مایلز فرانکلین

مایلز فرانکلین
مایلز فرانکلین در دههٔ ۱۹۴۰
مایلز فرانکلین در دههٔ ۱۹۴۰
نام اصلی
استلا ماریا سارا مایلز فرانکلین
زاده۱۴ اکتبر ۱۸۷۹
تالبینگو، نیو ساوت ولز، استرالیا
درگذشته۱۹ سپتامبر ۱۹۵۴
دراموین، نیو ساوت ولز، استرالیا
پیشهنویسنده، رمان‌نویس
زبان(ها)انگلیسی
ملیتاسترالیایی

مایلز فرانکلین (به انگلیسی: Miles Franklin؛ ۱۴ اکتبر ۱۸۷۹ – ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۴) نویسنده و فمینیست استرالیایی بود که بیش از همه به‌سبب رمان حرفهٔ درخشان من (My Brilliant Career) شناخته می‌شود؛ اثری که در ۱۹۰۱ منتشر شد و از آثار مهم ادبیات استرالیا در آغاز سدهٔ بیستم به‌شمار می‌رود. فرانکلین در سراسر زندگی خود از شکل‌گیری ادبیاتی با هویت متمایز استرالیایی حمایت کرد و با پشتیبانی از نویسندگان، مجلات و انجمن‌های ادبی در فضای فرهنگی کشورش تأثیر گذاشت.[۱]

زندگی اولیه

فرانکلین در ۱۴ اکتبر ۱۸۷۹ در تالبینگو در نیو ساوت ولز به دنیا آمد و در درهٔ بریندابلا، در ملکی به نام بریندابلا استیشن، بزرگ شد. او بزرگ‌ترین فرزند جان موریس فرانکلین و سوزانا مارگارت النور فرانکلین بود. خانواده‌اش سابقه‌ای طولانی در استرالیا داشتند و یکی از نیاکان مادری‌اش با ناوگان نخستین مهاجران بریتانیایی به استرالیا رسیده بود.[۱]

فرانکلین تا سال ۱۸۸۹ عمدتاً در خانه آموزش دید و سپس وارد مدرسهٔ عمومی تورنفورد شد. در نوجوانی به نوشتن علاقه نشان داد و معلمش مری گیلسپی و تام هبل‌وایت، سردبیر یکی از روزنامه‌های محلی، او را به ادامهٔ نویسندگی تشویق کردند.[۲]

آغاز فعالیت ادبی

مشهورترین رمان فرانکلین، حرفهٔ درخشان من، داستان دختر نوجوانی به نام سیبیلا ملوین را روایت می‌کند که در محیط روستایی نیو ساوت ولز در حال گذار به بزرگسالی است. این کتاب با حمایت نویسندهٔ استرالیایی هنری لاوسون در ۱۹۰۱ منتشر شد و شهرت گسترده‌ای برای فرانکلین به همراه آورد.[۳]

پس از انتشار این اثر، فرانکلین مدتی پرستاری و سپس به‌عنوان خدمتکار در سیدنی و ملبورن کار کرد و هم‌زمان با نام‌های مستعار مختلف برای روزنامه‌هایی چون دیلی تلگراف و سیدنی مورنینگ هرالد مطلب نوشت. در همین دوره رمان حرفه‌ام به باد می‌رود (My Career Goes Bung) را نیز نوشت، اما این اثر تا سال ۱۹۴۶ منتشر نشد.[۴]

آمریکا و بریتانیا

فرانکلین در ۱۹۰۶ به ایالات متحده رفت و در شیکاگو برای آلیس هنری در اتحادیهٔ ملی زنان کارگر فعالیت کرد. او همچنین در ویرایش مجلهٔ زندگی و کار (Life and Labor) مشارکت داشت. تجربهٔ زندگی در آمریکا بعدها در رمان در خیابان دیربورن (On Dearborn Street) بازتاب یافت؛ اثری که تا سال ۱۹۸۱ منتشر نشد.[۱]

او در ۱۹۱۵ به بریتانیا رفت و علاوه بر فعالیت روزنامه‌نگاری، مدتی به‌عنوان آشپز کار کرد. در جریان جنگ جهانی اول به بیمارستان‌های زنان اسکاتلندی پیوست و در کارزار صربستان خدمت کرد. از ژوئیهٔ ۱۹۱۷ تا فوریهٔ ۱۹۱۸ در یک بیمارستان صحرایی دویست‌تخته در نزدیکی دریاچهٔ اوستروو در مقدونیه، ابتدا به‌عنوان آشپز و سپس در مقام دستیار سرپرستار فعالیت داشت.[۵]

از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۶ فرانکلین دبیر انجمن ملی مسکن و برنامه‌ریزی شهری در لندن بود و در ۱۹۲۴ در برگزاری یک کنوانسیون بین‌المللی زنان دربارهٔ مسکن نقش داشت. تجربهٔ زندگی در بریتانیا بعداً الهام‌بخش رمان طنز میمون را بیاور (Bring the Monkey) شد که در ۱۹۳۳ انتشار یافت.[۶]

بازگشت به استرالیا

فرانکلین پس از مرگ پدرش در ۱۹۳۱ به استرالیا بازگشت و از ۱۹۳۲ بار دیگر در آنجا ساکن شد. او در این دوره چند رمان تاریخی دربارهٔ زندگی در مناطق روستایی استرالیا نوشت که برخی از آنها با نام مستعار برنت آو بین بین منتشر شدند. رمان آن همه فخرفروشی (All That Swagger) که در ۱۹۳۶ با نام خودش منتشر شد، موفقیت مهم دیگری برای او به همراه آورد و جایزهٔ یادبود اس.اچ. پرایر را دریافت کرد.[۱]

فرانکلین از حامیان فعال ادبیات استرالیا بود. در ۱۹۳۳ به انجمن نویسندگان استرالیا و در ۱۹۳۵ به انجمن پن سیدنی پیوست و از نویسندگان جوان و مجلات ادبی تازه‌تأسیس حمایت کرد. او همچنین در گردهمایی‌ها و نشست‌های ادبی سخنرانی می‌کرد و بر آزادی بیان و ضرورت توسعهٔ ادبیات مستقل استرالیایی تأکید داشت.[۷]

سال‌های پایانی و میراث

فرانکلین هرگز ازدواج نکرد. او در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۴ در ۷۴سالگی در دراموین در نیو ساوت ولز درگذشت و خاکسترش در نهر جوناما در نزدیکی زادگاهش تالبینگو پراکنده شد.[۱]

او در وصیت‌نامه‌اش بخشی از دارایی خود را برای ایجاد یک جایزهٔ سالانهٔ ادبی اختصاص داد که بعدها به نام جایزه مایلز فرانکلین شناخته شد. نخستین برندهٔ این جایزه در ۱۹۵۷ پاتریک وایت برای رمان وُس (Voss) بود. نام فرانکلین همچنین بر یکی از حومه‌های کانبرا و چند مؤسسهٔ آموزشی گذاشته شده است.[۸]

در دهه‌های بعد، توجه دوباره‌ای به زندگی و آثار او شکل گرفت؛ به‌ویژه پس از اقتباس سینمایی حرفهٔ درخشان من در ۱۹۷۹. در ۲۰۱۳ نیز جایزهٔ ادبی استلا با الهام از نام اصلی او تأسیس شد تا هر سال از آثار ادبی زنان استرالیایی تقدیر کند.[۹]

آثار برگزیده

  • حرفهٔ درخشان من (My Brilliant Career)، ۱۹۰۱
  • چند آدم معمولی و داون (Some Everyday Folk and Dawn)، ۱۹۰۹
  • به سوی مناطق داخلی (Up the Country)، ۱۹۲۸
  • بلاستوس پیر بندیکوت (Old Blastus of Bandicoot)، ۱۹۳۱
  • میمون را بیاور (Bring the Monkey)، ۱۹۳۳
  • آن همه فخرفروشی (All That Swagger)، ۱۹۳۶
  • پیشگامان در رژه (Pioneers on Parade)، ۱۹۳۹
  • حرفه‌ام به باد می‌رود (My Career Goes Bung)، ۱۹۴۶
  • در خیابان دیربورن (On Dearborn Street)، ۱۹۸۱

منابع

  1. 1 2 3 4 5 "Stella Maria Sarah Miles Franklin (1879–1954)" (in English). Australian Dictionary of Biography.
  2. ↑ "Miles Franklin: A Brilliant Career?" (PDF) (in English). State Library of New South Wales. Archived from the original on 10 اكتبر 2007. Retrieved 20 اوت 2026. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  3. ↑ "Miles Franklin". Encyclopædia Britannica (in English).
  4. ↑ McPhee, John Alexander (2008). Great Collections (in English). Museums & Galleries NSW. ISBN 9780646496030.
  5. ↑ "Miles Franklin personal diary, 5 June 1917 – 16 February 1918" (in English). State Library of New South Wales. Archived from the original on 12 دسامبر 2019. Retrieved 20 اوت 2026.
  6. ↑ "Miles Franklin: A Brilliant Career?" (PDF) (in English). State Library of New South Wales. Archived from the original on 10 اكتبر 2007. Retrieved 20 اوت 2026. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  7. ↑ Roe, Jill (2008). Stella Miles Franklin: A Biography (in English). Fourth Estate. ISBN 9780732282318.
  8. ↑ "History of the Award" (in English). Miles Franklin Literary Award. Archived from the original on 6 سپتامبر 2015. Retrieved 20 اوت 2026.
  9. ↑ "About the Stella Prize" (in English). The Stella Prize.