مارچلا (اپرا)

اپرای مارچلا (به ایتالیایی: Marcella)، اپرایی در سه پرده (یک قطعه‌ی کوتاه مدرن در سه اپیزود)، اثر اومبرتو جوردانو با لیبرتویی از هانری کاین، ادوارد آدنیس و اشعاری از لورنزو استکتی است که نخستین اجرای آن در ۹ نوامبر ۱۹۰۷ در تئاتر لیریکو میلان به روی صحنه رفت.^[۱][۲]

تماشاگران به ویژه از پرده دوم استقبال کردند، در حالی که استقبال از دو اپیزود دیگر کمتر بود، اما موفقیت شخصی شخصیت‌های اصلی، جما بلینچونی و فرناندو د لوچا، خوب بود.^[۳] از جمله جالب‌ترین قطعات می‌توان به پایان پرده اول، داستان مارچلا به کلارا در پرده دوم، Son tre mesi questa sera، دوئت دوباره بین مارجلا و جورجو در پرده دوم و مقدمه‌ای بر پرده سوم اشاره کرد.^[۴]

داستان در پاریس حدود سال ۱۹۱۰ اتفاق می‌افتد.

قسمت اول: پیدا شده

جورجو شاهزاده‌ای است که به صورت ناشناس، در نقش نقاش و شاعر، نقل مکان می‌کند تا بدون مزاحمت، خود را وقف علاقه‌اش به هنر کند. در یک رستوران شیک و شلوغ با مشتریان خوش‌گذران، او با مارچلا آشنا می‌شود و از او در برابر توجه گروهی از مردان جوان که او را اذیت می‌کنند، محافظت می‌کند. مارچلا به او می‌گوید که تنها و فقیر است و بلافاصله شور و اشتیاق بین آنها شکوفا می‌شود.

قسمت دوم: معشوق

مارچلا و جورجو سه ماه است که در خانه‌ای در حومه شهر زندگی می‌کنند. مارچلا که همچنان معتقد است جورجو یک هنرمند فقیر است، نگران است زیرا چند روزی است که متوجه ناراحتی او شده است. دراسکو، دوست جورجو، از راه می‌رسد تا از او بخواهد به روستایش برگردد، جایی که شورشی در گرفته و به شدت به او نیاز است. مارچلا که مکالمه‌ی آنها را در خفا، می‌شنود، برا آگاهی از هویت واقعی جورجو در می‌یابد که باید او را ترک کند.

قسمت سوم: رها شده

جورجو آماده‌ی رفتن می‌شود. او می‌خواهد مارچلا هم دنبالش بیاید، اما مارچلا می‌داند که نمی‌تواند با یک شاهزاده ازدواج کند و خودش را فدا می‌کند. جورجو تنها می‌رود، در حالی که مارچلا از غم و اندوه به زمین می‌افتد.