ماجرای مردانه

جلد شماره مارس ۱۹۶۳ فقط برای مردان در کنار سایر موارد، وعده «دختران برده سواستیکا در اردوگاه روسپی‌خانه‌ای بدون راه فرار در آرژانتین!» را می‌داد.

ماجرای مردانه (انگلیسی: Men's adventure) یک ژانر از مجلات است که از دهه ۱۹۴۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده منتشر می‌شد. این مجلات که برای مخاطبان مرد تهیه می‌شدند، شامل تصاویر زنان جذاب و داستان‌های پرالتهابی از ماجراجویی بودند که معمولاً به عنوان داستان‌های واقعی تبلیغ می‌شدند و به صورت اول‌شخص از زبان خود شرکت‌کنندگان در ماجرا یا به سبک «روایت‌شده برای…» نقل می‌شدند. داستان‌های رایج در آن‌ها شامل دلاوری‌های دوران جنگ، سفرهای نامتعارف یا درگیری با حیوانات وحشی بود.[۱] این مجلات همچنین در زبان عامیانه، به‌ویژه توسط افراد شاغل در صنف نشر یا توزیع مجله، با اصطلاحاتی مانند «مجلات زیربغلی» (armpit slicks)، «مجلات عرق‌آور مردانه» (men's sweat magazines) یا «عرق‌آورها» (the sweats) نیز نامیده می‌شدند.

بررسی اجمالی

انتشارات فاست با مجله اسلیک خود به نام ترو که پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱، داستان‌هایش بیشتر روی جنگ متمرکز شده بود، موفقیت‌هایی کسب کرده بود. مجله زردِ آرگوسی در سال ۱۹۴۳ تصمیم گرفت به کاغذ اسلیک روی بیاورد و داستان‌های «واقعی» بیشتری را در میان داستان‌های تخیلی خود بگنجاند. دیگر مجلات زرد عمده مانند ادونچر، بلو بوک و شورت استوریز نیز در نهایت از همین روند پیروی کردند. به زودی مجلات جدیدی به این جمع پیوستند؛ از جمله کاوالیر، استگ و سوانک از انتشارات فاست. در دوران اوج این مجلات در اواخر دهه ۱۹۵۰، تقریباً ۱۳۰ مجله ماجراجویی مردانه به‌طور همزمان منتشر می‌شد.

داستان‌های داخل مجلات معمولاً ادعا می‌شد که داستان‌هایی واقعی هستند.[۲] دوشیزگان درمانده معمولاً در نقاشی‌های روی جلد یا هنر داخلی مجلات به تصویر کشیده می‌شدند که اغلب توسط نازی‌ها[۳] یا در سال‌های بعد، توسط کمونیست‌ها تهدید شده یا مورد شکنجه قرار می‌گرفتند. عناوین معمولی که بر تصویرسازی‌های روی جلد بسیار پرالتهاب و شهوت‌انگیز تکیه داشتند شامل منز استوری، من تودی، ورلد آو من و منز اپیک می‌شدند.

بسیاری از داستان‌ها، گزارش‌های تاریخی واقعی از نبردها و زندگی‌نامه و دلاوری‌های سربازان بسیار پرافتخار بودند. تعدادی از داستان‌ها با یکدیگر ترکیب شده و تحت عناوین مختلف در نسخه‌های شومیز توسط پیرامید بوکس با ذکر اعتبار «ویرایش شده توسط فیل هیرش» منتشر شدند. فیل هیرش از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ نایب‌رئیس پیرامید بوکس بود.[۴]

در دهه ۱۹۷۰، بسیاری از مجلات ماجرای مردانه، داستان‌های تخیلی و «اکشن واقعی» را کنار گذاشتند و تمرکز خود را بر روی تصاویر زنان برهنه و مقالات غیرداستانی مرتبط با مسائل جنسی یا رویدادهای جاری معطوف کردند.

مشارکت‌کنندگان

«لانه سوزانندگان روح» اثر نورمن ساندرز از شماره ۱ مجله ایری استوریز، اوت ۱۹۳۷.

نورمن ساندرزِ هنرمند، برجسته‌ترین تصویرگر این مجلات بود و جایگاهی مشابه مارگارت براندیج در مجلات زرد کلاسیک داشت. چارلز کوپلند[۵] و ارل نورم دو هنرمند محبوب دیگر بودند که برای مجموعه مجلات مگزین منیجمنت کار می‌کردند. بسیاری از تصویرسازی‌های بدون نام نیز توسط بروس مینی،[۶] نورم ایستمن، گیل کوهن، مل کرایر، بازیل گوگوس و ویک پرزیو در میان دیگران انجام شده است.[۷] جیمز باما پیش از آنکه تصویرسازی جلد کتاب‌های شومیز را به عنوان منبع درآمد اصلی خود انتخاب کند، در یک دوره تقریباً هشت ساله در حدود سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴، بیش از ۴۰۰ تصویرسازی روی جلد و داخلی ارائه داد. مورت کونستلر، نقاش تاریخی، جلدها و تصاویر بسیاری را برای این مجلات نقاشی کرد و ماریو کاسیلی، عکاس پلی‌بوی، کار خود را با عکاسی از دختران جذاب (پین‌آپ) برای این بازار آغاز کرد.

در شرکت مگزین منیجمنت متعلق به مارتین گودمن، بروس جی فریدمن طنزپرداز و نویسنده پرفروش آینده، نویسنده و ویراستار مجلات عرق‌آور مردانه بود و ماریو پوزو پیش از آنکه به یک رمان‌نویس سرشناس تبدیل شود، از مشارکت‌کنندگان این مجلات به‌شمار می‌رفت. پی‌یر بول، ری بردبری، ارسکین کالدول، ایان فلمینگ، رابرت اف. دور و میکی اسپیلین نیز داستان‌های کوتاه یا بخش‌هایی از رمان‌های خود را در اختیار مجلات ماجرای مردانه قرار می‌دادند.[۸] لارنس بلاک به‌طور پرکاری برای مجلاتی از این دست می‌نوشت؛ برخی از داستان‌های او از این دوره در کتاب برهنه و مرگبار (۲۰۲۳) گردآوری شده است.[۹]

میراث

رمان‌های شومیز در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به‌طور فزاینده‌ای محبوب شدند و مجموعه‌هایی مانند مأمور اعدام اثر دان پندلتون، از همان سبک داستان‌های جنگی بهره بردند و مدت‌ها پس از آنکه خود مجلات از این سبک فاصله گرفتند، به مسیر خود ادامه دادند.[۱۰]

عنوان آلبوم راسوها گوشتم را دریدند اثر فرانک زاپا و مادرز آو اینونشن از داستان روی جلدی با موضوع نبرد انسان با جانور وحشی در شماره سپتامبر ۱۹۵۶ مجله منز لایف به عاریت گرفته شده بود،[۱۱] و این عنوان زمانی که نیتن شیف فیلمساز فیلم ترسناک راسوها گوشتم را می‌درند (۱۹۷۹) را ساخت، دچار تغییر و تحول دیگری شد.

تلاش‌هایی برای احیای عنوان آرگوسی صورت گرفته است؛ یک بار در دهه ۱۹۹۰، بار دیگر در سال ۲۰۰۴ و سرانجام در سال ۲۰۱۳. مجله سرباز مزدور سنت داستان‌های جنگی برای مخاطبان مرد را ادامه داد.[۱۲] چند نشریه معاصر ویژه مردان جوان مانند اف‌اچ‌ام و ماکسیم تا حدودی شبیه به مجلات ماجراجویی اولیه هستند و ترکیبی از عکاسی گلامور و داستان‌های ماجراجویی یا بقای واقعیِ گه‌گدار را به نمایش می‌گذارند. ناشرانی مانند هارد کیس کرایم رمان‌های شومیز جدید و تجدیدچاپ‌شده‌ای را در سنت مجلات زرد هاردبویلد (خشن و واقع‌گرایانه) منتشر می‌کنند. فروشنده آنلاین کتاب آمازون از برچسب ژانر «ماجرای مردانه» به معنای عام برای دسته‌بندی رمان‌های ماجراجویی که قهرمان آن‌ها یک مرد بالغ است استفاده می‌کند تا این کتاب‌ها را از «ماجرای زنانه» و «اکشن و ماجرای کودکان» متمایز کند.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • Adam Parfrey. 2003. It's a Man's World - Men's Adventure Magazines, the Postwar Pulps. Feral House.
  • Rich Oberg, Steven Heller, Max Allan Collins and George Hagenauer. 2008. Men's Adventure Magazines. Taschen.
  • Robert Deis, ed. 2013. Weasels Ripped My Flesh! Two-Fisted Stories From Men's Adventure Magazines. New Texture.
  • Robert Deis, ed. 2016. A Handful of Hell - Classic War and Adventure Stories by Robert F. Dorr. New Texture.

پیوند به بیرون

منابع

  1. ↑ Strausbaugh, John (December 9, 2004). "Oh, Those Pulpy Days of 'Weasels Ripped My Flesh'". The New York Times. Retrieved December 7, 2011.
  2. ↑ Osgerby, Bill (2001), Playboys in paradise: masculinity, youth and leisure-style in modern America, Berg, p. 76, ISBN 978-1-85973-453-7
  3. ↑ Abrams, Nathan; Hughes, Julie (2000), Containing America: cultural production and consumption in Fifties America, Continuum International Publishing Group, p. 135, ISBN 978-1-902459-06-6
  4. ↑ "Happy 80th, Phil Hirsch! (War anthologies & joke books)". Archived from the original on 2012-02-14. Retrieved 2008-11-03.
  5. ↑ "Lynn Munroe Books".
  6. ↑ "Men's "sweat magazine" cover paintings from the Oberg Collection – Part 3: Originals by Bruce Minney, Walter Popp and Vic Prezio". 7 May 2011.
  7. ↑ Parfrey, Adam, et al. It's a Man's World: Men's Adventure Magazines, the Postwar Pulps (Feral House, 2003) شابک ‎۰−۹۲۲۹۱۵−۸۱−۴
  8. ↑ "The FictionMags Index".
  9. ↑ The Naked and the Deadly: Lawrence Block in Men's Adventure Magazines, May 23, 2023, ISBN 978-1-943444-63-2
  10. ↑ Don D'Ammassa. 2009. The Encyclopedia of Adventure Fiction.
  11. ↑ Freund, Charles Paul (November 1, 2003). "Weasels ripped our flesh: the forgotten world of men's adventure magazines". Reason. Retrieved December 7, 2011.
  12. ↑ Peterson, Ivar (September 23, 1985). "Mercenary Magazine Widens Appeal". The New York Times. Retrieved December 7, 2011.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ماجرای مردانه موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.