مارگارتای رومانی

مارگارتای رومانی
متولی تاج و تخت رومانی
مارگارتا در سال ۲۰۱۹
ریاست خاندان سلطنتی رومانی
(مورد بحث)
دوران تصدی۵ دسامبر ۲۰۱۷ – اکنون
پیشینمیهای یکم
وارث احتمالیشاهدخت اِلِنا
زاده۲۶ مارس ۱۹۴۹ ‏(۷۶ سال)
همسر(ان)شاهزاده رادو دودا (ا. ۱۹۹۶)
خاندانخاندان سلطنتی رومانی (از ۲۰۱۱)
هوهن‌تسولرن-زیگمارینگن (تا ۲۰۱۱)
پدرمیهای یکم
مادرآنه بوبون-پارما
امضاءامضاء مارگارتای رومانی

مارگارتای رومانی، متولی تاج و تخت رومانی[۱](رومانیایی: Margareta, Custode al Coroanei Române؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۴۹) دیپلمات اهل رومانی است. وی بزرگ‌ترین دختر پادشاه میهای یکم و ملکه آنه رومانی است.[۲][۳] او در مارس ۲۰۱۶، پس از بازنشستگی، وظایف پدرش را برعهده گرفت و از زمان مرگ او در ۵ دسامبر ۲۰۱۷، ریاست خاندان سلطنتی رومانی را بر عهده دارد. او همچنین عهده‌دار ریاست «بنیاد سلطنتی مارگارتای رومانی» است.[۴]

تا سال ۲۰۱۱، مارگارتا همچنین از لقب شاهدخت هوهن‌تسولرن استفاده می‌کرد.[۵][۶][۷][۸][۹][۱۰] مارگارتا چهار خواهر دارد و هیچ برادر و فرزندی ندارد. وارث فرضی او خواهر بعدی او، شاهدخت النای رومانی است. بر اساس قانون منسوخ‌شده سلطنتی ۱۹۲۳ و ۱۹۳۸، زنان از داشتن تاج سلطنت منع شدند و مارگارتا و خواهرانش در ردیف جانشینی تاج و تخت قرار نخواهند داشت.

در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۷،[۱۱][۱۲] پادشاه میهای یکم مارگارتا را به عنوان وارث فرضی تاج و تخت منحله رومانی قرار داد که البته توسط دولت رومانی به رسمیت شناخته نمی‌شود و فاقد اعتبار قانونی بدون تأیید پارلمان رومانی است.[۱۳][۱۴] به همین مناسبت، میهای یکم همچنین درخواست کرد که اگر زمانی پارلمان رومانی به بازگرداندن سلطنت رای داد، قانون سالیک جانشینی مجدداً برقرار نشود، و به این ترتیب امکان جانشینی زنان هم مهیا شود. بر اساس اساسنامه جدید کاخ سلطنتی رومانی که توسط میهای یکم اعلام شده است، هیچ نوادگان نامشروع یا دودمان فرعی نمی‌توانند ادعای امتیازات، القاب یا رتبه‌های سلسله ای داشته باشند و هر یک از آنها از پیوستن به خاندان سلطنتی رومانی و از سلسله جانشینی تاج و تخت محروم خواهند بود.[۱۵]

اوایل زندگی

تولد

مارگارتا در ۲۶ مارس ۱۹۴۹ در کلینیک مونشوزی در لوزان سوئیس زاده شد[۷] و نخستین دختر از پنج دختر پادشاه میهای یکم و ملکه آنه رومانی بود.[۵][۶] او در کلیسای ارتدکس رومانی غسل تعمید داده شد. پدرخوانده او شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو بود.[۱۶] مادرخوانده او مادربزرگ مادری اش شاهدخت مارگارت دانمارک بود که همنام او بود. پس از او چهار خواهر: شاهدخت النا (متولد ۱۹۵۰)، شاهدخت ایرینا (متولد ۱۹۵۳)، شاهدخت سوفی (متولد ۱۹۵۷) و شاهدخت ماریا (متولد ۱۹۶۴) زاده شدند.

کودکی

مارگارت دوران کودکی خود را در خانه‌های خانوادگی در لوزان و در عمارت آیوت در آیوت سنت لاورنس واقع در هرتفوردشر گذراند.[۱۷] در طول تعطیلات او و خواهرانش وقت خود را با پدربزرگ و مادربزرگ خود می‌گذراندند. از سمت پدری با هلن، ملکه مادر[۵][۶] در ویلا اسپارتا در ایتالیا و از سمت مادری با شاهزاده مارگارت[۵][۶] و همسرش شاهزاده رنه از بوربون-پارما در کپنهاگ.[۱۸] پدرشان به او و خواهرانش «قصه‌هایی جذاب از وطنی که نمی‌توانستند آن را ببینند» می‌گفت.[۱۹] او همچنین زمانی را با اقوام خود در یونان، ایتالیا، دانمارک، لوکزامبورگ و اسپانیا گذراند.[۲۰]

مارگارتا برای اولین بار در تابستان ۱۹۵۲ ملکه الیزابت دوم بریتانیا را در قلعه بالمورال هنگامی که سه ساله بود ملاقات کرد. در دوران کودکی، او تعطیلات را با شاهزاده چارلز و خواهرش، شاهدخت آن که به مارگارتا نزدیک بودند، و همچنین شاهزاده آمدئو، دوک آئوستا (پسر عموی او) و خانواده‌های سلطنتی یونان، دانمارک و لوکزامبورگ گذراند.[۲۱]

علاقه ملکه هلن[۵][۶] به اسب‌ها، مارگارتا را تحت تأثیر قرار داد تا او سوارکاری را بیاموزد.[۲۰][۲۲]

در سال ۱۹۶۴، به همراه پنج شاهدخت دیگر، مارگارت ساقدوش عروسی پرنسس آنه ماری دانمارک با کنستانتین دوم، پادشاه یونان بود.

تحصیلات

مارگارتا دوران مهدکودک را در فلورانس و مدرسهٔ ابتدایی را در سوئیس گذراند.[۲۰] سپس برای طی دوران متوسطه به اولد بیسینگ رفت[۲۰] و برای تحصیلات ابتدایی دانشگاهی نیز به یک مدرسهٔ فرانسوی در سوئیس بازگشت و فلسفه خواند.[۱۸] مارگارتا در دانشگاه ادینبرو در اسکاتلند جامعه‌شناسی، علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل عمومی تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۴ فارغ‌التحصیل شد[۲۳]. او که در آنجا با نام «مارگارتای رومانی» شناخته می‌شد، در چند هفته اول احساس افسرده‌کنندهٔ «بیگانه و خارجی بودن» داشت اما بعداً در سیاست دانشگاه فعال شد و به عضویت شورای نمایندگان دانشجویان درآمد.

حرفه

پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۷۴، او چند سال در تعدادی از دانشگاه‌های بریتانیا مشغول به کار شد و در جامعه‌شناسی پزشکی و سیاست‌های سلامت و بهداشت عمومی تخصص داشت. بعداً او در یک برنامه تحقیقاتی بین‌المللی که توسط سازمان جهانی بهداشت هماهنگ شده بود، شرکت کرد که بر توسعه توصیه‌های سیاست سلامت و پروژه‌های آزمایشی پیشگیرانه متمرکز بود.[۲۰]


در سال ۱۹۷۹، او سپس برای آژانس‌هایی در سازمان ملل متحد کار کرد: سازمان جهانی بهداشت و صندوق جمعیت سازمان ملل متحد که او به پروژه‌های اجتماعی در سلامت عمومی، مستقر در آفریقا و آمریکای لاتین پیوست، و طی آن با رنج و کمبود افراد محروم مواجه شد که شروع تجربه او از آغاز راهی در خدمات بشردوستانه بود، که از آن زمان تاکنون ادامه دارد.[۲۴]

در سال ۱۹۸۳، او به رم نقل مکان کرد و به سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (فائو) پیوست و در آنجا به عنوان عضوی از تیم پروژه روز جهانی غذا به مدت سه سال در کمپین آگاهی عمومی در مورد برنامه‌های کشاورزی، تغذیه و کاهش فقر کار کرد. او تا سال ۱۹۸۶ به تیم صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی تعلق داشت.[۲۰]

در سال ۱۹۸۶، او به صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی پیوست و در آنجا روابط با سازمان‌های غیردولتی را مدیریت کرد و در جمع‌آوری بودجه برای برنامه‌های این صندوق کمک کرد.[۲۴]

در تابستان ۱۹۸۹ مارگارتا از شغل خود استعفا داد، زیرا ناآرامی‌های مدنی در رومانی آغاز شده بود. او به این نتیجه رسید که تغییرات اساسی در اروپای شرقی در شرف وقوع است، او به ژنو نقل مکان کرد تا با شورای ولیعهد رومانی و خانواده سلطنتی که اعضای آن خود را برای اتفاقات آینده آماده می‌کردند، همکاری کند.[۲۰]

منابع

  1. ↑ "Court Circular - Clarence House". The Royal Family. 30 May 2018. Retrieved 2018-06-01. The Prince of Wales this evening called upon Her Majesty Margareta, Custodian of the Crown of Romania at Elisabeta Palace.
  2. ↑ "RUMANIA: Compression". TIME. 12 January 1948. Archived from the original on 13 March 2007. Retrieved 29 December 2016.
  3. ↑ "Milestones, Jun. 21, 1948". TIME. 21 June 1948. Archived from the original on 30 September 2007. Retrieved 29 December 2016.
  4. ↑ "The Margareta of Romania Royal Foundation". Fundatia Regala Margareta a Romaniei. Retrieved 2021-08-20.
  5. 1 2 3 4 5 Montgomery-Massingberd, Hugh (editor). Burke's Guide to the Royal Family, Burke's Peerage, London, 1973, p. 279. شابک ‎۰−۲۲۰−۶۶۲۲۲−۳
  6. 1 2 3 4 5 de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. Le Petit Gotha. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, p. 769 (French) شابک ‎۲−۹۵۰۷۹۷۴−۳−۱
  7. 1 2 "ASR Principesa Moștenitoare Margareta". Familiaregala.ro. Archived from the original on 5 August 2014. Retrieved 29 December 2016.
  8. ↑ "Cuvântul Principesei Moștenitoare la Ateneul Român / Speech of the Crown Princess at the Romanian Athenaeum | Familia Regală a României / Royal Family of Romania". Romaniaregala.ro. 19 January 2015. Retrieved 29 December 2016.
  9. ↑ (به رومانیایی) King Michael I announces the severance of all historical and dynastic ties to the House of Hohenzollern, Adevărul, 11 May 2011
  10. ↑ (به رومانیایی) The history of the conflicts between the Royal House of Romania and the Princely House of Hohenzollern, Adevărul, 11 May 2011
  11. ↑ "Archived copy" (PDF). www.familiaregala.ro. Archived from the original (PDF) on 27 February 2008. Retrieved 17 January 2022.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)
  12. ↑ (به رومانیایی) "Princess Margarita, heir to the throne of Romania," Evenimentul Zilei, 30 December 2007
  13. ↑ (به رومانیایی) "The King and Margareta – On The "Day of the Republic" The King Designated His Successor" بایگانی‌شده در ۷ اکتبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, Jurnalul Național, 2 January 2008
  14. ↑ (به رومانیایی) "The Actor Duda in The Role of A Lifetime: Prince Consort of Romania," Cotidianul, 3 January 2008
  15. ↑ "Principesa Margareta, mostenitoarea tronului Romaniei – Esential". HotNews.ro. 23 August 1944. Retrieved 29 December 2016.
  16. ↑ Clive Aslet (21 May 2007). "'Romantic. Beautiful. I fell madly in love'". Telegraph. Retrieved 29 December 2016.
  17. ↑ "King Michael of Romania & his Family - Diana Mandache Historian & Author". 13 March 2014. Archived from the original on 13 March 2014.
  18. 1 2 "FPMR – Fundatia Principesa Margareta a României". Fpmr.ro. Archived from the original on 12 April 2008. Retrieved 29 December 2016.
  19. ↑ "Romania's Exiled King Longs to Take His Family Home—after 42 Years—and Reclaim His Throne". People.com. 12 February 1990. Archived from the original on 10 January 2011. Retrieved 29 December 2016.
  20. 1 2 3 4 5 6 7 Diana Mandache Vezi (18 January 2014). "INTERVIU Principesa Margareta a României despre anii de exil". M.adevarul.ro. Retrieved 29 December 2016.
  21. ↑ "INTERVIU Principesa Margareta a României despre anii de exil". 18 January 2014.
  22. ↑ "Familia Regală a României". Princeradu.ro. Archived from the original on 9 April 2015. Retrieved 29 December 2016.
  23. ↑ "FPMR – Fundatia Principesa Margareta a României". Fpmr.ro. Retrieved 29 December 2016.
  24. 1 2 "Astazi, 26 martie, este aniversarea Principesei Margareta". Familiaregala.ro. 26 March 2009. Retrieved 29 December 2016.


در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مارگارتای رومانی موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.