محمدابراهیم نقاشباشی
محمدابراهیم نقاشباشی | |
|---|---|
| زادهٔ | حدود ۱۲۴۰ خورشیدی اصفهان |
| درگذشت | ۱۱ دی ۱۲۹۳ خورشیدی اصفهان |
| آرامگاه | گورستان تخت فولاد (تکیه آغاباشی) |
| ملیت | ایرانی |
| عنوان | نعمتاللهی |
| پدر | محمدحسین شیرازی (آینهساز) |
محمدابراهیم نقاشباشی، معروف به نعمتاللهی (زاده: حدود ۱۲۴۰ خورشیدی، اصفهان - درگذشت: ۱۱ دی ۱۲۹۳ خورشیدی، اصفهان) نقاش و چهرهپرداز ایرانی در دوره قاجار بود.[۱] او لقب نقاشباشی را از محمدشاه قاجار دریافت کرد و تا هنگام مرگ (دو سال پس از شروع سلطنت ناصرالدین شاه قاجار)، این لقب را حفظ کرد. عمده شهرت او به خاطر نقاشی است که از امیرکبیر کشیده است.[۲]
استادان
محمدابراهیم نقاشباشی، نقاشی کردن را نزد استادان نقاش همچون: فرزندان آقا نجف نقاشباشی، محمداسماعیل نقاشباشی، خاندان امامی، خاندان شیرازی و به ویژه نزد آقا عباس آموخت.[۱]
هم دورهها و شاگردان
محمدابراهیم نقاشباشی با هنرمندانی همچون: میرزا عبدالحسین صنیع همایون، سید محمدحسین امامی، محمدباقر سمیرمی، محمدحسن اصفهانی و محمدعلی مُذَهب هم دوره بود و شاگردانی را آموزش داد همچون: میرزا هادی، میرزا عبدالله، محمدحسین ولیاللهی، میرزا آقا امامی و محمدحسین مصورالملکی.[۱]
شیوه کار هنری
محمدابراهیم نقاشباشی در ساخت و نقاشی قلمدان، تصویرگری کتاب، ظزفهای مینا، نقاشی روی پارچه و مقوا، نقاشی گل و مرغ، منظره پردازی، چهره پردازی و نقاشی مجلسهای بزمی و رزمی، چیرهدست بود.[۱]
فرزندان
فرزندان محمدابراهیم نقاشباشی همگی از هنرمندان نامدار در زمان خود بودند؛ میرزا کریم نعمتاللهی، میرزا محمود نعمتاللهی، میرزا علی نعمتاللهی، نجاتعلی نعمتاللهی، محبعلی نعمتاللهی.[۱]
درگذشت و آرامگاه
محمد ابراهیم نقاشباشی در سال ۱۲۹۳ خورشیدی درگذشت و در گورستان تخت فولاد (تکیه آغاباشی) به خاک سپرده شد.[۱]
پانویس
- 1 2 3 4 5 6 تمیزی، مهدی (۱۴۰۱). پری زنگنه، ویراستار. چهرههای زنده رود (هنرمندان هنرهای تجسمی و صنایع دستی، آرمیده در تخت فولاد) [PORTRAITS OF ZENDEHROUD (Visual and Handicraft Artists)] (به فارسی، انگلیسی). تصویرگر: وحید شریفی، ترجمه به انگلیسی: نفیسه حاجاتی. اسپانه، با همکاری مجموعه تخت فولاد. صص. ۱۱. شابک ۹۷۸۶۲۲۶۳۹۱۳۳۷.
- ↑ راسخون