۹–۱۹۳۸نیوپورت کانتی
۴۰–۱۹۳۹لیگ به دلیل جنگ جهانی دوم به حال تعلیق درآمد.
۴۶–۱۹۴۰لیگ به دلیل جنگ جهانی دوم به حال تعلیق درآمد.
۴۷–۱۹۴۶کاردیف سیتی
۴۸–۱۹۴۷کویینز پارک رنجرز
۴۹–۱۹۴۸سوانزی سیتی
۵۰–۱۹۴۹نوتس کانتی
۵۱–۱۹۵۰ناتینگهام فارست
۵۲–۱۹۵۱پلیموث آرگیل
۵۳–۱۹۵۲بریستول راورز
۵۴–۱۹۵۳ایپسویچ تاون
۵۵–۱۹۵۴بریستول سیتی
۵۶–۱۹۵۵لیتون اورینت
۵۷–۱۹۵۶ایپسویچ تاون
۵۸–۱۹۵۷برایتون اند هوو آلبیون

منبع: Statto[۶]

منابع

  1. "History of The Football League". The Football League. 22 September 2010. Archived from the original on 2 February 2013. Retrieved 6 July 2012.
  2. Paul Felton and Barry Spencer (14 June 2000). "England 1921–22". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 24 December 2012.
  3. "Four new clubs for the Football League". The Coventry Evening Telegraph. 3 June 1950. p. 11. Retrieved 8 May 2019 via British Newspaper Archive.
  4. "Bigger English League". Belfast Telegraph. Belfast. 3 June 1950. p. 5. Retrieved 8 May 2019 via British Newspaper Archive.
  5. Paul Felton (22 July 2001). "England 1957–58". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 24 December 2012.
  6. "English Division Three (South) 1957–1958 : Table". Links to final tables for all seasons. Statto. Archived from the original on 30 May 2011. Retrieved 10 June 2011.