محسن استادعلی

محسن استادعلی
زادهٔ۱۳۶۱
ملیتایرانی
تحصیلاتکارگردانی
تدوین
پیشهمستندساز
کارگردان
تدوینگر

مُحسن اُستادعلی (زادهٔ ۱۳۶۱ در تهران) کارگردان و مستندساز اهل ایران است.

زندگی هنری

محسن استادعلی مخملباف[۱] در سال ۱۳۶۱ در تهران متولد شد. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ کارگردانی از کانون سینماگران جوان و فارغ‌التحصیل سینما با گرایش تدوین است. وی با ساخت فیلم‌هایی چون سکوت، جایی برای زندگی[۲]، عادت می‌کنیم و زنانگی،[۳] موفق به دریافت جوایز متعددی از جمله جایزه بهترین کارگردانی مستند از جشنوراه فیلم فجر، جایزه بهترین مستند بلند از جشنواره سینما حقیقت و تندیس بهترین فیلم از جشن سینمای ایران شده‌است.[۴] وی در شهریور ۱۳۹۷ به عنوان ریاست انجمن کارگردانان سینمای مستند انتخاب شد.[۵]

او در آذر ۱۳۹۸ در اختتامیه سیزدهمین جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت، جایزهٔ بهترین کارگردانی مستند بلند برای فیلم «خسوف» را به دست آورد و در پیامی این جایزه را به «پویا بختیاری» یکی از جان‌باختگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ تقدیم کرد.[۶][۷]

آثار

جوایز

جوایز و افتخارات

خانه سینما (جشن مستند سینمای ایران)

عادت می‌کنیم – ۱۳۹۰ – تندیس شایستگی و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی

جایی برای زندگی – ۱۳۹۳ – تندیس شایستگی و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی

دم صبح – ۱۳۹۴ – تندیس شایستگی و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی

دم صبح – ۱۳۹۴ – تندیس شایستگی و دیپلم افتخار بهترین فیلم

خوان بی‌خان – ۱۳۹۵ – تندیس شایستگی و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند

زنانگی – ۱۳۹۶ – تندیس شایستگی و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند


سینما حقیقت

جایی برای زندگی – ۱۳۹۳ – تندیس و دیپلم افتخار جایزه ویژه هیئت داوران

زنانگی – ۱۳۹۵ – جایزه ویژه هیئت داوران بخش بین‌الملل

سکوت – ۱۳۹۱ – دیپلم افتخار بهترین مستند اجتماعی

خسوف – ۱۳۹۸ – دیپلم افتخار ویژه هیئت داوران بخش بین‌الملل

خسوف – ۱۳۹۸ – دیپلم افتخار و تندیس بهترین کارگردانی مستند بلند

این جایزه توسط محسن استادعلی به پویا بختیاری اهدا شد و بازتاب قابل توجهی در رسانه‌ها و جامعه سینمای مستند ایران داشت.


جشنواره فیلم آوانکا

عادت می‌کنیم – ۲۰۱۲ – جایزه ویژه هیئت داوران


جشنواره دانشجویی نهال

عادت می‌کنیم – ۱۳۸۸ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند

دم صبح – ۱۳۹۲ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند

دم صبح – ۱۳۹۲ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی مستند


جایزه بزرگ آوینی

عادت می‌کنیم – ۱۳۹۰ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی مستند اجتماعی

جاده نمناک – ۱۳۹۲ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی مستند پرتره


جشنواره فیلم پلیس

عادت می‌کنیم – ۱۳۸۸ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند


جشنواره فیلم دفاع مقدس

جاده نمناک – ۱۳۹۱ – دیپلم افتخار بهترین مستند


جشنواره فیلم سلامت

زنانگی – ۱۳۹۸ – بهترین فیلم مستند


جشنواره بین‌المللی فیلم زنان هرات

عادت می‌کنیم – ۲۰۰۹ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند


جشنواره بین‌المللی فیلم اهواز (جایزه میرداماد)

جایی برای زندگی – ۱۳۹۳ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین مستند


جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی

جایی برای زندگی – ۱۳۹۴ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین مستند بلند


دنیای تصویر

جایی برای زندگی – ۱۳۹۴ – تندیس و دیپلم افتخار بهترین مستند سال


فیلم نت

زنانگی – ۱۳۹۵ – جایزه بهترین مستند


اتاق مستند رویش اصفهان

جایی برای زندگی – ۱۳۹۳ – بهترین مستند سا

  • جایزه بهترین کارگردانی مستند بلند برای فیلم «خسوف» از سیزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینما حقیقت»[۱۳]
  • تندیس شایستگی و دیپلم بهترین فیلم مستند از نوزدهمین جشن بزرگ سینمای ایران برای مستند «زنانگی»[۱۴]
  • نامزد بهترین فیلم، تصویر و صدا از شانزدهمین جشن خانه سینما برای مستند «جایی برای زندگی»
  • نامزد بهترین فیلم مستند سی و دومین جشنواره فیلم فجر برای مستند «جایی برای زندگی»
  • تندیس بهترین کارگردانی مستند بلند و بهترین تدوین از شانزدهمین جشن خانه سینما برای مستند «جایی برای زندگی»
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی مستند از سی و دومین جشنواره فیلم فجر برای مستند «جایی برای زندگی»[۱۵]
  • لوح تقدیر و جایزه بهترین مستند بلند از دهمین جشنواره مستند سینما حقیقت ۱۳۹۵ برای مستند «زنانگی»
  • جایزه ویژه هیئت داوران، تندیس جشنواره، دیپلم افتخار از هشتمین جشنواره مستند سینما حقیت ۱۳۹۳ برای مستند بلند «جایی برای زندگی»
  • لوح تقدیر و جایزه بهترین مستند اجتماعی از ششمین جشنواره مستند سینما حقیقت ۱۳۹۱ برای مستند «سکوت»

منابع

  1. 1 2 «نمايش مستند «عادت مي‌كنيم» مخملباف در انجمن مستندسازان». خبرگزاری فارس. ۶ بهمن ۱۳۸۹.
  2. ↑ «محافظه‌کاری دولت و تلویزیون؛ بازار سفارشی‌سازان را داغ کرده‌است». خبرگزاری ایلنا. ۱۹ فروردین ۱۳۹۴.
  3. ↑ «مرور آثار محسن استاد علی در دانشگاه ها». خبرگزاری میزان. ۱۴ اسفند ۱۳۹۵.
  4. ↑ «محسن استادعلی». آینه.
  5. ↑ «محسن استادعلی رئیس انجمن کارگردانان سینمای مستند شد». خبرگزاری مهر. ۳ مهر ۱۳۹۷.
  6. ↑ «محسن استادعلی جایزه بهترین کارگردانی «سینما حقیقت» را به پویا بختیاری اهدا کرد». رادیو فردا. ۲۶ آذر ۱۳۹۸.
  7. ↑ «مستندساز برگزیده ایرانی، جایزه‌اش را به پویا بختیاری تقدیم کرد». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۶ آذر ۱۳۹۸.
  8. ↑ «طلبه‌ای در حسرت فیلمسازی». خبرگزاری ایرنا. ۲۴ آذر ۱۳۹۸.
  9. ↑ «محسن استاد علی». کانون سینماگران جوان.
  10. ↑ «محسن استادعلی: مستندسازی ایران موازی با سینمای مستند جهانی است». سینمای تجربی. ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹.
  11. ↑ «نشست نقد فیلم «زنانگی» برگزار شد/ نمایش ندادن فیلم‌های اجتماعی به دلیل سیاه نمایی درست نیست». سینما پرس. ۴ اسفند ۱۳۹۵.
  12. ↑ ««کام تلخ» به تدوین رسید/ افشای راز یک بیماری». خبرگزاری مهر. ۶ دی ۱۳۹۵.
  13. ↑ «سینما حقیقت به ایستگاه پایانی رسید». همشهری آنلاین. ۲۶ آذر ۱۳۹۸.
  14. ↑ «نوزدهمین جشن سینمای ایران». خانه سینمای ایران.
  15. ↑ «اسامی همه سیمرغ‌داران سی و دومین جشنواره فیلم فجر». خبرگزاری مهر. دریافت‌شده در ۲۲ بهمن ۱۳۹۲.