مت تایبی
مت تایبی | |
|---|---|
 تایبی در ۲۰۰۸ | |
| نام هنگام تولد | متیو سی. تایبی |
| زادهٔ | ۲ مارس ۱۹۷۰ (۵۵ سال) |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| پیشه(ها) | روزنامهنگار، مقالهنویس، نویسنده |
| همسر | ژان[۱] |
| خویشاوندان | مایک تایبی (پدر) |
متیو سی. تایبی (انگلیسی: Matthew C. Taibbi) نویسنده، روزنامهنگار و پادکستر آمریکایی است. حوزهٔ فعالیت او سیاست، رسانه، امور مالی و ورزش است. او درحالحاضر در رولینگ استون مینویسد.
او که قبلاً سردبیر رولینگ استون بود، نویسنده چندین کتاب و ناشر راکت نیوز (که قبلاً تیکی نیوز نام داشت) است. او در زمینههای مالی، رسانه، سیاست و ورزش گزارش تهیه کرده است.
تایبی کار خود را به عنوان خبرنگار آزاد در روسیه آغاز کرد. او بعداً به عنوان روزنامهنگار ورزشی برای روزنامه انگلیسی زبان مسکو تایمز کار کرد. در سال ۱۹۹۷، تایبی و مارک ایمز بهطور مشترک روزنامه زرد «اکسیل» را ویرایش کردند. در سال ۲۰۰۲، تایبی به ایالات متحده بازگشت و روزنامه «بیست» مستقر در بوفالو را تأسیس کرد. او یک سال بعد آنجا را ترک کرد تا به عنوان ستوننویس برای نیویورک پرس کار کند.
در سال ۲۰۰۴، تایبی پوشش سیاسی را برای رولینگ استون آغاز کرد. در سال ۲۰۰۸، تایبی به خاطر سه ستونی که برای رولینگ استون نوشت، برنده جایزه ملی مجله شد. تایبی به خاطر سبک گستاخانهاش شناخته میشود، چرا که در مقالهای در سال ۲۰۰۹ دربارهٔ نقش بیش از حد شرکت وال استریت در بحران مالی ۲۰۰۸، گلدمن ساکس را «ماهی مرکب خونآشام» خطاب کرده بود. آثار او اغلب با روزنامهنگاری گونزو نویسنده هانتر اس. تامپسون، که او نیز سیاست را برای رولینگ استون پوشش میداد، مقایسه میشود. در سال ۲۰۱۹، او پادکست «ایدفول ایدیوتس» را با اجرای مشترک کیتی هالپر، قبل از ترک رولینگ استون در سال ۲۰۲۲، راهاندازی کرد و آرون ماته جانشین او شد. در سال ۲۰۲۰، او اعلام کرد که دیگر نوشتههای خود را از طریق رولینگ استون منتشر نخواهد کرد و شروع به انتشار آنلاین نوشتههای خود کرده است. در سالهای اخیر، نوشتههای تایبی بر مسائل جنگ فرهنگی و لغو فرهنگ متمرکز بوده است. او از رسانههای جریان اصلی، از جمله پوشش آنها از دخالت روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ ایالات متحده، انتقاد کرده است. بین سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، تایبی چندین بخش از «پروندههای توییتر» را منتشر کرد.
تایببی چندین کتاب نوشته است، از جمله «آشفتگی بزرگ» (۲۰۰۹)؛ «گریفتوپیا» (۲۰۱۰)؛ «شکاف» (۲۰۱۴)؛ «رئیسجمهور دلقک دیوانه» (۲۰۱۷)؛ «نمیتوانم نفس بکشم» (۲۰۱۷)؛ و «شرکت نفرت» (۲۰۱۹).
منابع
- ↑ Purcell, John (November 10, 2010). "Matt Taibbi, author of Griftopia, answers Ten Terrifying Questions". Booktopia.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Matt Taibbi». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۵.