مجری وصیت‌نامه

مجری وصیت‌نامه یا وصی (به انگلیسی: Executor) شخصی است که مسئول اجرا یا پیگیری یک وظیفه یا تکلیف محوله است. شکل مؤنث آن executrix گاهی در اسناد تاریخی دیده می‌شود. این اصطلاح معمولاً به معنای وصی ترکه (حقوق) یک شخص فوت‌شده است، که شخصی است که یک وصیت‌نامه او را برای اداره ترکه شخص فوت‌شده و توزیع اموال او طبق دستور وصیت‌نامه منصوب می‌کند.

وصی وصیت‌نامه

وصی یک اصطلاح حقوقی است که به شخصی اشاره دارد که توسط سازنده یک وصیت‌نامه نام‌گذاری شده یا توسط موصی برای اجرای دستورهای وصیت‌نامه تعیین شده است. معمولاً، وصی شخصی است که مسئول ارائه وصیت‌نامه برای اثبات وصیت است، هرچند الزامی نیست که این کار را انجام دهد. وظایف وصی همچنین شامل توزیع مال به ذی‌نفعان طبق تعیین وصیت‌نامه، کسب اطلاعات از ارثهای بالقوه، جمع‌آوری و ترتیب پرداخت قرضهای ترکه و تأیید یا رد ادعاهای طلبکارها است.

وصی اطمینان حاصل می‌کند که مالیات بر ارثها محاسبه شوند، فرم‌های لازم تکمیل شوند و پرداخت‌های مربوط انجام شوند. آن‌ها همچنین به وکیل دادگستری (ایالات متحده) در مورد ترکه کمک می‌کنند. علاوه بر این، وصی به‌عنوان یک ناقل حقوقی عمل می‌کند که تعیین می‌کند کمک مالیها با استفاده از اطلاعات باقی‌مانده در وصایا به کجا ارسال خواهند شد، چه به سازمان خیریه یا سایر سازمان‌ها ارسال شوند. در بیشتر موارد، وصی نماینده ترکه (حقوق) برای تمام مقاصد است و توانایی اقامه دعوا یا مورد دعوا قرار گرفتن به نمایندگی از ترکه را دارد. وصی عنوان (مالکیت) حقوقی به اموال ترکه را در اختیار دارد، اما نباید از عنوان یا اموال برای نفع خود استفاده کند، مگر اینکه توسط شرایط وصیت‌نامه مجاز باشد.

شخصی که بدون اختیار مناسب با اموال شخص فوت‌شده سروکار دارد، به‌عنوان وصی de son tort شناخته می‌شود. اقدامات چنین شخصی می‌تواند بعداً توسط اوصیای قانونی یا متولی ترکه تأیید شود اگر اقدامات با مفاد اساسی وصیت‌نامه متوفی یا حقوق ورثه قانونی مغایرت نداشته باشد.

اگر وصیت‌نامه‌ای وجود نداشته باشد، گفته می‌شود شخص بدون وصیت‌نامه فوت کرده است— «بدون شهادت». در نتیجه، هیچ «شهادت» ملموسی برای پیروی وجود ندارد و بنابراین هیچ وصی نمی‌تواند وجود داشته باشد. اگر وصیت‌نامه‌ای وجود نداشته باشد یا اوصیای نام‌گذاری‌شده در وصیت‌نامه نخواهند عمل کنند، در عوض یک متولی ترکه ترکه متوفی می‌تواند منصوب شود. اصطلاح عمومی برای اوصیا یا متولیان نماینده شخصی است. در انگلستان و ولز، وقتی شخصی بدون وصیت‌نامه در یک آسایشگاه سالمندان فوت می‌کند و هیچ عضو خانواده‌ای که بتوان ردیابی کرد ندارد، کسانی که مسئول مراقبت از او هستند به‌طور خودکار به اوصیای او تبدیل می‌شوند.

در حقوق اسکاتلند، نماینده شخصی از هر نوعی به‌عنوان وصی نامیده می‌شود، با استفاده از executor nominate برای اشاره به وصی به معنای انگلیسی و executor dative برای متولی به معنای انگلیسی.

هر شخصی که به‌عنوان وصی تعیین شده می‌تواند انتخاب کند که ترکه را اداره نکند. در بریتانیا، پس از اتخاذ آن انتخاب، شخص تعیین‌شده می‌تواند یک نامه «حق محفوظ» اجرا کند، که به شخص اجازه می‌دهد بعداً به‌عنوان وصی عمل کند اگر شخصی که در گواهی اثبات وصیت نام‌گذاری شده حذف شود یا دیگر نتواند عمل کند.[۱]

دستمزد وصی

در برخی کشورها، مانند ایالات متحده، وصی به‌طور خودکار مستحق جبران خدمات خود است، هرچند این مبلغ به‌طور چشمگیری بر اساس حوزه قضایی متفاوت است. مگر اینکه به‌طور خاص توسط وصیت‌نامه تعیین شود، این جبران اغلب توسط آنچه برای تلاش درگیر «منطقی» در نظر گرفته می‌شود تعیین می‌گردد، هرچند در تعدادی از حوزه‌های قضایی، مبلغ در عوض به‌عنوان درصدی از کل ترکه تعیین می‌شود. برای مثال، در کالیفرنیا وصی مستحق ۴٪ از اولین ۱۰۰٬۰۰۰ دلار ارزش ترکه، ۳٪ از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار بعدی و به همین ترتیب است. در کشورهای دیگر، مانند بریتانیا، وصی به‌طور خودکار مستحق جبران نیست، هرچند جبران می‌تواند در وصیت‌نامه هدایت شود یا با درخواست به دادگاه.[۲]

منابع

  1. ↑ "Executor's Guide" (PDF). Alzheimer's Society. Retrieved 25 January 2021.
  2. ↑ "Executor Pay: Fees for the Executor or Administrator of an Estate". بایگانی‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۰۶ توسط Wayback Machine. Duhaime. Retrieved 19 January 2012