لندگراف‌نشین بادن
مرزبان‌نشین بادن | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1112–1803 | |||||||||
.svg.png) پرچم
 نشان ملی
| |||||||||
 به رنگ قرمز، قلمرو مرزبان‌نشین در سال ۱۸۰۱؛ فتوحات بعدی به عنوان دوک‌نشین بزرگ با رنگ‌های دیگر مشخص شده است | |||||||||
| وضعیت | مرزبان‌نشین | ||||||||
| پایتخت | |||||||||
| حکومت | پادشاهی فئودالی | ||||||||
| مرزبان بادن | |||||||||
• ۱۱۱۲–۱۱۳۰ | هرمان دوم | ||||||||
• ۱۲۵۰–۱۲۶۸ | فریدریش اول | ||||||||
• ۱۴۵۳–۱۴۵۸ | برنهارد دوم | ||||||||
• ۱۴۷۵–۱۵۱۵ | کریستوف اول | ||||||||
• ۱۷۷۱–۱۸۰۳ | کارل فریدریش | ||||||||
| تاریخ | |||||||||
• تأسیس مرزبان‌نشین | 1112 | ||||||||
• تقسیم قلمرو b | ۱۱۹۰–۱۷۷۱ | ||||||||
• ارتقا به انتخابگرنشین | 1803 | ||||||||
| جمعیت | |||||||||
• ۱۷۹۴[۱] | ۱۹۵,۰۰۰ | ||||||||
| |||||||||
| امروز بخشی از | آلمان | ||||||||
a: کارل فریدریش تا سال ۱۷۷۱ مرزبان بادن-دورلاخ بود، تا اینکه با به ارث بردن بادن-بادن، مرزبان بادنِ متحد شد. در سال ۱۸۰۳، حمایت او از ناپلئون، پاداش مقام شاهزاده-انتخابگر را برایش به همراه داشت. در سال ۱۸۰۶، زمانی که به کنفدراسیون راین پیوست، به مقام دوک بزرگ ارتقا یافت. b: بادن در سال‌های بین ۱۱۹۰–۱۵۰۳، ۱۵۱۵–۱۶۲۰ و ۱۶۲۲–۱۷۷۱ تجزیه و تقسیم شده بود. | |||||||||
.svg.png){kind=small}
مرزبان‌نشین بادن یا مارک‌گراف‌نشین بادن (به آلمانی: Markgrafschaft Baden) قلمرویی مستقل در امپراتوری مقدس روم بود. این قلمرو از سال ۱۱۱۲ م با همین نام خوانده شد و در ابتدا تا زمان تقسیم سرزمینی‌اش در سال ۱۵۳۵ م (به دو قلمروی مرزبان‌نشین بادن-دورلاخ و بادن-بادن) به حیات خود ادامه داد. این ایالت در سال ۱۷۷۱ م با اتحاد دوبارهٔ آن دو قلمرو مجدداً احیا شد، تا اینکه در سال ۱۸۰۳ م به یک امارت انتخابگرنشین و در سال ۱۸۰۶ م به دوک‌نشین بزرگ بادن تبدیل گردید. خاندان حاکم بر بادن (خانهٔ بادن) با خاندان تسرینگر پیوند خونی و نسبی داشتند[۲].
پایه‌گذاری و نام‌گذاری
بنیان‌گذار دودمان مرزبانان بادن، هرمان اول (۱۰۵۲–۱۰۷۴ م)، پسر بزرگ‌تر برتولد، دوک کارینتیا (۱۰۲۴–۱۰۷۸ م) بود. پسر او، کنت هرمان دوم که کنت منطقهٔ برایسگائو (Breisgau) بود، ابتدا خود را مرزبان لیمبورگ نامید و سپس در سال ۱۱۱۲ م برای نخستین بار عنوان «مرزبان بادن» را به کار برد.
او قلمرو پیرامون بادن-بادن را در جریان مصالحه و سازش خاندان تسرینگن با خاندان اشتاوفر بر سر دوک‌نشین شوابن به دست آورده بود. او عنوان مارک‌گراف (مرزبان) را که از پدرش به ارث برده بود — و در اصل متعلق به منطقهٔ مرزی ورونا (Mark Verona) در ایتالیا بود — با مرکز جدید حاکمیت خود یعنی دژ هوهن‌بادن (قلعهٔ قدیمی) در بادن-بادن پیوند داد.
مرکز اولیهٔ حاکمیت آن‌ها در بخش میانی رود نکار پیرامون باکنانگ و بزیگهایم واقع شده بود؛ اتصال این بخش با مناطق تازه‌تصرف‌شده در ساحل راین علیا، تنها در سال ۱۲۱۹ م و از طریق تصاحب پفدرزهایم (به عنوان ارثیهٔ هاینریش، کنت فالتس از خاندان ولف‌ها) ممکن گردید[۲].
توسعهٔ قلمرو در قرون وسطی
در سده‌های دوازدهم و سیزدهم میلادی، بادنی‌ها از متحدان و هواخواهان خاندان اشتاوفر بودند. توسعهٔ اراضی مرزبان‌نشین در مناطق میان بکنانگ و اشتوتگارت، در محدودهٔ کارلسروهه امروزی، در جنگل سیاه شمالی و در منطقهٔ برایسگائو صورت گرفت.
اقدام مهم دیگر برای تثبیت مرزبان‌نشین، تصاحب نیمی از قلمروهای لار و مالبرگ در سال ۱۴۴۲ م بود که به عنوان یک حلقهٔ اتصال میان بخش جنوبی (برایسگائو) و بخش شمالی (پیرامون بادن-بادن) عمل کرد. اواخر قرون وسطی شاهد توسعهٔ بادن به سوی یک ایالت شاهزاده‌نشین سازمان‌یافته (از نظر اداری و مالی) بود. بادن بدین ترتیب به قلمرویی مهم و تأثیرگذار در میان اراضی متعلق به هابسبورگ در برایسگائو و اورتناو (Ortenau) از یک سو، و دوک‌نشین وورتمبرگ از سوی دیگر تبدیل شد[۳].
یادداشت‌ها و کتاب‌شناسی
منابع
- ↑ Wilson, Peter (1998). German Armies: War and German Society, 1648–1806. London: UCL Press. Page 317.
- 1 2 Hansmartin Schwarzmaier: Baden. In: Meinrad Schaab, Hansmartin Schwarzmaier (Hrsg.) u. a.: Handbuch der baden-württembergischen Geschichte. Band 2: Die Territorien im alten Reich. Hrsg. im Auftrag der Kommission für geschichtliche Landeskunde in Baden-Württemberg. Klett-Cotta, Stuttgart 1995, ISBN 3-608-91466-8, S. 164–246.
- ↑ "Baden – Wikisource". de.wikisource.org (in German). Retrieved 2026-09-18.
- ایالتها و قلمروهای بنیانگذاریشده در سده ۱۲ (میلادی)
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۸۰۳ (میلادی)
- امپراتوری مقدس روم
- تاریخ بادن-وورتمبرگ
- بادن