محبوب ژوپیتر

محبوب ژوپیتر
پوستر فیلم
کارگردانجرج سیدنی
تهیه‌کنندهجرج ولز
فیلمنامه‌نویسدوروتی کینگزلی
بر پایهنمایشنامه راه رم اثر ۱۹۲۸
اثر رابرت ای شروود
بازیگراناستر ویلیامز
هاوارد کیل
مارج چامپیون
گور چمپیون
جرج سندرز
ریچارد هایدن
موسیقیموسیقی متن:
دیوید رز
ترانه‌ها:
برتن لین (موسیقی)
سال چاپلین (موسیقی)
هارولد آدامسون (ترانه)
سال چاپلین (ترانه)
جرج ولز (ترانه)
فیلم‌بردارچارلز روشر
پل. سی. ووگل
تدوینگررالف ای. وینترز
شرکت
تولید
توزیع‌کنندهلوز سینپلکس
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۸ فوریه ۱۹۵۵ (1955-02-18)
مدت زمان
۹۵ دقیقه
کشورایالات متحده آمریکا
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۳٬۳۳۷٬۰۰۰ دلار[۱]
فروش گیشه۲٬۵۲۰٬۰۰۰ دلار[۱]

محبوب ژوپیتر (به انگلیسی: Jupiter's Darling) فیلمی موزیکال و عاشقانه محصول سال ۱۹۵۵ به کارگردانی جرج سیدنی و انتشار یافته توسط مترو گلدوین میر است که به صورت سینماسکوپ و ایستمَن کالر ساخته شد. در این فیلم استر ویلیامز در نقش آمیتیس (زن رومی یونانی‌تبار)، هاوارد کیل در نقش هانیبال (فرمانده نظامی کارتاژ) و جرج سندرز در نقش فابیوس ماکسیموس (نامزد آمیتیس) به ایفا نقش پرداخته‌اند.

فیلم شامل شخصیت‌های تاریخی متعددی از جمله جنرال‌های رومی فابیوس ماکسیموس و اسکیپیو آفریکانوس (که حضور کوتاهی دارد) و همچنین هانیبال است. شخصیت‌های کارتاژی ماگو بارکا و ماهربال نیز در فیلم حضور دارند.

محبوب ژوپیتر بر پایه نمایشنامه کمدی ضذجنگ رابرت ای. شروود به نام راه رم (۱۹۲۷) ساخته شده است.[۲]

این فیلم آخرین فیلم از سه همکاری مشترک ویلیامز و کیل بود؛ دو فیلم دیگر سانگ عشق پگان (۱۹۵۰) و کارناوال تگزاس (۱۹۵۱) بودند. کیل بعدها عنوان کرد که به نظرش این بهترین فیلمی بود که با هم ساختند.[۳] این فیلم یک شکست تجاری بزرگ در گیشه بود و آخرین فیلمی شد که ویلیامز در مترو گلدوین میر ساخت.

داستان

هوراسِ تاریخ‌نگار برای زنان زیبا دربارهٔ روزی می‌خواند که فابیوس ماکسیموس به عنوان دیکتاتور رم برگزیده شد. فابیوس دربارهٔ متوقف کردن تهاجم هانیبال سخنرانی می‌کند و به دنبال نامزدش، آمیتیس، می‌گردد اما او آنجا نیست. آمیتیس و خدمتکار شخصی‌اش، متا، از بازار رم دیدن می‌کنند و شاهد مزایده بردگان هستند که در آن واریوس، یکی از سربازان هانیبال، به فروش می‌رسد. از آنجا که متا شیفته واریوس می‌شود، آمیتیس وارد رقابت قیمت‌گذاری شده و او را می‌خرد.

واریوس و متا در یک بخش موزیکال ترانه «اگر این بردگی است» را می‌رقصند و می‌خوانند و فابیوس و مادرش، فابیا، شاهد پیامدهای آشفته آن هستند. هر دو آمیتیس را سرزنش می‌کنند اما او توجهی نمی‌کند. مشخص می‌شود فابیوس و آمیتیس هفت سال است که نامزد هستند. فابیوس به او می‌گوید که تا یک هفته دیگر ازدواج خواهند کرد، وگرنه او باید یک راهبه وستال شود. آمیتیس تنها در استخر خصوصی مجللی می‌شناسد و همراه با مجسمه‌های مرمرین زنده از خدایان و قهرمانان رومی شنای موزون انجام می‌دهد و ترانه «من رؤیایی دارم» را دربارهٔ یافتن مردی بهتر برای دل بستن می‌خواند.

اسکیپیو آفریکانوس، ژنرال رومی، مهمانی اعلام ازدواج آن‌ها را برهم می‌زند تا اعلام کند دوازده لژیون رومی توسط هانیبال نابود شده‌اند؛ کسی که همراه با فیل‌های جنگی در بیست میلی رم مستقر است. در مسیر، هانیبال و ارتش بزرگش ترانه «هانیبال» را در حمایت از رهبرشان و هدفش برای شکست رم می‌خوانند. آمیتیس و متا از روی کنجکاوی به دنبال هانیبال می‌روند اما توسط سربازانش دستگیر می‌شوند. هوراس تاریخ‌نگار تمام حرکات و سخنان هانیبال را ثبت می‌کند. آمیتیس هانیبال را متقاعد می‌کند تا گفتگویی خصوصی داشته باشند، اما او همچنان دستور اعدامش را می‌دهد. آمیتیس هوشمندانه اشاره می‌کند که نقشه جغرافیا هانیبال اشتباه است و اگرچه هانیبال ترانه «من هرگز به یک زن اعتماد نمی‌کنم» را می‌خواند و حتی ادعا می‌کند که ترجیح می‌دهد به پلنگ خانگی‌اش اعتماد کند تا یک زن، اما همچنان با او همراه می‌شود تا از رم جاسوسی کند.

وقتی آمیتیس هانیبال را هدایت می‌کند تا از تیبر عبور کند و نگاه دقیق‌تری به استحکامات رم بیندازد، هانیبال اعتراف می‌کند که شنا بلد نیست. در حالی که آمیتیس او را دست می‌اندازد، هر دو با هدایت آمیتیس روی آب شناور می‌شوند. با این حال مشخص می‌شود پلی در آن نزدیکی بوده است و هانیبال با عصبانیت آن‌ها را برمی‌گرداند تا زره و ارابه او را بیاورند. فضایی عاشقانه میان آن دو شکل می‌گیرد؛ هانیبال ترانه «نگذار امشب از دست برود» را برای آمیتیس می‌خواند. درست زمانی که می‌خواهند یکدیگر را ببوسند، رومی‌ها ارابه آن‌ها را کشف می‌کنند و هانیبال پیش از اسیر کردن دوباره آمیتیس و بازگشت به کمپ، با چند سرباز رومی می‌جنگد و آن‌ها را می‌کشد. هانیبال خشمگین با تصور این‌که آمیتیس به او خیانت کرده، خواستار اعدام او می‌شود اما آمیتیس اعلام می‌کند تنها برای دیدن او، مردی که در رویاهایش بوده، به کمپ آمده است. با وجود این‌که هانیبال قول می‌دهد فردا او را بکشد و آمیتیس می‌گوید درک می‌کند، آن‌ها یکدیگر را با اشتیاق می‌بوسند.

در طول تکرار ترانه «هانیبال»، ارتش او به خیمه‌اش نزدیک می‌شود تا حمله به رم را آغاز کند، اما در عوض او را شیفته آمیتیس می‌بینند. هنگامی که ارتش برای حمله‌ای دیگر در هنگام ظهر آماده می‌شود، هانیبال دوباره مردانش را ترخیص کرده و زمان را به غروب موکول می‌کند. هوراس تاریخ‌نگار خسته و کلافه ثبت می‌کند که هانیبال در حال عملیات شناسایی است، در حالی که هانیبال و آمیتیس فارغ از همه چیز از گنجینه‌های او لذت می‌برند. وقتی واریوس ناگهان دوباره ظاهر شده و به شغل قبلی خود به عنوان نگهدارنده فیل‌های هانیبال برمی‌گردد، توضیح می‌دهد تنها دو لژیون رومی برای دفاع از شهر باقی مانده است. آمیتیس متا را فشار می‌دهد تا مانع از گفتن اطلاعات بیشتر توسط واریوس شود. از آنجا که متا از حرف‌های واریوس در مورد مالکیت او به عنوان برده رنجیده‌خاطر می‌شود، این دو ترانه‌ای دربارهٔ تمرین می‌خوانند و حرکات نمایشی هماهنگی را با فیل‌های جنگی هانیبال، از جمله یک بچه فیل اجرا می‌کنند. اگرچه آمیتیس فیل‌های هانیبال را تحسین می‌کند، اما پیشنهاد می‌کند رنگ‌های روشن‌تری داشته باشند.

وقتی فابیوس در قالب هیئت مذاکره‌کننده وارد کمپ هانیبال می‌شود، مدالیون خود را که تصویر آمیتیس در آن قرار دارد نشان می‌دهد و این باعث می‌شود هانیبال با خشم شدید هویت آمیتیس را کشف کند. واریوس به قصد این‌که متا همسرش در کارتاژ شود او را آزاد می‌کند، اما متا از ترک آمیتیس امتناع می‌ورزد؛ بنابراین واریوس را بی‌هوش می‌کند تا هر دو زن بتوانند فرار کنند. وقتی تا لب یک صخره تعقیب می‌شوند، آمیتیس با اسبش از صخره به داخل آب می‌پرد. سه تن از سربازان هانیبال به دنبال او در آب شیرجه می‌زنند و او را تا یک قایق غرق‌شده و اعماق آب تعقیب می‌کنند. او از دست آن‌ها فرار کرده و به سلامت به رم می‌رسد و به فابیوس می‌پیوندد، اما تصمیم می‌گیرد به جای ازدواج با او، یک راهبه وستال شود.

هانیبال رم را محاصره می‌کند و دو ارتش درگیر نبرد می‌شوند؛ از جمله فیل‌های جنگی که مجهز به دژکوب برای شکستن دروازه‌ها هستند. فابیوس برای جلوگیری از کشتار تسلیم می‌شود، اما آمیتیس با بی‌قراری از او می‌خواهد به جنگ ادامه دهد. وقتی فابیوس پیشنهاد باج می‌دهد، هانیبال فقط آمیتیس را می‌خواهد. او با وقار می‌پذیرد و تظاهر به فداکاری می‌کند، زیرا ترجیح می‌دهد به هانیبال بپیوندد تا این‌که در رم بماند. در ابتدا هانیبال برای شوخی او را رد می‌کند، اما به سرعت کوتاه آمده و او را با خود می‌برد. همان‌طور که آن‌ها رم را با هم ترک می‌کنند تا به کارتاژ برگردند، هانیبال فاش می‌کند که تمام فیل‌ها را به خاطر آمیتیس به رنگ‌های شاد و درخشان رنگ‌آمیزی کرده است.

بازیگران

تولید

این فیلم بر پایه نمایشنامه سال ۱۹۲۷ با نام راه رم ساخته شد. کمپانی ام‌جی‌ام در آوریل ۱۹۳۳ حقوق آن را خریداری و اعلام کرد که قصد دارد فیلمی بر اساس این نمایشنامه بسازد که احتمالاً به‌عنوان پروژه‌ای برای نقش‌آفرینی کلارک گیبل خواهد بود.[۴][۵] در ژوئن همان سال، استودیو این پروژه را در میان تولیدات آتی خود قرار داد.[۶] اما به نظر می‌رسد امتیاز آن منقضی شد، زیرا در آوریل ۱۹۳۹ ام‌جی‌ام اعلام کرد که بار دیگر امتیاز این اثر را برای بازی گیبل و میرنا لوی خریداری کرده و جوزف ال. منکیه‌ویچ تهیه‌کنندگی آن را بر عهده خواهد داشت.[۷] در مه ۱۹۴۰، ام‌جی‌ام اعلام کرد که لوی در این فیلم بازی خواهد کرد.[۸]

در ژانویه ۱۹۵۰، ام‌جی‌ام اعلام کرد که چارلز اشنی تازگی فیلم‌نامه‌ای را برای کارگردانی کلارنس براون به پایان رسانده است و امیدوارند کرک داگلاس در آن بازی کند.[۹] با این حال، در آن زمان هیچ فیلمی ساخته نشد.

در ژانویه ۱۹۵۴، ام‌جی‌ام سرانجام اعلام کرد که این نمایشنامه را به یک فیلم موزیکال به نام محبوب ژوپیتر با بازی استر ویلیامز و هاوارد کیل تبدیل خواهد کرد.[۱۰] ام‌جی‌ام بیان کرد که به دلیل این انتخاب بازیگران، جین پاول به پروژه فیلم آتنا (که ابتدا برای ویلیامز در نظر گرفته شده بود) منتقل شد، اوا گاردنر جایگزین پاول در دوستم داشته باش یا رهایم کن شد و لانا ترنر جای گاردنر را در فیلم صمیمی‌ترین دوست من گرفت.[۱۱]

ویلیامز در خاطرات خود آورده است که به دلیل بارداری و تولد دخترش سوزان، سه ماه در مرخصی زایمان بوده و تصور می‌کرد پس از بازگشت، بلافاصله کار روی فیلم آتنا را آغاز خواهد کرد. او به همراه نویسندگان، لئو پوگوستین و چارلز والترز، ایده اولیه آتنا را در زمان فیلم‌برداری عاشق شدن آسان است خلق کرده بودند و والترز در زمان مرخصی ویلیامز فیلم‌نامه را کامل کرده بود. اما زمانی که ویلیامز بازگشت، تولید آتنا آغاز شده بود و استودیو سکانس‌های شنا را با صحنه‌های رقص جایگزین کرده و جین پاول را جایگزین او ساخته بود. به این ترتیب، ویلیامز به فیلم محبوب ژوپیتر اختصاص داده شد.[۱۲]

هاوارد کیل بعدها گفت استودیو تصمیم گرفت عنوان را از راه رم تغییر دهد تا مخاطبان تصور نکنند این یکی از مجموعه فیلم‌های «راه…» (Road to...) است. او عنوان محبوب هانیبال را پیشنهاد داد که در نهایت به عنوان محبوب ژوپیتر ختم شد.[۳]

در فوریه ۱۹۵۴، جرج سندرز به‌عنوان هم‌بازی معرفی شد؛ گفته شد او به این دلیل بازی در این فیلم را پذیرفت که شانس خوانندگی به او داده شده بود.[۱۳] اما کیل اشاره کرد که بخش‌های خوانندگی سندرز در نسخه نهایی فیلم حذف شدند.[۳]

مارج و گور چمپیون نیز به گروه بازیگران پیوستند؛ هاوارد کیل هم در آوریل قرارداد بلندمدت جدیدی با ام‌جی‌ام امضا کرد.[۱۴] ویلیامز گفت جرج سیدنی کارگردان فیلم، به مدت سه ماه فیلم‌برداری را به تأخیر انداخت تا خانواده چمپیون بتوانند در آن حضور یابند (زیرا آن‌ها همچنان مشغول بازی در فیلم سه نفر برای نمایش در کلمبیا پیکچرز بودند)، اما او اضافه کرد دلیل واقعی این بود که سیدنی با همسرش لیلیان برنز مشکلات زناشویی داشت و نمی‌خواست به خانه برگردد. به گفته ویلیامز، این مسئله باعث شد تا سیدنی بر روزهای کاری طولانی و تمرینات خسته‌کننده اصرار ورزد.[۱۵]

فیلم‌برداری

در طول فیلم‌برداری، پرده گوش ویلیامز که پیش از آن در پنج فیلم دیگر آسیب دیده بود، دچار پارگی شد. برای او یک پروتز از جنس لاتکس ساخته شد که بینی و گوش‌هایش را می‌پوشاند تا از ورود آب جلوگیری کند. در نتیجه، او هنگام پوشیدن آن به سختی می‌توانست بشنود، بچشد یا بو بکشد[۱۶] و شیرجه‌هایش باید محدود می‌شد. بدل‌کار زن، جینجر استنلی، در برخی از صحنه‌های زیر آب، بدل‌کار ویلیامز بود.[۱۷]

در یکی از صحنه‌ها که آمیتیس از دست هانیبال و سربازانش فرار می‌کند، با اسب از بالای صخره‌ای در کنار رود تیبر به داخل آب می‌پرد. ویلیامز از انجام این بدل‌کاری امتناع کرد و وقتی استودیو از حذف آن خودداری نمود، کارگردان از یک شیرجه‌رو به نام آل لوین که ویلیامز او را می‌شناخت دعوت کرد. این بدل‌کاری تنها یک بار انجام شد؛ استودیو نمای مورد نظر خود را ثبت کرد، اما کمر لوین شکست.[۱۸]

فیلم‌برداری سکانسی در جزیره سانتا کاتالینا (کالیفرنیا) در فوریه ۱۹۵۴ انجام شد.[۱۹] همچنین بخشی از فیلم‌برداری در سیلور اسپرینگز (فلوریدا) صورت گرفت.[۲۰]

سکانس مربوط به فیل‌های رنگ‌شده بسیار پرهزینه بود.[۲۱]

محبوب ژوپیتر تنها فیلم موزیکال استر ویلیامز در ام‌جی‌ام بود که زیان مالی به همراه داشت. دوروتی کینگزلی، نویسنده فیلم‌نامه، بعدها گفت که می‌خواست نسخه‌ای موزیکال از راه رم بسازد:

آن یک طنز بود و در واقع ما حتی فیل‌های هانیبال را به رنگ‌های ملایم مثل نارنجی و سبز رنگ‌آمیزی کرده بودیم. باید بگویم دور شری (رئیس ام‌جی‌ام) همواره مخالف آن بود. او نگران ساخت یک اثر طنز بود و من باید با او موافقت کنم: جلوه‌های بصری فوق‌العاده‌ای در آن وجود داشت، حتی رقص فیل‌ها، اما طنز کارساز نشد. ما آن را به نمایش پیش‌نمایش بردیم و من پشت سر مردمی در ردیف‌های جلو نشسته بودم که آن را جدی گرفته بودند. تا نیمه‌های فیلم طول کشید تا بالاخره کسی در جلو گفت: «اوه، این یک طنز است!» فکر می‌کنم این تنها شکست من بود.[۲۲]

رالف وینترز، تدوین‌گر فیلم، آن را «یک افتضاح واقعی» نامید و گفت: «من شش ماه گیر این فیلم خسته‌کننده بودم، اما کسانی که فیلم را ساختند واقعاً دوست‌داشتنی بودند.»[۲۳]

انتشار

افتتاحیه جهانی فیلم در میلواکی برگزار شد.[۲۴] بازیگران همراه با یک بچه فیل ۳۵۰ پوندی به نام «محبوب ژوپیتر»، توری را در ۹ شهر ایالات متحده آغاز کردند.[۲۵]

بازخورد منتقدان

در نقد سال ۱۹۵۵ روزنامه نیویورک تایمز دربارهٔ فیلم آمده است: «استر ویلیامز باید از آب خسته شده باشد. او در «محبوب ژوپیتر» ام‌جی‌ام که دیروز به موزیک هال آمد، تنها سه بار به شنا می‌رود که دو بار آن به او تحمیل شده است. او تنها یک بار برای تفریح در آب غوطه‌ور می‌شود؛ و می‌توانیم بگوییم که این جذاب‌ترین و پرشورترین بخش فیلم است. این صحنه زمانی رخ می‌دهد که دوشیزه ویلیامز، که شتاب‌زده در نقش نامزد امپراتور فابیوس ماکسیموس رم بازی می‌کند، پس از یک روز گرم و طولانی در شهر، جامه خود را درمی‌آورد و در استخر ویلای خود شنا می‌کند؛ استخری که از هر استخری در هالیوود مجلل‌تر است.» در ادامه این نقد ذکر شده: «بهتر است دوشیزه ویلیامز دوباره به درون آب برگردد و حباب بفرستد.»[۲]

نشریه ورایتی آن را «تا حدی سرگرم‌کننده، اگرچه اثری با افت و خیز» نامید.[۲۶]

کیل گفت احساس می‌کند بازی‌اش در نقش هانیبال بهترین نقش‌آفرینی او در ام‌جی‌ام بوده است.[۲۷]

گیشه

عملکرد فیلم در گیشه ضعیف بود – طبق آمار ام‌جی‌ام، این فیلم ۱٬۴۹۳٬۰۰۰ دلار در آمریکا و کانادا و ۱٬۰۲۷٬۰۰۰ دلار در سایر کشورها فروش داشت که منجر به زیان ۲٬۲۳۲٬۰۰۰ دلاری شد.[۱][۲۸]

قرار بود ویلیامز پس از این فیلم در پروژه به فرانسوی بگو بازی کند، اما آن فیلم هرگز ساخته نشد.[۲۹]

جستارهای وابسته

  • فهرست فیلم‌های آمریکایی ۱۹۵۵
  • فهرست فیلم‌های بر پایه روم باستان

یادداشت‌ها

  1. 1 2 3 The Eddie Mannix Ledger, Los Angeles: Margaret Herrick Library, Center for Motion Picture Study.
  2. 1 2 New York Times review
  3. 1 2 3 Keel p 179
  4. ↑ "Projection Jottings". نیویورک تایمز. May 21, 1933. p. X3, Section 9. Retrieved April 28, 2024.
  5. ↑ "MGM Buys 'Road to Rome' Probably For Gable". هالیوود ریپورتر. April 28, 1933. p. 1.
  6. ↑ "M. -G. -M. TO OFFER 46 FEATURE FILMS". New York Times. 26 June 1933. p. 10.
  7. ↑ DOUGLAS W. CHURCHILL (Apr 14, 1939). "SCREEN NEWS HERE AND IN HOLLYWOOD". New York Times. p. 28.
  8. ↑ "MGM TO PRODUCE 52 FEATURE FILMS:". New York Times. May 20, 1940. p. 18.
  9. ↑ Schallert, Edwin (Sep 21, 1950). "Houseman Will Produce Mine Disaster Story; Gaynor Western Girl". Los Angeles Times. p. B13.
  10. ↑ Hopper, Hedda (Jan 6, 1954). "Looking at Hollywood: Esther Williams Plays Role of Early Roman in New Film". Chicago Daily Tribune. p. a10.
  11. ↑ THOMAS M. PRYOR (Jan 6, 1954). "MUSICAL TO STAR ESTHER WILLIAMS: Howard Keel Gets Male Lead in M-G-M 'Jupiter's Darling,' Based on Sherwood Play". THE NEW YORK TIMES. p. 27.
  12. ↑ Williams 1999, p. 257.
  13. ↑ Hopper, Hedda (Feb 5, 1954). "Looking at Hollywood: Taylor May Play Swordsman, but Prefers a White Tie Role". Chicago Daily Tribune. p. b6.
  14. ↑ THOMAS M. PRYOR (Apr 16, 1954). "JULIE HARRIS SET IN 'EAST OF EDEN': Actress Signs With Warners for Elia Kazan Production of Steinbeck's Novel". The New York Times. p. 17.
  15. ↑ Williams p 264
  16. ↑ Williams 1999, p. 260.
  17. ↑ Hollis, Tim (2006). Glass Bottom Boats & Mermaid Tails: Florida's Tourist Springs. Stackpole Books. p. 21. ISBN 978-0-8117-3266-6. Retrieved 26 November 2016.
  18. ↑ Williams 1999, p. 261.
  19. ↑ GEORGE SIDNEY (Nov 14, 1954). "DIVING WITH 'JUPITER'S DARLING'". New York Times. p. X5.
  20. ↑ Williams p 262
  21. ↑ Berg, Louis (Sep 12, 1954). "HERE COME THE PAINTED PACHYDERMS: Hollywood's biggest make-up job on record was to doll up thee elephants--for a scene that lasts just 30 seconds". Los Angeles Times. p. K10.
  22. ↑ McGilligan, Patrick (1991). Backstory 2: Interviews with Screenwriters of the 1940s and 1950s. University of California Press. p. 125.
  23. ↑ Winters, Ralph (2001). Some cutting remarks. Scarecrow Press. p. 45.
  24. ↑ TCM listing for Jupiter's Darling
  25. ↑ Williams 1999, p. 160.
  26. ↑ Review of film at Variety
  27. ↑ Keel p 181
  28. ↑ Scott Eyman, Lion of Hollywood: The Life and Legend of Louis B. Mayer, Robson, 2005 p 464
  29. ↑ "Drama: Another Swimming Role Set for Esther". Los Angeles Times. Mar 26, 1954. p. B8.

منابع

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.