مارسل آرنو

مارسل آرنو
زادهٔ۹ آوریل ۱۹۲۸
برن-لو-کنت، بلژیک
درگذشت۲۰ آوریل ۱۹۷۴ (۴۶ سال)
لنیک-سن-مارتین، بلژیک
ملیتبلژیکی
پیشه(ها)مجسمه‌ساز، هنرمند


مارسل آرنو (فرانسوی: Marcel Arnould‎؛ ‏ ۱۹۲۸–۱۹۷۴) مکانیک، هنرمند و مجسمه‌ساز بلژیکی قرن بیستم است. مجسمه‌های او در سبک هنر انتزاعی که با عنوان S و به‌دنبال آن یک عدد نام‌گذاری شده‌اند، از سرعت و حرکت الهام گرفته‌اند. این آثار الهام‌بخش هرژه برای طرح‌هایی بودند که در کتاب‌های تن‌تن مورد استفاده قرار گرفتند.

زندگی‌نامه

مارسل امیل رنه آرنو در سال ۱۹۲۸ در برن-لو-کنت متولد شد.[۱][۲] او در سال ۱۹۷۴ درگذشت.

آثار

مارسل آرنو در دوران میان‌دوجنگ، مجسمه‌هایی از جنس برنز خلق کرد.[۳] او بخشی از نسل جدید مجسمه‌سازانی بود که هنر انتزاعی را بر هنر فیگوراتیف (پیکرنما) ترجیح می‌دادند.[۴]

مجسمه‌های او با سادگی تمام، با حرف S و به دنبال آن یک عدد نام‌گذاری شده‌اند.[۱]

او پس از جنگ، کار مجسمه‌سازی خود را ادامه داد.[۵] وی در سال ۱۹۶۱ در گالری دریانِ لندن نمایشگاهی برگزار کرد.[۶]

در سال ۱۹۷۱، این مجسمه‌ساز اثر «S 52» را خلق کرد؛ جایی که هنرمند بر آن بود تا برداشتی از سرعت و حرکت را که «حاصل منحنی‌ها، خطوط مستقیم، منکسر یا شکسته است و در فضا یکدیگر را قطع می‌کنند»، ارائه دهد.[۳]

او همچنین با استفاده از همان تکنیک‌های مجسمه‌سازی در مقیاس کوچک، تعدادی جواهرات ساخت.[۷]

میراث

هرژه پیش از آنکه به سرعت آن را رها کند، بخت خود را در هنر معاصر آزموده بود؛ با این حال، او علاقه خود را حفظ کرد و آثاری را در دل داستان‌هایش گنجاند، مانند مجسمه‌ای از مارسل آرنو در صفحه ۱۱ کتاب تن‌تن و پیکاروها[۸] برای شهر بلو هوریزونته.[۹] هرژه همچنین برای طراحی ساختمان‌های مدرنِ تاپیوکاپولیس، پایتخت سان تئودور، از این مجسمه‌ها الهام گرفت.[۱۰]

منابع

  1. 1 2 de Keyser, Eugénie (1972). La sculpture contemporaine en Belgique. Art (به فرانسوی). Laconti. p. 259.
  2. ↑ Marcel Arnould: sculptures, dessins (Exhibition catalogue) (به فرانسوی). Brussels: Galerie les Contemporains. 1960.
  3. 1 2 Derom, Patrick; Van Lennep, Jacques; Leclercq, Catherine (2000). Les Sculptures de Bruxelles. Sculpture (به فرانسوی). Éditions Pandora. p. 252.
  4. ↑ The Encyclopedia Americana. Vol. 3. 2002. p. 496.
  5. ↑ Gerilandt, Karel (1983). L'art en Belgique depuis 1945 (به فرانسوی). p. 433.
  6. ↑ Brève in « Quadrum : revue internationale d'art moderne », 1961.
  7. ↑ Valcke, Johan; Dupont, Pierre-Paul (1992). Bijoux belges contemporains. Beaux-arts illustrés (به فرانسوی). Mardaga. pp. 34–35. ISBN 978-2-87009-480-8.
  8. ↑ Thompson, Harry (1991). "28". Tintin: Hergé and His Creation (به انگلیسی). London: Hodder and Stoughton. ISBN 978-0-340-52393-3.
  9. ↑ Schuiten, François (2004). Tintin et la ville (به فرانسوی). Editions Moulinsart. p. 47.
  10. ↑ Schuurman, Ludwig. L'ultime album d'Hergé (به فرانسوی). Editions Cheminements. pp. 163–164.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مارسل آرنو موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.