مارگراف‌نشین موراویا

مارگراف‌نشین موراویا Markrabství moravské  (چکی) Markgrafschaft Mähren  (آلمانی) موراویا
۱۱۸۲–۱۹۱۸
پرچم نشان ملی
مارگراف‌نشین موراویا و سرزمین‌های پادشاهی بوهم در امپراتوری مقدس روم (۱۶۱۸)
مارگراف‌نشین در سال ۱۸۹۳
وضعیت	سرزمین پادشاهی از بوهم، ایالتی از امپراتوری مقدس روم، سرزمین پادشاهی در امپراتوری اتریش
پایتخت	اولوموتس (۱۱۸۲–۱۶۴۱)، برنو (۱۶۴۱–۱۹۱۸)
زبان(های) رایج	چکی، آلمانی
دین(ها)	کلیسای کاتولیک، هوسی‌ها، لوتریانیسم، یهودیت
نام(های) اهلیت	موراویایی
حکومت	مارگراف‌نشین
مارگراف
• ۱۱۸۲–۱۱۹۱ (نخستین)	کنراد دوم بوهم
• ۱۹۱۶–۱۹۱۸ (آخرین)	کارل یکم
قوه مقننه	مجلس ایالتی
تاریخ
• بنیان‌گذاری	۱۱۸۲
• فروپاشی	۱۹۱۸
پیشین پسین دوک‌نشین بوهم جمهوری اول چکسلواکی
امروز بخشی از	جمهوری چک

مارگراف‌نشین موراویا (به آلمانی: Markgrafschaft Mähren) یکی از سرزمین‌های تاریخی و مهم در اروپای مرکزی بود که از سال ۱۱۸۲ تا ۱۹۱۸ میلادی به عنوان یک واحد سیاسی مستقل یا نیمه‌مستقل تحت حاکمیت پادشاهی بوهم و بعدها امپراتوری‌های هابسبورگ فعالیت می‌کرد. این قلمرو که در شرق جمهوری چک کنونی واقع شده است، از شمال با سیلزی، از شرق با اسلواکی و از غرب با بوهم هم‌مرز بود. موراویا به دلیل موقعیت جغرافیایی و ثروت‌های کشاورزی و معدنی، همواره یکی از ارکان اصلی قدرت در ساختار امپراتوری مقدس روم محسوب می‌شد. پس از پایان جنگ جهانی اول و فروپاشی اتریش-مجارستان، این مارگراف‌نشین منحل گشت و به بخشی از جمهوری نوپای چکسلواکی تبدیل شد.

ساختار سیاسی و پیوند با تاج‌وتخت بوهم

مارگراف‌نشین موراویا در اواخر سده دوازدهم میلادی توسط امپراتور فریدریش بارباروسا با ادغام چندین دوک‌نشین محلی تأسیس شد تا به عنوان یک وزنه تعادلی در برابر قدرت دوک‌های بوهم عمل کند. با این حال، در طول سده‌های بعد، این قلمرو به یکی از "سرزمین‌های پادشاهی بوهم" تبدیل شد و اغلب به عنوان تیول به اعضای جوان‌تر یا متحدان نزدیک خاندان پادشاهی واگذار می‌گشت. حاکمان موراویا که لقب مارگراف را یدک می‌کشیدند، دارای استقلال داخلی گسترده‌ای بودند و توسط یک مجلس ایالتی متشکل از اشراف و روحانیون محلی همراهی می‌شدند. این پیوند سیاسی نزدیک با پراگ باعث شد تا موراویا در تمامی تحولات بزرگ تاریخ منطقه، از جمله جنگ‌های هوسی و منازعات مذهبی سده هفدهم، در کنار بوهم نقش‌آفرینی کند.

تحولات مذهبی و عصر حاکمیت هابسبورگ

در سده شانزدهم میلادی، موراویا با ورود خاندان هابسبورگ به عرصه قدرت، وارد دوران جدیدی از تاریخ خود شد. این منطقه به دلیل تساهل مذهبی نسبی، به پناهگاهی برای گروه‌های مختلف پروتستان از جمله آناباپتیست‌ها و برادران موراویایی تبدیل گشت. با این حال، پس از شکست اشراف پروتستان در نبرد کوه سفید در سال ۱۶۲۰ میلادی، روند بازگشت به کاتولیک (Counter-Reformation) با شدت در این سرزمین دنبال شد. در این دوران، مرکزیت سیاسی از شهر تاریخی اولوموتس به شهر برنو منتقل گشت که تا پایان عمر مارگراف‌نشین در سال ۱۹۱۸، به عنوان پایتخت اداری و اقامتگاه اصلی مقامات امپراتوری باقی ماند. توسعه صنعتی در سده نوزدهم، به ویژه در مناطق آلمانی‌زبان، موراویا را به یکی از پیشروترین بخش‌های اقتصادی در قلمرو اتریش مبدل ساخت.

جستارهای وابسته

• مارگراف
• تاریخ جمهوری چک
• پادشاهی بوهم