مارگراف‌نشین اتریش

مارگراف‌نشین اتریش
*مارش شرقی*

*Marcha Austriae* (لاتین)
*Ostarrîchi* (آلمانی بالای باستان)
اتریش
مارگراف‌نشین اتریش; مارش شرقی; Marcha Austriae (لاتین) ; Ostarrîchi (آلمانی بالای باستان); اتریش
ح. 970–1156
	نشان باستانی; دودمان بابنبرگ،; مارگراف‌های اتریش
	نقشه «مارگراف‌نشین اتریش» در قلمرو دوک‌نشین باواریا حدود ۱۰۰۰ میلادی.; اتریش; سایر بخش‌های باواریا; باقی‌مانده پادشاهی آلمان
وضعیت	مارگراف‌نشین، در قلمرو دوک‌نشین باواریا و امپراتوری مقدس روم
پایتخت	ملک
زبان(های) رایج	آلمانی اتریشی-باواریایی ; لاتین قرون وسطی ; آلمانی علیای باستان
دین(ها)	مسیحیت کالسدونی (از ۷۳۹ تحت اسقف‌نشین فرایزینگ); کاتولیک رومی (پس از شیزم ۱۰۵۴)
نام(های) اهلیت	اتریشی
حکومت	سلطنت فئودالی
مارگراف اتریش
• ح. 970–976	بورکهارد; (نخستین مارگراف شناخته‌شده)
• 1141–1156	هاینریش دوم; (آخرین مارگراف و نخستین دوک)
دوره تاریخی	قرون وسطی
• بنیان‌گذاری	ح. 970
• فروپاشی	1156
کد ایزو ۳۱۶۶	AT
پیشین	پسین
	مارک پانونی
	مارک مجارستان
دوک‌نشین اتریش

مارگراف‌نشین اتریش (به لاتین: Marcha Austriae؛ به آلمانی سنتی: Ostarrîchi) که با نام مارک شرقی (Ostmark) نیز شناخته می‌شود، یکی از قلمروهای مرزی امپراتوری مقدس روم در سده‌های ۱۰ تا ۱۲ میلادی بود. این قلمرو که در ابتدا به عنوان منطقه‌ای حائل در برابر تهاجمات مجارها در جنوب شرقی دوک‌نشین باواریا ایجاد شده بود، هسته اصلی کشور اتریش امروزی را شکل داد.^[۱]

تاریخچه و خاندان بابنبرگ

پس از پیروزی اوتوی بزرگ در نبرد لشفلد (۹۵۵ میلادی) و دفع تهدید مجارها، امنیت در مرزهای شرقی امپراتوری برقرار شد. در حدود سال ۹۷۶ میلادی، امپراتور اوتوی دوم، اداره این منطقه مرزی را به لئوپولد یکم از دودمان بابنبرگ واگذار کرد.^[۲] خاندان بابنبرگ برای بیش از ۲۷۰ سال بر این سرزمین حکومت کردند و با گسترش قلمرو خود به سمت شرق و تثبیت قدرت سیاسی، اتریش را از یک منطقه جنگ‌زده مرزی به یکی از قدرتمندترین ایالت‌های امپراتوری تبدیل کردند.^[۳]

اهمیت نام اوستاریچی

نخستین بار در سندی متعلق به سال ۹۹۶ میلادی که توسط امپراتور اوتوی سوم صادر شد، از نام اوستاریچی (Ostarrîchi) برای اشاره به این منطقه استفاده شده است. این واژه در زبان آلمانی باستان به معنای «قلمرو شرقی» است که بعدها به کلمه مدرن اوسترایش (Österreich) یا همان اتریش تبدیل شد.^[۴] مرکزیت این مارگراف‌نشین در ابتدا در شهر ملک بود و بعدها با قدرت گرفتن بابنبرگ‌ها، کانون قدرت به سمت شرق و شهر **وین** متمایل شد.

تبدیل به دوک‌نشین

دوران مارگراف‌نشین اتریش در سال ۱۱۵۶ میلادی با صدور فرمان فرمان امتیازات بزرگ (Privilegium Minus) توسط امپراتور فردریک بارباروسا به پایان رسید.^[۵] بر اساس این سند، جایگاه اتریش از یک منطقه مرزی وابسته به باواریا، به یک دوک‌نشین مستقل ارتقا یافت. هاینریش دوم (ملقب به یازومیرگوت) آخرین مارگراف و نخستین دوک اتریش شد و شهر وین را به عنوان پایتخت رسمی خود برگزید که این واقعه سرآغاز استقلال سیاسی و شکوفایی فرهنگی اتریش در قرون وسطی بود.^[۶]

جستارهای وابسته

منابع

↑ Beller, Steven (2006). A Concise History of Austria. Cambridge University Press. p. 12. ISBN 978-0521478861.
↑ Brook-Shepherd, Gordon (1996). The Austrians: A Thousand-Year Odyssey. HarperCollins. p. 4. ISBN 978-0006382553.
↑ Rickett, Richard (1991). A Brief Survey of Austrian History. Prachner. p. 15. ISBN 978-3850677066.
↑ Johnson, Lonnie (1996). Central Europe: Enemies, Neighbors, Friends. Oxford University Press. p. 32. ISBN 978-0195100518.
↑ Heer, Friedrich (2002). The Holy Roman Empire. Phoenix Press. p. 74. ISBN 978-1842125564.
↑ Gale, Neil (2020). The Babenberg Dynasty: The History of the Family that Founded Austria. Independent. p. 88.

[1] Beller, Steven (2006). A Concise History of Austria. Cambridge University Press. p. 12. ISBN 978-0521478861.

[2] Brook-Shepherd, Gordon (1996). The Austrians: A Thousand-Year Odyssey. HarperCollins. p. 4. ISBN 978-0006382553.

[3] Rickett, Richard (1991). A Brief Survey of Austrian History. Prachner. p. 15. ISBN 978-3850677066.

[4] Johnson, Lonnie (1996). Central Europe: Enemies, Neighbors, Friends. Oxford University Press. p. 32. ISBN 978-0195100518.

[5] Heer, Friedrich (2002). The Holy Roman Empire. Phoenix Press. p. 74. ISBN 978-1842125564.

[6] Gale, Neil (2020). The Babenberg Dynasty: The History of the Family that Founded Austria. Independent. p. 88.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]