مدیریت یکپارچه

مدیریت یکپارچه (به انگلیسی: Unitary authority) نوعی از مرجع محلی در نیوزیلند و بریتانیا است. مدیریت‌های یکپارچه مسئول تمام کارکردهای دولت محلی در محدودهٔ خود هستند یا کارکردهای افزوده‌ای را بر عهده دارند که در جاهای دیگر معمولاً توسط چندین سطح از دولت محلی انجام می‌شود.

به‌طور معمول، مدیریت‌های یکپارچه شهرک‌ها یا شهرهایی را دربرمی‌گیرند که به‌اندازهٔ کافی بزرگ هستند تا مستقل از یک شورا یا مرجع دیگری فعالیت کنند. یک مدیریت یکپارچه می‌تواند واحدی از یک شهرستان یا یک مدیریت مشترک باشد.

این مفهوم در برابر نظام دولایه‌ای دولت محلی قرار می‌گیرد که در آن کارکردهای دولت محلی میان شوراهای شهرستانی (لایهٔ بالاتر) و شوراهای ناحیه‌ای یا بخشی (لایهٔ پایین‌تر) تقسیم می‌شود. مدیریت واحد این دو لایه را در قالب یک نهاد ادغام می‌کند و بدین ترتیب ادارهٔ محلی را ساده‌تر می‌سازد.

نیوزیلند

در نیوزیلند، مدیریت واحد یک مدیریت زمینی نیوزیلند (ناحیه، شهر یا منطقهٔ کلانشهری) است که علاوه بر وظایف خود، کارکردهای یک شورای منطقه‌ای را نیز انجام می‌دهد (نگاه کنید به: منطقه‌های نیوزیلند).[۱][۲]

از سال ۲۰۲۶، پنج مدیریت واحد در نیوزیلند وجود دارد. اینها به همراه سال تأسیس عبارتند از:[۱][۲]

  • شورای ناحیهٔ گیزبورن (۱۹۸۹)
  • شورای ناحیهٔ تاسمان (۱۹۹۲)
  • شورای شهر نلسون (۱۹۹۲)
  • شورای ناحیهٔ مارلبره (۱۹۹۲)
  • شورای اوکلند (۲۰۱۰)

جزایر چتم، واقع در شرق جزیره جنوبی، از سال ۱۹۹۵ دارای شورای جزایر چتم با قانون‌گذاری ویژهٔ خود هستند که اختیاراتی مشابه یک مرجع منطقه‌ای دارد.[۳][۴]

بریتانیا

هر یک از چهار کشور بریتانیا از اصطلاح متفاوتی برای توصیف مدیریت‌های یکپارچه خود بهره می‌گیرد. با این حال، اداره آمار ملی از اصطلاح جمعی «ادارهٔ واحد» برای توصیف همهٔ مناطق دولت محلی که به‌صورت مدیریت واحد عمل می‌کنند، کاربرد می‌برد.[۵]

انگلستان

بورنموث: درخت مدیریت واحد. درخت سمت چپ در محوطهٔ شهرداری بورنموث در اول آوریل ۱۹۹۷ (۱۲ فروردین ۱۳۷۶) به مناسبت تبدیل شورای بورنموث به مدیریت واحد کاشته شد. این بخشی از بازسازمان‌دهی دولت محلی اواخر دههٔ ۱۹۹۰ بود که طی آن برخی نواحی شهری‌تر از شورای شهرستان مربوطه جدا شدند و هیچ خدماتی برای ساکنان بورنموث توسط شورای شهرستان دورست انجام نمی‌شود.

در انگلستان، «مدیریت‌های یکپارچه» آن دسته از مراجع محلی هستند که بر اساس مقررات تغییرات دولت محلی برای انگلستان ۱۹۹۴ — که بر پایهٔ اختیارات اعطاشده توسط قانون دولت محلی ۱۹۹۲ تدوین شده‌اند — شکل گرفته‌اند تا یک لایهٔ واحد از دولت محلی را در مناطق مشخص تشکیل دهند و مسئول تقریباً تمام کارکردهای دولت محلی در آن مناطق باشند.[۵] مراجع تک‌لایه‌ای که بر پایهٔ قوانین قدیمی‌تر شکل گرفته‌اند — مانند شورای جزایر سیلی — مدیریت واحد به‌شمار نمی‌آیند.

این ساختار با نظام دولایه‌ای دولت محلی که هنوز در بخش بزرگی از انگلستان وجود دارد تفاوت دارد؛ در آن نظام، کارکردهای دولت محلی میان شوراهای شهرستانی (لایهٔ بالاتر) و شوراهای ناحیه‌ای یا بخشی تقسیم می‌شود. تا سال ۱۹۹۶، نظام‌های دولایه در اسکاتلند و ولز نیز وجود داشت اما اکنون با نظام‌هایی مبتنی بر یک لایهٔ واحد از دولت محلی جایگزین شده‌اند. در ایرلند شمالی از سال ۱۹۷۳ نظام تک‌لایه برقرار است.[۵]

برای سال‌های متمادی، توصیف تعداد لایه‌ها در ترتیبات دولت محلی بریتانیا به‌طور معمول هیچ توجهی به نهادهای سطح پایین — مانند شوراهای محلهٔ مدنی (در انگلستان و ولز) — نمی‌کرد؛ چراکه این نهادها در همه مناطق وجود ندارند یا نداشته‌اند.[۵]

ایرلند شمالی

ناحیه‌های ایرلند شمالی

ایرلند شمالی برای اهداف دولت محلی به یازده ناحیه تقسیم شده‌است. شوراهای محلی در ایرلند شمالی مسئولیتی در قبال آموزش، راه‌سازی یا مسکن ندارند (هرچند اعضایی را به شورای مسکن ایرلند شمالی مشورتی معرفی می‌کنند). کارکردهای آن‌ها شامل خدمات بازیافت در ایرلند شمالی، خدمات اوقات فراغت و اجتماعی، کنترل ساختمان و توسعهٔ اقتصادی و فرهنگی محلی است. از سال ۲۰۱۵، شوراها در ایرلند شمالی مسئولیت کارکردهای برنامه‌ریزی را نیز بر عهده گرفته‌اند. وصول عوارض (مالیات) توسط آژانس خدمات زمین و ملک انجام می‌شود.[۵]

اسکاتلند

مراجع محلی در اسکاتلند از نظر ماهیت واحد هستند اما این نام را به خود نمی‌گیرند. قانون دولت محلی (اسکاتلند) ۱۹۹۴ یک لایهٔ واحد از دولت محلی را در سراسر اسکاتلند پدیدآورد. در اول آوریل ۱۹۹۶ (۱۲ فروردین ۱۳۷۵)، ۳۲ منطقهٔ دولت محلی — هر یک با یک شورا — جایگزین ساختار دولایهٔ پیشین شدند که شامل شوراهای منطقه‌ای، جزیره‌ای و ناحیه‌ای بود.[۶] کومهرل نان الن سیار (پیشتر شورای جزایر غربی) از عنوان جایگزین گیلی Comhairle بهره می‌گیرد. اصطلاح «مدیریت واحد» در قانون‌گذاری اسکاتلند — چه از پارلمان اسکاتلند و چه از پارلمان بریتانیا — به کار نمی‌رود، هرچند در برخی نشریات رسمی و گاهی به‌اشتباه در اسناد وزارتخانه‌های دولت بریتانیا دیده می‌شود.[۷]

ولز

مراجع محلی در ولز از نظر ماهیت واحد هستند اما در قانون قانون دولت محلی (ولز) ۱۹۹۴ به‌عنوان «شوراهای اصلی» توصیف شده‌اند و مناطق آن‌ها «مناطق اصلی» نامیده می‌شوند.[۸] قوانین دیگری (مانند بند ۹۱(۱) قانون محیط زیست ۱۹۹۵) شهرستان‌ها و شهرستان‌های مستقل ولز را در تفسیرهای خود از اصطلاح «مدیریت واحد» دربرمی‌گیرند. هر شورایی که برای یک شهرستان تشکیل می‌شود عنوان «شورای شهرستان» یا به ولزی Cyngor Sir می‌گیرد و هر شورایی که برای یک شهرستان مستقل تشکیل می‌شود عنوان «شورای شهرستان مستقل» یا به ولزی Cyngor Bwrdeistref Sirol دارد.[۸]

مفاهیم مشابه در دیگر کشورها

  • در کانادا، هر استان نظام دولت محلی خود را پدیدمی‌آورد که برخی از آن‌ها مشابه مدیریت‌های یکپارچه هستند:
    • در آلبرتا و نوا اسکوشیا تنها یک سطح از دولت محلی وجود دارد.
    • در انتاریو از اصطلاح شهرداری‌های تک‌لایه استفاده می‌شود.
    • در بریتیش کلمبیا ناحیه منطقه‌ای Northern Rockies نمونه‌ای از مدیریت واحد بود که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
  • در آلمان، شهر آزاد از ناحیه (ت.ت. 'circle-free city') معادل اصطلاح برای شهری است که هم اختیارات شهرداری و هم اختیارات ناحیه‌های آلمان را در اختیار دارد.
  • در فرانسه، شهر پاریس به‌مانند یک شورای استانی و یک شورای شهری عمل می‌کند. شوراهای استانی کرس (جزیره) با شورای منطقه‌ای ادغام شده و یک «نهاد ارضی» را تشکیل داده‌اند.
  • در لهستان، شهر با حقوق پوویات یا «شهرستان شهری» شهری است که مسئول سطح اداری ناحیه‌ای (پوویات) نیز هست و بخشی از هیچ پوویات دیگری نیست (مانند کراکوف، ووچ، وروتسواف، پوزنان). در مجموع، ۶۶ شهر در لهستان این موقعیت را دارند.
  • در تایوان، بیشتر شهرها تنها یک لایه از دولت محلی دارند. برخلاف سه شهر اداره‌شده توسط شهرستان (چیایی، کیلونگ و سینچو)، آن‌ها مستقل از شهرستان پیرامون خود هستند. شهرهای خاص نیز — به‌جز چند ناحیه بومی کوهستانی (تایوان) — واحد به‌شمار می‌روند.
  • در ایالات متحده آمریکا، انواع گوناگونی از دولت‌های تک‌لایه وجود دارد:
    • در ایالت‌های کنتیکت، رود آیلند و بخش بزرگی از ماساچوست، دولت شهرستانی لغو شده و شهرداری‌ها (معروف به شهرک‌های نیوانگلند) تنها لایهٔ حاکمیتی زیر دولت ایالتی هستند.
    • در مقابل، در هاوایی دولت شهری زیر سطح شهرستان لغو شده و شهرستان‌های ایالت تنها لایهٔ حاکمیتی زیر دولت ایالتی هستند.
    • در ویرجینیا، تمام شهرداری‌هایی که موقعیت «شهر» دارند به‌تعریف مستقل از هر شهرستانی هستند.
    • واشینگتن دی.سی. از زمان قانون ارگانیک ناحیه کلمبیا ۱۸۷۱ هیچ لایهٔ حاکمیتی پایین‌تری نداشته‌است.
    • در چند ایالت، برخی شهرداری‌ها به‌صورت شهرهای مستقل (مانند بالتیمور) یا شهر-شهرستان واحد (مانند فیلادلفیا و سان فرانسیسکو) سازمان‌دهی شده‌اند. در هر دو حالت یک مرجع محلی واحد در قلمرو شهرداری وجود دارد.

منابع

  1. 1 2 «2013 Census definitions and forms: U». Statistics New Zealand. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. 1 2 «Glossary». localcouncils.govt.nz. Department of Internal Affairs. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ «Chatham Islands Council Act 1995 No 41 (as at 01 July 2013), Public Act Contents – New Zealand Legislation» (به انگلیسی نیوزیلند). Parliamentary Counsel Office. دریافت‌شده در ۵ فوریه ۲۰۱۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ «Minutes of the Statutory Meeting of the Chatham Islands Council» (PDF). Chatham Islands Council. اکتبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ فوریه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۴ مه ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archive-url= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. 1 2 3 4 5 «A Beginners Guide to UK Geography (2023)». Open Geography Portal. Office for National Statistics. ۲۴ اوت ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۹ دسامبر ۲۰۲۳. The term 'unitary administration' is used in this context to describe all local authority districts (LAD) that form a single tier of local government (that is, all UK local authority districts except for English counties and non-metropolitan districts). The term therefore covers unitary authorities (UA), metropolitan districts and London boroughs in England; UAs in Wales; council areas in Scotland; and local government districts (LGDs) in Northern Ireland. Note though that the term is not in common use and that it is a generic term, rather than one that reflects a specific geographic type.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ «About Falkirk Council». فالکرک Council. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ آوریل ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۴ مه ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archive-url= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «Local Councils in Scotland». DirectGov. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۴ مه ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archive-url= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. 1 2 «Local Government (Wales) Act 1994». دریافت‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)