محاصره‌شکن‌ها در جنگ داخلی آمریکا

محاصره‌شکن‌ها در جنگ داخلی آمریکا (انگلیسی: Blockade runners of the American Civil War) یا دورزنندگان محاصره در جنگ داخلی آمریکا، در طول جنگ داخلی آمریکاها از محاصره‌شکنها برای دریافت تدارکات از طریق Union blockade ایالات مؤتلفه آمریکا استفاده می‌شد که حدود ۳٬۵۰۰ مایل در امتداد خطوط ساحلی اقیانوس اطلس و خلیج مکزیک و پایین‌تر [سی[رود می‌]‌ امتداد داشت. کنفدراسیون توانایی صنعتی کمی داشت و نمی توانست مقدار تسلیحات و سایر تجهیزات مورد نیاز برای مبارزه با اتحادیه (جنگ داخلی آمریکا) را تولید کند. برای برآوردن این نیاز، سرمایه‌گذاران بریتانیایی، تعداد زیادی را که در جزایر بریتانیا ساخته می‌شدند و برای واردات اسلحه، مهمات و سایر لوازم مورد استفاده قرار می‌گرفتند، در ازای پنبه‌ای که صنایع نساجی بریتانیا نیاز زیادی داشت، تامین مالی کردند. برای نفوذ به محاصره، این کشتی‌های نسبتاً سبک با آبخور کم، که عمدتاً در کارخانه‌های کشتی‌سازی بریتانیا ساخته شده و به طور خاص برای سرعت طراحی شده بودند، اما برای حمل مقادیر زیاد پنبه مناسب نبودند، مجبور بودند بدون شناسایی شدن، معمولاً در شب، از محاصره اتحادیه عبور کنند. راهبران محاصره معمولاً کشتی‌های خصوصی بودند که اغلب با نامه ثبت اختراع صادر شده توسط دولت کنفدراسیون فعالیت می‌کردند. در صورت مشاهده، راهبران محاصره سعی می‌کردند از هر نیروی دریایی اتحادیه کشتی‌های جنگی در گشت محاصره پیشی بگیرند یا به سادگی از آنها پیشی بگیرند، که اغلب با موفقیت انجام می‌شد.


برای جلوگیری از قوانین و مصادره در زمان جنگ، این کشتی‌ها محموله‌هایی را به بندرهای بی‌طرف، که عمدتاً در باهاما، برمودا و کوبا واقع شده بودند، حمل می‌کردند. کشتی‌های تجاری بی‌طرف به نوبه خود این محموله‌ها را حمل می‌کردند که معمولاً از بریتانیای کبیر یا سایر نقاط خارج از کشور می‌آمدند یا به آنجا می‌رفتند. کشتی‌های خروجی عمدتاً پنبه، تنباکو و سایر کالاها را برای تجارت و درآمد صادر می‌کردند، در حالی که نامه‌ها و مکاتبات مهم را نیز برای تأمین‌کنندگان و سایر طرف‌های ذینفع در اروپا، اغلب در انگلستان و فرانسه، حمل می‌کردند. کشتی‌های ورودی معمولاً لوازم مورد نیاز و نامه را به کنفدراسیون می‌آوردند. بسیاری از اسلحه‌ها و سایر مهمات مورد استفاده توسط ارتش ایالات مؤتلفه از طریق محاصره‌کنندگان از بریتانیا وارد می‌شدند. برخی از محاصره‌کنندگان حملات موفقیت‌آمیز زیادی انجام دادند، در حالی که بسیاری دیگر توسط نیروهای اتحادیه دستگیر یا نابود شدند.

مورخ جان ای. کلارک از دورزنندگان محاصره به عنوان "معادل آبی مسیر هوشی مین" یاد کرد.[۱]

منابع

  1. ↑ John Elwood Clark (2001). Railroads in the Civil War: The Impact of Management on Victory and Defeat. LSU Press. p. 215. ISBN 9-7808-0715-2652.


پیوند به بیرون