مدرسه ابتدایی فوکوروماچی (هیروشیما)

مدرسه ابتدایی فوکوروماچی شهرداری هیروشیما (به ژاپنی: 広島市立袋町小学校 ひろしましりつ ふくろまちしょうがっこう) ،یک مدرسه ابتدایی شهری واقع در فوکوروماچی، ناکا-کو، شهر هیروشیما، استان هیروشیما است.^[۱]

این مدرسه یکی از قدیمی‌ترین مدارس ابتدایی شهر است که در سال ۱۸۷۳ افتتاح شد. در سال ۱۸۷۶ به مکان فعلی خود نقل مکان کرد و سپس قبل از بازگشت به مکان فعلی، یک بار دیگر نیز نقل مکان کرد. این مدرسه در ۶ آگوست ۱۹۴۵ تحت تأثیر بمباران اتمی هیروشیما قرار گرفت.

سیستم معلم مبتنی بر موضوع در سال ۲۰۰۲ معرفی شد و در سال ۲۰۰۷، هیئت آموزش شهر هیروشیما آن را به عنوان مرکز تحقیق و توسعه برای "برنامه درسی مدل هیروشیما" تعیین کرد که در آن تحقیق در مورد دوره "کاربردهای زبان و ریاضیات" انجام می‌شود.

بخشی از ساختمان قدیمی مدرسه که از بمباران اتمی هیروشیما جان سالم به در برد، اکنون به عنوان موزه صلح مورد استفاده قرار می‌گیرد و آن را به یکی از ساختمان‌های باقی مانده از بمباران تبدیل می‌کند. ساختمان‌های موجود در این مکان، مجموعه‌ای شامل ساختمان مدرسه ابتدایی، موزه صلح، مرکز کودکان فوکوروماچی و میدان توسعه شهری و تبادل شهروندان هیروشیما هستند. اتفاقاً، این اولین بار در شهر است که یک مدرسه ابتدایی با سایر امکانات عمومی ترکیب شده است.

در فوریه ۱۹۳۷ (شووا ۱۲)، یک «ساختمان مدرسه غربی» از بتن مسلح تکمیل شد. این ساختمان سه طبقه روی زمین و یک طبقه زیر زمین داشت. این ساختمان مجهز به توالت‌های سیفون‌دار و ناودان گرد و غبار بود و در آن زمان یک ساختمان مدرسه مدرن محسوب می‌شد.

بمب اتمی در ۶ آگوست ۱۹۴۵ (شووا ۲۰) انداخته شد. این مکان تقریباً ۴۶۰ متر از مرکز انفجار فاصله داشت. ساختمان مدرسه غربی از بتن مسلح باقی ماند، در حالی که سایر ساختمان‌ها فرو ریختند. فقط پوسته بیرونی ساختمان مدرسه غربی باقی ماند. بسیاری از دانش‌آموزان تخلیه شدند، اما بیشتر ۱۶۰ دانش‌آموز و ۱۶ نفر از کارکنانی که آن روز در مدرسه بودند، فوراً کشته شدند. روز بعد، ۷ آگوست، این مکان به یک بیمارستان موقت و ایستگاه امداد تبدیل شد و مارسل جونود و کائورو شیما به آنجا شتافتند.

ساختمان مدرسه متعاقباً به حداقل تعمیر شد و کلاس‌ها در ژوئن ۱۹۴۶ (شووا ۲۱) از سر گرفته شدند.

این ساختمان بارها مورد تعمیر قرار گرفته بود و مدت زیادی مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما به دلیل قدمت آن، کار تخریب در ۷ آگوست ۲۰۰۰ آغاز شد. در طول این کار، پیام‌های متعددی در مورد قرار گرفتن در معرض تشعشعات که هنگام استفاده از ساختمان به عنوان ایستگاه امداد نوشته شده بود، زیر گچ دیوارها و تخته سیاه‌ها کشف شد که محل سکونت ساکنان تخلیه شده را نشان می‌داد و طرح حفاظت از آن مورد بازنگری قرار گرفت. این ساختمان در آگوست ۲۰۰۱ به طور موقت برای عموم افتتاح شد و در آوریل ۲۰۰۲ رسماً به عنوان موزه صلح افتتاح شد.

این سازه بتن مسلح دو طبقه روی زمین و یک طبقه زیر زمین دارد. مساحت کل طبقات آن تقریباً ۲۳۰ متر مربع است. این بنا بخشی از ساختمان قدیمی مدرسه است که در ابتدا ساختمان مدرسه غربی نامیده می‌شد.

این بنا در محوطه مدرسه ابتدایی واقع شده است و از آنجا که ممکن است کلاس‌های عادی را مختل کند، رزرو قبلی برای بازدید الزامی است.

دیواری که پیام‌هایی از بازماندگان بمب اتمی در آن زمان، از جمله محل اختفای آنها را نشان می‌دهد، به عنوان یک منبع درجه یک به نمایش گذاشته شده است.

سایر نمایشگاه‌ها شامل ۳۶ مورد، از جمله پنل‌های عکس از زمان بمباران، درها و پنجره‌های آسیب‌دیده و یک طبل که در اثر انفجار از جا کنده شده است، می‌باشد.

• کمیسیون تلفات بمب اتمی
• بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی