متروی تاشکند
| متروی تاشکند | |||
|---|---|---|---|
![]() | |||
| اطلاعات | |||
| مکان | تاشکند، ازبکستان | ||
| نوعی ترابری | قطار شهری | ||
| تعداد خطوط | ۴[۱] | ||
| تعداد ایستگاهها | ۴۸[۱] | ||
| مسافران روزانه | ۱۶۲٬۲۰۰ (متوسط، ۲۰۱۳) | ||
| مسافران سالانه | ۵۹٫۲ میلیون (۲۰۱۳)[۱] | ||
| اداره | |||
| آغاز بهرهبرداری | ۱۹۷۷ | ||
| ادارهکننده(ها) | متروپولیتن تاشکند | ||
| تعداد قطارها | ۱۶۸[۱] | ||
| طول قطار | ۴ واگن | ||
| فنی | |||
| طول سیستم | ۶۴⁄۲ کیلومتر (۱۹٫۹ مایل)[۱] | ||
| اندازه ریل | ۱٬۵۲۴ mm (5 ft) | ||
| سیستم برق | 825 V DC (third rail) | ||
| میانگین سرعت | ۴۶ کیلومتر بر ساعت (۲۹ مایل بر ساعت) | ||
| |||
متروی تاشکند (به ازبکی: Toshkent Metropoliteni) سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر تاشکند، پایتخت ازبکستان است.
این مترو که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شده، دارای ۴ خط، ۴۸ ایستگاه و ۶۴/۲ کیلومتر طول است.[۱]
خطها
| # | نام | تأسیس | طول | ایستگاه |
|---|---|---|---|---|
| ۱ | خط چیلانزار | ۱۹۷۷ | ۱۵/۵ کیلومتر | ۱۲ |
| ۲ | خط ازبکستان | ۱۹۸۴ | ۱۴/۳ کیلومتر | ۱۱ |
| ۳ | خط یونسآباد | ۲۰۰۱ | ۶/۴ کیلومتر | ۶ |
| 4 | خط کمربندی (حلقه) | ۲۰۲۰ | ۱۸ کیلومتر | ۱۲ |
| مجموع: | ۶۴/۲ کیلومتر | ۴۸ | ||
نگارخانه
- ایستگاه ورودی مستقلیک میدونی
ایستگاه مترو برونی
مترو چکالوسکایا
مترو تاشکند
متروی تاشکند دروشبانارود
منابع
- 1 2 3 4 5 6 ОСНОВНЫЕ ТЕХНИКО-ЭКСПЛУАТАЦИОННЫЕ ХАРАКТЕРИСТИКИ МЕТРОПОЛИТЕНОВ ЗА 2013 ГОД. [Main technical and operational specifications for Subways for Year 2013.] (pdf). asmetro.ru (به روسی). Международная Ассоциация "Метро" [International Association of Metros]. 2013. pp. 1, 3. Retrieved 2014-05-13.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Tashkent Metro». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ اکتبر ۲۰۱۶.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ متروی تاشکند موجود است.

