ماکس کلینگر

ماکس کلینگر
زادهٔ	۱۸ فوریه ۱۸۵۷ لایپزیگ
درگذشت	۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۰ (۶۳ سال) ناومبورگ، جمهوری وایمار
ملیت	آلمان
جنبش	نمادگرایی، هیجان‌نمایی

ماکس کلینگر (آلمانی: Max Klinger; ۱۸ فوریهٔ ۱۸۵۷ – ۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۰) نقاش سمبولیست، مجسمه‌ساز، گراورساز و نویسندهٔ اهل آلمان بود. کلینگر با جنبش‌های سمبولیسم، جدایی وین و یوگنداشتیل، که نمود آلمانی هنر نو بود، مرتبط است.

ماکس کلینگر در شهر لایپزیگ، واقع در پادشاهی ساکسونی، در خانواده‌ای ثروتمند و برجسته متولد شد. او در سال ۱۸۷۴ در آکادمی هنرهای زیبا در کارلسروهه ثبت‌نام کرد و در آنجا شاگرد کارل گوسو بود. زمانی که گوسو کارلسروهه را ترک کرد و مدیر آکادمی هنرهای زیبا در برلین شد، کلینگر نیز برای تکمیل تحصیلاتش به برلین نقل مکان کرد.

کلینگر استودیوی خود را با کریستیان کروگ به اشتراک گذاشت. این دو علاقه مشترکی به نویسندگان ناتورالیست فرانسوی مانند امیل زولا و گوستاو فلوبر داشتند، که در آثار خود به جنبه‌های تاریک زندگی شهری و ریاکاری جامعه و بورژوازی می‌پرداختند.

در آن زمان، رئالیسم سبک غالب در آلمان بود و کلینگر تنها با تعداد معدودی از هنرمندان مانند آرنولد بوکلین احساس هم‌ذات‌پنداری می‌کرد. کلینگر در سال ۱۸۷۷ از آکادمی هنر فارغ‌التحصیل شد و به بررسی و مطالعه آثار چاپی و حکاکی استادانی مانند دورر، رامبرانت، گویا، رونگه، منتسل و روپس پرداخت، که به علائق او نزدیک‌تر بودند.

کلینگر کارآموزی خود را در زمینه حکاکی زیر نظر هرمان زاگرت آغاز کرد و به سرعت به یک حکاک ماهر و خلاق تبدیل شد. او مدتی در سال ۱۸۷۹ به بروکسل سفر کرد و در سال بعد، مدت زمانی را در مونیخ گذراند. کلینگر در آن زمان با طراحی‌های قلم و مرکب و آثار چاپی‌اش شهرتی به دست آورده بود. در سال ۱۸۸۱، او دو مجموعه از حکاکی‌های خود را منتشر کرد، که بلافاصله موفقیت چشم‌گیری کسب کرد و شهرت او را بیش از پیش تثبیت کرد.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Max Klinger». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۶.
• «Max_Klinger». دریافت‌شده در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۶.