متاربیتال
![]() | |
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| نامهای دیگر | Endiemal, metharbitone, methobarbitone[۱] |
| روش مصرف دارو | خوراکی (قرص) |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی | |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| IUPHAR/BPS | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.000.011 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C9H14N2O۳ |
| جرم مولی | ۱۹۸٫۲۲۲ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
متاربیتال(به انگلیسی: Metharbital) در سال ۱۹۰۵ توسط امیل فیشر که برای شرکت مرک کار می کرد به ثبت رسید.[۲] این دارو توسط آزمایشگاه ابوت با نام تجاری Gemonil در سال ۱۹۵۲ به بازار عرضه شد و در سال ۱۹۹۰ تولید آن متوقف شد. متاربیتال یک ضد تشنج از دسته باربیتوراتها است که در درمان صرع استفاده می شود.[۳][۴] این دارو خواصی مشابه با فنوباربیتال دارد.
سنتز
متاربیتال را می توان از ۲٬۲-دیاتیلمالونیک اسید و O-متیلسورآ سنتز کرد.[۵][۶]
منابع
- ↑ "Metharbital". The Comparative Toxicogenomics Database.
- ↑ , "Trisubstituted barbituric acids and process of making them."
- ↑ Resor SR (1991). The Medical Treatment of Epilepsy. Marcel Dekker. ISBN 0-8247-8549-5.
- ↑ Resor SR (1991). The Medical Treatment of Epilepsy. Marcel Dekker. ISBN 0-8247-8549-5.
- ↑ Halpern A, Jones JW (June 1949). "The characterization of the trialkylbarbiturates". Journal of the American Pharmaceutical Association. 38 (6): 352–5. doi:10.1002/jps.3030380619. PMID 18151714.
- ↑ Snyder JA, Link KP (1953). "Preparation and Characterization by Alkaline Methanolysis of 5,5-Diethyl-4-(tetraacetyl-β-D-glucosyloxy)-2,6(1,5)-pyrimidinedione". Journal of the American Chemical Society. 75 (8): 1881. doi:10.1021/ja01104a030.

