محاصره سوتیگراد

محاصره سوتیگراد
Rrethimi i Sfetigradit
بخشی از جنگ‌های آلبانی-عثمانی (۱۴۳۲–۱۴۷۹)

حکاکی یک درگیری در طول محاصره سوتیگراد
تاریخ۱۴ مه – ۳۱ ژوئیه ۱۴۴۸[۱]
موقعیت
سوتیگراد
۴۱°۲۷′ شمالی ۲۰°۳۶′ شرقی / ۴۱٫۴۵۰°شمالی ۲۰٫۶۰۰°شرقی / 41.450; 20.600
نتایج پیروزی عثمانی
طرف‌های درگیر
اتحادیه لژه امپراتوری عثمانی
فرماندهان و رهبران
اسکندربیگ
پیوتر پرلاتی
مراد دوم
محمد دوم[۲]
قوا
۲۰۰۰ مرد در پادگان‌ها مستقر شده‌اند[۳] ۸۰۰۰ مرد در حومه روستا مستقر شده‌اند[۳] ۸۰۰۰۰–۱۲۰۰۰۰[۳]
تلفات و خسارات
قلعه تسلیم شد اما سربازان پادگان در امان ماندند.[۴] ۲۰۰۰۰ تلفات قبرهای سربازانی که در جریان محاصره سفتیگراد کشته شدند در روستای کادزادزیک نزدیک دبار کشف شده‌اند. این قبرها تقریباً شامل ۳۰۰ جسد مسیحی و تقریباً ۹۰۰ جسد مسلمان هستند؛ قبرها به شکلی جداگانه قرار دارند تا به تعلقات دینی افتادگان مطابقت دهند.

محاصره سوتیگراد یا سفتیگراد (آلبانیایی: Rrethimi i Sfetigradit) در ۱۴ مه ۱۴۴۸ آغاز شد، زمانی که ارتش قدرتمند عثمانی به فرماندهی سلطان مراد دوم، قلعه سوتیگراد (اکنون کادزادزیک، مقدونیه شمالی) را محاصره کرد.[۵]

پس از شکست‌های مکرر عثمانی‌ها در حملات به آلبانی و مقابله با اتحادیه لژه، که اتحادیه‌ای از شاهزادگی‌های آلبانی به سرپرستی اسکندربیگ بود، مراد دوم تصمیم گرفت با لشکری عظیم به سرزمین‌های اسکندربیگ یورش ببرد تا قلعه استراتژیک سوتیگراد را به تصرف درآورد. این قلعه در مسیری بسیار مهم بین مقدونیه شمالی و آلبانی قرار داشت و تسخیر آن دسترسی آسانی به آلبانی برای عثمانی‌ها فراهم می‌کرد.

در این دوران، اسکندربیگ درگیر جنگ با ونیز بود. او با درک چالش بزرگ پیش رو، تلاش کرد با حملات پارتیزانی و درگیری‌های کوچک، قلعه را تقویت کند. نیروهای او موفق شدند با این حملات چریکی، تلفات سنگینی به نیروهای عثمانی وارد کنند. اسکندربیگ همچنین از نیروهای اطلاعاتی استفاده کرد تا طرح‌های مراد را در قسطنطنیه کشف کند. در همین زمان، نزدیک به اسکوتاری، اسکندربیگ موفق شد نیروی ونیزی را شکست داده و حضور ونیزی‌ها را در آلبانی تضعیف کند. با وجود همه این تلاش‌ها، در ۳۱ ژوئیه، قلعه سوتیگراد به دلیل کمبود آب تسلیم شد. گارنیزیون تسلیم‌شده در امان ماند و به جای آن، نیرویی از ینی‌چری‌های عثمانی درون قلعه مستقر شد. دو سال بعد، مراد به کرویه یورش برد، اما با شکست سنگینی مواجه شد.

پانویس

  1. ↑ Some sources refer to the siege occurring in 1449. Most original documents, however, only refer to it happening in 1448. See: Schmitt p. 93.
  2. ↑ Fatih devri üzerinde tetkikler ve vesikalar Halil İnalcık
  3. 1 2 3 Francione p. 77.
  4. ↑ Hodgkinson p. 102.
  5. ↑ Aleksandar Stojanovski (1989). Makedonija vo turskoto srednovekovie: (od krajot na XIV-početokot na XVIII v.). Kultura. p. 412. Retrieved 6 April 2013.