مانع سیمی

ساحل جونو در خلال پیاده‌سازی در نرماندی، در سال ۱۹۴۴. نمونه‌ای از موانع سیمی، وقتی با دیوار دریایی شیب‌دار و خمیده ترکیب می‌شود، هر مهاجمی را کند می‌کند و به یک سنگر مسلسل در نزدیکی (که در سمت چپ قابل مشاهده است) زمان می‌دهد تا منطقه را با آتش گسترده، جارو کند.

مانع سیمی (انگلیسی: Wire obstacle) یا موانع سیمی در استحکامات علوم نظامی، موانع دفاعی هستند که از سیم خاردار، نوار خاردار یا سیم خاردار حلقوی ساخته شده‌اند. موانع سیمی برای ایجاد اختلال، تأخیر و به‌طورکلی کاهش سرعت دشمن مهاجم طراحی شده‌اند. در مدتی که حرکت مهاجمان توسط مانع سیمی، کند می‌شوند (یا احتمالاً عمداً به مناطق کشتار هدایت می‌شوند) هدف قرار دادن آن‌ها با آتش مسلسل و توپخانه آسان است. بسته به نیازها و منابع موجود، موانع سیمی ممکن است از یک حصار سیمی خاردار ساده در مقابل یک موقعیت دفاعی تا الگوهای پیچیده نرده‌ها، موانع حلقوی، دندان اژدها (که هدف مشابهی مانند موانع سیمی دارند، اما برای وسایل نقلیه جنگی استفاده می‌شوند) و میدان‌های مین (ضد نفر و ضد زره) با صدها متر ضخامت متغیر باشند.[۱]

موانع سیمی نخستین بار توسط ژنرال امبروز برن‌ساید از ارتش اتحادیه، در طول نبرد فورت سندرز در کمپین ناکسویل در جنگ داخلی آمریکا مورد استفاده قرار گرفت، زمانی که سیم تلگراف بین کنده‌های درخت در فاصله ۳۰ تا ۸۰ یاردی جلوی بخشی از خط اتحادیه کشیده شد. ارتش سلطنتی دانمارک نیز در طول دومین جنگ شلسویگ از نرده‌های سیمی در مقابل استحکامات دانویرک استفاده کرد. استفاده انبوه از موانع سیمی برای اولین بار در طول جنگ بوئر دوم توسط نیروهای بریتانیایی به‌طور قابل توجهی انجام گرفت و در طول جنگ جهانی اول به اوج خود رسید،

منابع

  1. Popular Science (به انگلیسی). Bonnier Corporation. January 1919.

پیوند به بیرون