محمدسرور رجایی

محمدسرور رجایی (۱۳۴۷–۷ مرداد ۱۴۰۰) نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار افغانستانی بود.[۱]

زندگی این بزرگوار

رجایی شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار اهل افغانستان در ۲۸ اسد (مرداد) ۱۳۴۷ در محلهٔ «وزیرآباد» کابل چشم به جهان گشود[۲] و در سال ۱۳۷۳ به ایران مهاجرت کرد.[۳]

رجایی یکی از فعالین فرهنگی، اجتماعی و رسانه ای مهاجرین در ایران بود. او در سال ۱۳۸۲ با جمعی دیگر «خانهٔ ادبیات افغانستان» را تأسیس کرد[۴] و سال‌ها یادداشت‌نویس ثابت روزنامهٔ «شهرآرا» بود.[۵] او، مجلهٔ «باغ»[۶] را در حوزهٔ ادبیات کودکان و «تندرستی» را برای ورزشکاران افغانستانی جنوب تهران منتشر کرد و مدیریت تیم فوتبال آنها را به عهده گرفت.[۷] با جمعی، برای رسیدگی به نیازمندان و حمایت از کار و تولید مهاجرین، صندوق قرض‌الحسنه‌ای تأسیس کرده و برای آموزش کودکان کار نیز تلاش بسیاری به خرج داد.[۸]

محمدسرور رجائی در یادداشت‌های مطبوعاتی که سرانجام در سال ۱۴۰۰ به صورت کتابی با عنوان «خون‌شریکی» منتشر شد به این باور شخصی خود اشاره کرده است که مردم افغانستان و ایران بر «سفرهٔ مشترک فرهنگ» نشسته و از هم‌دلی به «خون شریکی» رسیده‌اند. او، گفت‌وگو را حلقهٔ مفقودهٔ ارتباطات فرهنگی دو ملت و ایران را وطن فرهنگی مهاجران افغانستانی می‌دانست.[۹]

محمدسرور رجائی در مرداد ۱۴۰۰ به‌دلیل ابتلا به کرونا درگذشت. افراد و نهادهای مختلف از جمله سید عباس صالحی، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، به‌مناسبت درگذشت او پیام تسلیت صادر کردند.[۱۰][۱۱]

وی در قطعه شهدای بهشت زهرای تهران در کنار شهید آوینی دفن شد.[۱۲]

آثار

  • از دشت لیلی تا جزیره مجنون (خاطرات رزمندگان افغانستانی جنگ ایران و عراق)، انتشارات راه یار
  • مأموریت خدا (هفت روایت از احمدرضا سعیدی)، انتشارات راه یار
  • در آغوش قلب‌ها (اشعار و خاطرات مردم افغانستان از روح‌الله خمینی)، انتشارات راه یار
  • گل‌های باغ کابل (مجموعه شعر کودکان)
  • وطن‌دار (روایت ۲۸ افغانستانی از مهاجرت به ایران)
  • گرگ‌های مهربان کوه تخت (داستانی از افغانستان)
  • خون‌شریکی (یادداشت‌های مطبوعاتی محمدسرور رجایی)

پانویس

  1. ↑ مهر. «سرور رجایی بین مسئولیت‌های فردی و اجتماعی خود مرز نمی‌گذاشت».
  2. ↑ زال، محمدسرور، ۱۴۰۱، ص16.
  3. ↑ «محمدسرور رجایی هم با کرونا رفت».
  4. ↑ رجایی، وطن‌دار، ۱۴۰۰، ص14.
  5. ↑ رجایی، خون شریکی، ۱۴۰۰، ص10.
  6. ↑ زال، محمدسَرور، ۱۴۰۱، ص89.
  7. ↑ زال، محمدسَرور، ۱۴۰۱، ص62.
  8. ↑ زال، محمدسَرور، ۱۴۰۱، ص77.
  9. ↑ رجایی، خون‌شریکی، ۱۴۰۰، ص۲۷۷.
  10. ↑ «محمد سرور رجایی، منشأ دوستی و مودت ادیبان ایران و افغانستان بود».
  11. ↑ «پیام‌های تسلیت به مناسبت درگذشت محمد سرور رجایی».
  12. ↑ https://www.tabnak.ir/fa/news/1067046/محمدسرور-رجایی-در-جوار-شهدا-آرام-گرفت

منابع

  • رجایی، محمدسرور، خون‌شریکی: یادداشت‌های مطبوعاتی محمدسرور رجایی، به کوشش پژمان عرب، تهران، راه یار، ۱۴۰۰.
  • رجایی، محمدسرور، وطن‌دار: روایت ۲۸ افغانستانی از مهاجرت به ایران، تهران، مؤسسهٔ جام‌جم، ۱۴۰۰.
  • زال، فروغ، محمدسرور، گردآوری و تحقیق علی ناصری باغبادرانی، تهران، راه یار، چ۲، ۱۴۰۱ش.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.