مهوند

مهوند یا ماهوند به معنی «شیطان تجسم پیدا کرده»، نامی است که اغلب در اشاره به محمد در ادبیات اروپایی قرون وسطی و پس از آن استفاده می‌شد. این نام در ارتباط با این اعتقاد در غرب که محمد است که توسط مسلمانان پرستش می‌شود، یا این اعتقاد که او شیطانی‌ست که دین غلط اسلام را پراکنده‌، است..[۱][۲] به گفته برنارد لوئیس، «تکامل مفهوم محوند از اینجا شروع شد که محمد را نوعی دیو یا خدای باطل در نظر می‌گرفتند که به همراه اپولیون (به معنای نابود کننده) و ترمگانت در یک تثلیث نامقدس پرستیده می‌شد.»[۳]

سلمان رشدی در کتاب آیات شیطانی از نام محوند در اشاره به محمد استفاده کرد. مهوند در لغت‌نامه دهخدا: مهوند. [م َه وَ] (اِخ) موضعی است در هند که نمک آن بسیار سفید است. (برهان)

پانویس

  1. ↑ Annemarie Schimmel, Islam: An Introduction, 1992.
  2. ↑ William Montgomery Watt, Muhammad: Prophet and Statesman, Oxford University Press, 1961, p. 229.
  3. ↑ Lewis (2002) p. 45.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.