محمد آقایی تبریزی

محمد آقایی تبریزی
مدیرعامل
شرکت نفت فلات قاره ایران
دوره مسئولیت
۱۳۶۲ – ۱۳۶۸
مدیرعامل
مناطق نفت‌خیز جنوب
دوره مسئولیت
۱۳۶۹ – ۱۳۷۳
پس ازمحمدرضا نادری
پیش ازفرامرز قدیری دهکردی
مدیرعامل
شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران
دوره مسئولیت
۱۳۷۶ – ۱۳۸۴
اطلاعات شخصی
زاده۱۳۲۶
ملیت ایران
محل تحصیلدانشگاه تهران[۱]
(کارشناسی ارشد مهندسی برق)
پیشهکارشناس نفت
جایزه‌هانشان کار و تولید

محمد آقایی تبریزی (زادهٔ ۱۳۲۶) کارشناس انرژی، مدرس دانشگاه و مدیر اجرایی ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مشاور رئیس موسسه بین‌المللی مطالعات انرژی[۲] و نیز مدرس دانشگاه صنعت نفت و دانشگاه شهید بهشتی فعالیت می‌کند. وی از سال ۱۳۵۱ عضو هیئت علمی دانشکده فنی دانشگاه تهران می‌باشد.[۳]

آقایی تبریزی فعالیت در صنعت نفت را از سال ۱۳۶۰ در شرکت ملی حفاری ایران آغاز کرد. وی از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۸ برای مدت ۶ سال، مدیرعاملی شرکت نفت فلات قاره ایران را برعهده داشت.[۴] آقایی در سال ۱۳۶۸ به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب منصوب شد و تا سال ۱۳۷۳ برای مدت بیش از ۵ سال، بزرگترین تولید کننده نفت ایران را مدیریت کرد.[۵] وی از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۷۳ برای مدت ۱۱ سال، عضو هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران بود. او از ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ مدیرعامل شرکت پتروشیمی شیراز و از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران و معاون وزیر نفت بود.[۶] آقایی در سال ۱۳۷۹ در جایگاه معاون وزیر نفت، نشان کار و تولید دریافت نمود.[۷]

منابع

  1. ↑ «چهره‌های ماندگار فنی دانشگاه تهران». کانون مهندسین دانشگاه تهران. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ نوامبر ۲۰۱۵.
  2. ↑ «معرفی ریاست موسسه بین‌المللی مطالعات انرژی». موسسه بین‌المللی مطالعات انرژی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
  3. ↑ «گفتگو با محمد آقایی تبریزی». عصر نفت. ۲۶ خرداد ۱۳۹۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۵.
  4. ↑ «پای صحبت‌های محمد آقایی تبریزی، از باتجربه‌ترین مدیران نفتی در ایران». پیام نفت. ۲۹ مهر ۱۳۹۲.
  5. ↑ «دوره طلایی مناطق نفت‌خیز جنوب چه زمانی بود؟». خبرگزاری فارس. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵.
  6. ↑ «شایستگان، صنعت نفت را اداره کنند». ماهنامه عصر انرژی. ۳ شهریور ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۳.
  7. ↑ «اعطای نشان دولتی درجه سوم کار و تولید به محمد آقایی تبریزی». مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵.