محور جغرافیایی تاریخ

«محور جغرافیایی تاریخ»
هالفورد جان مکیندر، مؤلف این مقاله
نویسنده(ها)هالفورد جان مکیندر
کشورپادشاهی متحده
زبانانگلیسی
تاریخ نشر
۱۹۰۴
گونه رسانهکاغذی

«محور جغرافیایی تاریخ» (به انگلیسی: The Geographical Pivot of History) مقاله‌ای است که هالفورد جان مکیندر در سال ۱۹۰۴ به انجمن سلطنتی جغرافیا ارائه کرد و در آن به نظریهٔ هارتلند (به انگلیسی: The Heartland) پرداخت.[۱][۲][۳] مکیندر در این مقاله، دامنهٔ تحلیل ژئوپلیتیکی را گسترش داد تا کل کرهٔ زمین را دربر گیرد. او آفرو-اوراسیا را به عنوان «جزیره جهانی» و «قلب» آن را منطقهٔ شرق ولگا، جنوب قطب شمال، غرب یانگ‌تسه، و شمال هیمالیا تعریف کرد. مکیندر با توجه به موقعیت راهبردی و منابع طبیعی، به این نتیجه رسید که:

هر آن که «هارتلند» را به چنگ آورد، هم‌او شاه جهان باشد.

در حقیقت، هارتلند مناطقی از زمین هست که به علت دوری از سواحل اقیانوس‌ها و آب‌های آزاد، استعمار و به‌ویژه ناوگان انگلیس توانایی دسترسی به آنجا را ندارد.

جزیرهٔ جهانی

به گفتهٔ مکیندر، سطح زمین به سه دسته تقسیم می‌شد:

هارتلند

هارتلند در مرکز جزیرهٔ جهانی قرار دارد و از ولگا تا یانگ تسه و از قطب شمال تا هیمالیا امتداد دارد. هارتلنددر نظریه مکیندر منطقه‌ای بود که در آن زمان توسط امپراتوری روسیه و پس از آن توسط اتحاد جماهیر شوروی اداره می‌شد، منهای منطقهٔ شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا، که در شرقی‌ترین قسمت روسیه، در نزدیکی جزایر آلیوتی و جزایر کوریل قرار داشت.

نقشه هارتلند که توسط مکیندر در سال ۱۹۰۴ منتشر شد.

منابع

  1. ↑ Mackinder, H. J. , "The Geographical Pivot of History", The Geographical Journal, Vol. 23, No.4, (April 1904), pp. 421–437
  2. ↑ Mackinder, H. J. , Democratic Ideals and Reality. A Study in the Politics of Reconstruction بایگانی‌شده در ۶ مه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, National Defense University Press, 1996, pp. 175–193
  3. ↑ Charles Kruszewski, "The Pivot of History", Foreign Affairs, April 1954