ماهیچه‌های راست‌کننده ستون مهره‌ها
| ماهیچه‌های راست‌کننده ستون مهره‌ها | |
|---|---|
 | |
| جزئیات | |
| خاستگاه | زائده‌های خاری تی۹ تا تی۱۲ مهره‌های سینه‌ای و مهره‌های گردنی |
| پیوندگاه | زائده‌های خاری تی۱ و تی۲ مهره‌های سینه‌ای و مهره‌های گردنی |
| سرخرگ‌ها | سرخرگ خاجی کناری |
| عصب‌دهی | شاخه پسین عصب خاری |
| حرکت | باز کردن ستون مهره‌ها |
| ماهیچه مخالف | ماهیچه راست شکم |
| شناسه‌ها | |
| لاتین | Musculus erector spinae |
| TA98 | A04.3.02.002 |
| TA2 | 2254 |
| FMA | 71302 |
ماهیچه‌های راست‌کننده ستون مهره‌ها یا ماهیچه‌های نگهدار پشت یا عضلات ارکتور اسپاینا (انگلیسی: Erector spinae muscles) گروهی از ماهیچه‌ها و زردپی‌ها است که کم و بیش طول ستون فقرات را در سمت چپ و راست، از ناحیه خاجی و باسن تا قاعده جمجمه طی می‌کنند. به این خاطر به آن‌ها گروه ماهیچه‌های خاجی‌ستونی (ساکروسپینالیس) هم می‌گویند.
این ماهیچه‌ها در دو طرف فزونه‌های خاردار مهره‌ها قرار دارند و در سراسر نواحی کمری، سینه‌ای و گردنی گسترش می‌یابند.
ماهیچه‌های راست‌کننده ستون مهره‌ها به‌طور کل نامی است که به تارهای عضلانی مربوط به ماهیچه‌های سطحی‌تر قسمت‌های عمقی پشت داده‌اند. این تارها از استخوان خاجی، مهره‌های کمری و مهره یازدهم و دوازدهم سینه‌ای، و ستیغ تهیگاهی (ایلیاک کرست) منشأ می‌گیرند که به‌نام ماهیچه تهیگاهی‌دنده‌ای (ایلیوکوستالیس)، ماهیچه درازتر (لانژیسیموس) و ماهیچه‌های خاری (اسپینالیس) انشقاق و پیوست پیدا می‌کند.
ماهیچه‌های نگهدار پشت در ناحیه کمر و سینه توسط نیام سینه‌ای‌کمری (توراکولومبار) و در ناحیه گردن توسط رباط پس‌گردنی (نوکال) پوشیده شده‌است.
منابع
- این مقاله در بردارندهٔ بخش‌هایی از صفحه page 397 چاپ ۲۰ام آناتومی گری (۱۹۱۸) است که در مالکیت عمومی قرار دارد.