محمود همشری

محمود همشری
زادهٔ۲۹ اوت ۱۹۳۹
ام‌الخالد، طولکرم، فلسطین تحت قیمومت بریتانیا
درگذشت۹ ژانویهٔ ۱۹۷۳ (۳۳ سال)
پاریس، فرانسه
علت مرگترور
مدفنگورستان پر-لاشز، پاریس
ملیتفلسطینی
پیشهمعلم
سال‌های فعالیتدهه ۱۹۶۰–۱۹۷۲
همسرماری-کلود همشری
قبر همشاری در گورستان پر-لاشز، پاریس

محمود همشری (۲۹ اوت ۱۹۳۹ – ۹ ژانویهٔ ۱۹۷۳)، یک مقام فلسطینی بود که در ۸ دسامبر ۱۹۷۲ توسط اسرائیل در پاریس، فرانسه ترور شد. او در زمان وقوع این حادثه به عنوان نماینده سازمان آزادی‌بخش فلسطین در فرانسه خدمت می‌کرد. او در ۹ ژانویه ۱۹۷۳ در بیمارستانی در پاریس درگذشت.

اوایل زندگی و تحصیلات

همشری در ۲۹ اوت ۱۹۳۹ در روستایی به نام ام خالد، در غرب طولکرم، متولد شد. خانواده‌اش در سال ۱۹۴۸، زمانی که ام خالد توسط اسرائیل اشغال شد، مجبور به ترک آن شدند و این روستای خالی از سکنه به شهر همسایه، نتانیا، ملحق شد.[۱] او مدرک دکترای تاریخ خود را از یک دانشگاه فرانسوی دریافت کرد.

حرفه و فعالیت آموزشی

حمشری به عنوان معلم در کویت و الجزایر کار کرد. او عضو فتح بود. او مأمور سازماندهی دانش‌آموزان فلسطینی در الجزایر شد و از نزدیک با خلیل الوزیر، معروف به ابوجهاد، همکاری داشت. حمشری در سال ۱۹۶۷ به فلسطین بازگشت و هسته‌های فتح را در منطقه تأسیس کرد.

حمشری در سال ۱۹۶۸ به عنوان نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین در فرانسه منصوب شد و اولین رئیس دفتر فلسطین در این کشور بود. در آنجا شاخه‌ای از اتحادیه عمومی دانشجویان فلسطینی را تأسیس کرد. حمشری از طریق این اتحادیه، سفر کارگردان سوئیسی، ژان لوک گدار را به اردن و لبنان ترتیب داد، جایی که او در سال ۱۹۶۹ با مبارزان فلسطینی ملاقات کرد. الیاس سنبر، عضو اتحادیه، در طول این سفر گدار را همراهی کرد.

حمشری تا ۸ دسامبر ۱۹۷۲ در این سمت بود تا اینکه در حمله موساد در پاریس به شدت زخمی شد. پس از این حمله، صادق قطب‌زاده، یک ایرانی که وزیر امور خارجه ایران شد، به‌طور موقت به عنوان نماینده سازمان آزادی‌بخش فلسطین در فرانسه خدمت کرد.

زندگی شخصی

حمشری با یک زن فرانسوی به نام ماری-کلود ازدواج کرده بود و آنها یک دختر به نام آمینه داشتند.

ترور

اسرائیل پس از کشته شدن اعضای تیم المپیک اسرائیل توسط سازمان سپتامبر سیاه در مونیخ در سپتامبر ۱۹۷۲، چهره‌های برجسته فلسطینی را ترور کرد.[۲] آهارون یاریو، وزیر اطلاعات اسرائیل، مسئول برنامه‌های ترور حمشاری و دیگر فلسطینی‌ها بود. حمشاری توسط مقامات و رسانه‌های اسرائیلی به ارتباط مستقیم با این حادثه متهم شد. آنها همچنین ادعا کردند که او رهبر سازمان سپتامبر سیاه در فرانسه بوده است.

یک مأمور موساد که به عنوان یک روزنامه‌نگار ایتالیایی فعالیت می‌کرد، برای مصاحبه با همشری تماس گرفت. ظاهراً وقتی او با مأمور موساد ملاقات می‌کرد، گروهی از مأموران موساد وارد خانه‌اش شدند و بمبی را زیر تلفن جاسازی کردند. این گروه توسط زوی مالچین رهبری می‌شد.

حمشری در صبح روز ۸ دسامبر ۱۹۷۲ در خانه‌اش در خیابان رو دالسیای پاریس توسط یک بمب که از راه دور و از طریق تماس تلفنی کنترل می‌شد، به شدت زخمی شد.[۳] او در بیمارستان کوچین تحت درمان قرار گرفت اما در این حمله پایش را از دست داد.[۴] حمشری توانست جزئیات حمله را قبل از مرگش در بیمارستان در ۹ ژانویهٔ ۱۹۷۳ به مقامات فرانسوی ارائه دهد. او در گورستان پر-لاشز پاریس به خاک سپرده شد، جایی که یاسر عرفات، رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین، در ۳ مه ۱۹۸۹ از آن بازدید کرد.[۵]

پیامدها

روز بعد، دیپلمات‌های عرب در پاریس یک کنفرانس مطبوعاتی سه ساعته ترتیب دادند و هشدار دادند که دولت فرانسه مسئول سلامت آنهاست. اسرائیل همچنین از طریق رسانه‌های غربی مانند خبرگزاری فرانسه و بی‌بی‌سی، یک کمپین اطلاعاتی راه‌اندازی کرد.[۶] به گفته اسرائیل، حمشری هنگام ساخت یک وسیله انفجاری در خانه‌اش زخمی شد.

پس از ترور حمشری، سازمان آزادیبخش فلسطین به دستور علی حسن سلامه حملات خود را به اسرائیلی‌ها تشدید کرد. اولین حمله توسط سپتامبر سیاه در تایلند در تلاش برای گروگان‌گیری سفیر اسرائیل انجام شد. سپس باروخ کوهن، یک افسر اطلاعاتی موساد، توسط سپتامبر سیاه در مادرید، اسپانیا، در ۲۶ ژانویه ۱۹۷۳ کشته شد. سازمان آزادیبخش فلسطین ادعا کرد که کوهن بخشی از جوخه موساد بود که حمشری را هدف قرار داد.

میراث

در سال ۱۹۷۳، جایزه فلسطین-محمود همشری توسط انجمن همبستگی فرانکو عرب و مجله فرانس پیز عرب به یاد او تأسیس شد. یکی از بیمارستان‌های هلال احمر فلسطین در لبنان، بیمارستان محمود همشری، به نام او نامگذاری شد.[۷] یک مدرسه ابتدایی دخترانه در طولکرم نیز نام او را بر خود دارد.[۸]

در فرهنگ عامه

رمان «آرابسک» نوشته آنتون شاماس در سال ۱۹۸۶ به قبر حمشری در گورستان پرلاشز اشاره می‌کند.[۹] در این رمان، شاماس با مقایسه حمشری و مارسل پروست، آنها را یهودی زمان و عرب مکان توصیف می‌کند[۹][۱۰] زیرا کتیبه روی قبر حمشری «مرد خانه گمشده» و کتیبه روی قبر پروست «مرد زمان گمشده» است.[۱۰]

همشاری یکی از شخصیت‌های فیلم مونیخ ساخته استیون اسپیلبرگ در سال ۲۰۰۵ است.[۱۱][۱۲] ایگال نائور نقش او را در این فیلم بازی کرد.[۱۳]

منابع

  1. ↑ Rana Abdullah (9 May 2013). "I Knew a Hero Once: My Uncle Mahmoud, in My Memory, 40 Years On". Palestine Chronicle. ProQuest 1349645228. Retrieved 17 October 2023.
  2. ↑ "Israeli confirms assassinations of Munich massacre plotters". The Washington Post. 24 November 1993. Retrieved 16 October 2023.
  3. ↑ "49 عاما علی اغتیال محمود الهمشری". Palestinian Information Center (in Arabic). 10 January 2022. Retrieved 16 October 2023.
  4. ↑ Maher Hassan (10 January 2023). ""زی النهارده".. وفاة القیادی الفلسطینی محمود الهمشری أثر عملیة اغتیاله فی 10 ینایر 1973". Al-Masry Al-Youm. Retrieved 16 October 2023.
  5. ↑ "Jeux olympiques de Munich: comment Israël a vengé la mort de ses athlètes à ces jeux avec l'opération secrète "Colère de Dieu"" (in French). BBC. 6 September 2022. Retrieved 25 October 2023.
  6. ↑ "The Al-Hamshari Affair and the News Media". Journal of Palestine Studies. 2 (3): 145–146. 1973. doi:10.2307/2535765. JSTOR 2535765.
  7. ↑ "Palestinian President contacts Dabbour". National News Agency Lebanon. 23 January 2021. Retrieved 3 November 2023.
  8. ↑ "1.2 Million Palestinian Students Start School Year 2015 - 2016". Palestine News Agency. Ramallah. 24 August 2015. Retrieved 3 November 2023.
  9. 1 2 Shai Ginsburg (Summer 2006). ""The Rock of Our Very Existence": Anton Shammas's Arabesques and the Rhetoric of Hebrew Literature". Comparative Literature. 58 (3): 194. doi:10.1215/-58-3-187.
  10. 1 2 Yael S. Feldman (1999). "Postcolonial Memory, Postmodern Intertextuality: Anton Shammas's Arabesques Revisited". PMLA. 114 (3): 383. doi:10.2307/463377. JSTOR 463377.
  11. ↑ "Olympics Massacre: Munich - The real story". The Independent. 22 January 2006. Retrieved 16 October 2023.
  12. ↑ James Schamus (2007). "Next Year in Munich: Zionism, Masculinity, and Diaspora in Spielberg's Epic". Representations. 100 (1): 59. doi:10.1525/rep.2007.100.1.53.
  13. ↑ "Munich credits". Metacritic. 23 December 2005. Retrieved 16 October 2023.

پیوند به بیرون

  • پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Mahmoud Hamchari در ویکی‌انبار 
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.