مجلس رسته‌های سوئد

مجلس رسته‌های سوئد (سوئدی: Riksens ständer؛ به طور غیررسمی سوئدی: ståndsriksdagen) نامی بود که برای مجلس رسته‌های سوئد هنگام تشکیل آنها استفاده می‌شد. تا زمان انحلال آن در سال ۱۸۶۶، این نهاد بالاترین مرجع در سوئد پس از شاه بود. این دیت متشکل از چهار رسته اجتماعی بود که از نظر تاریخی خطوط تقسیم‌بندی در جامعه سوئد بودند:

گنجاندن یک رسته چهارم، "Bondeståndet"، یک ویژگی خاص قلمرو سوئد است که نمونه‌های کمی در اروپا دارد. با این حال، کلمه انگلیسی "رعیت" ترجمه دقیقی نیست، زیرا شامل کل دهقانان، آنطور که معمولاً در یک متن انگلیسی تعریف می‌شود، نمی‌شد. این کلمه شامل گروه‌های بی‌زمین یا نیمه‌زمین مانند کشاورزان، مستاجران و کارگران فصلی نمی‌شد و از سه دسته "کشاورزان" سوئدی، یعنی دهقانان، فقط دو دسته را شامل می‌شد. این گروه عبارت بودند از «skatebönder» (دهقانان مالیاتی)، خرده مالکانی که صاحب زمین خود بودند و مالیات می‌پرداختند، و همچنین «kronobönder» (کشاورزان سلطنتی یا کشاورزان سلطنتی) که در زمین‌های متعلق به سلطنت کشاورزی می‌کردند. گروه سوم، «کشاورزان نجات‌بخش» (کشاورزان اشراف/نجات‌یافته) که در زمین‌های متعلق به اشراف کشاورزی می‌کردند، نماینده‌ای نداشتند، زیرا آنها توسط مالکان زمین خود نمایندگی می‌شدند.

خانه اشراف، مقر اشراف سوئدی.

جستارهای وابسته

منابع

    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.