محاصره نوتبورگ (۱۷۰۲)
| محاصره نوتبورگ (۱۷۰۲) | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از جنگ بزرگ شمالی | |||||||||
.jpg) نگارهٔ «محاصره قلعه سوئدی نوتبورگ در اکتبر ۱۷۰۲ توسط سربازان روس» اثر الکساندر فون کوتزبو در سال ۱۸۴۶ میلادی | |||||||||
| |||||||||
| طرف‌های درگیر | |||||||||
.svg.png){kind=small} روسیه تزاری |
 امپراتوری سوئد | ||||||||
| فرماندهان و رهبران | |||||||||
| |||||||||
| قوا | |||||||||
|
۲۰٬۰۰۰ تا ۳۵٬۰۰۰ سرباز
| حدود ۴۴۰ سرباز و ۱۴۲ عراده توپ سبک | ||||||||
| تلفات و خسارات | |||||||||
| حدود ۱٬۵۰۰ کشته و زخمی | حدود ۳۶۰ کشته و زخمی | ||||||||
محاصرهٔ نوتبورگ (به روسی: Осада Нотебурга، به سوئدی: Slaget om Nöteborg) محاصرهٔ ۱۵ روزه قلعهٔ سوئدی نوتبورگ توسط سپاه روسیه تزاری در جریان جنگ بزرگ شمالی بود. پتر یکم تزار روسیه قوایی متشکل از حداقل ۲۰ هزار سرباز را برای این کار گرد آورد و ده روز به سمت رود نوا راهپیمایی کرد. حدود ۱۲ هزار تن از سپاه او در سواحل رودخانه مستقر شدند و تا ۶ اکتبر در آنجا اردو زدند. در آن روز، فرماندهی قوای اصلی روسیه به بوریس شریمیتف واگذار شد و او پیشروی به سمت قلعهٔ نوتبورگ را آغاز کرد. نخستین یورش سربازان روس بر برج و باروها ناکام ماند و گوستاو ویلهم فون اشلیپنباخ فرماندهٔ سوئدی قلعه، از تسلیم فوری آنجا خودداری کرد. در نتیجه سپاه روسیه شروع به بمباران بی‌امان قلعه کرد. مدافعان تا ده روز مقاومت کردند؛ اما سرانجام در ۲۲ اکتبر ناچار به تسلیم شدند. اشلیپنباخ به محض ورود تزار، کلید قلعه را به او تقدیم کرد و پتر پس از دریافت آن، نام قلعه را به شْلیسِلبورگ به معنی «قلعهٔ کلیدی» تغییر داد. از دست دادن این قلعه ضربهٔ سنگینی بر تسلط امپراتوری سوئد روی دریای بالتیک وارد آورد و شروع عقب‌نشینی‌های بیشتر آن کشور از منطقه بود.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Siege of Nöteborg (1702)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۱.