مراد زیازیکوف

مراد زیازیکوف
Мурат Зязиков
سفیر روسیه در قبرس
متصدی
آغاز به کار ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲
پس از	استانیسلاو اوسادچی
رئیس‌جمهور اینگوشتیا
دوره مسئولیت ۲۳ مه ۲۰۰۲ – ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸
پس از	روسلان آئوشف
پیش از	یونس بیک یوکوروف
اطلاعات شخصی
زاده	۱۰ سپتامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۸ سال) اوش, قرقیزستان شوروی, شوروی
همسر(ان)	لوئیزا ماگومتونا زیازیکووا
فرزندان	۳
محل تحصیل	دانشگاه ایالتی چچن
تخصص	وکیل, سیاستدمدار
جایزه‌ها

مراد ماگومتوویچ زیازیکوف (روسی: Мура́т Магоме́тович Зя́зиков؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۵۷) سیاستمدار روس و دومین رئیس‌جمهور جمهوری اینگوشتیا در جنوب روسیه است. او در قرقیزستان کنونی متولد شد.^[۱]

در دهه ۱۹۸۰، زیازیکوف عضو کا گ ب و بعدها اف اس بی بود. در دهه ۱۹۹۰، او به عضویت شورای امنیت اینگوشتیا درآمد و در ۲۳ مه ۲۰۰۲، در آن شرایط جنجالی به عنوان رئیس‌جمهور این جمهوری انتخاب شد. زیازیکوف، به ویژه به دلیل نزدیکی استانش به چچن، متحد نزدیک ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور فعلی روسیه و نخست‌وزیر سابق این کشور، محسوب می‌شود.^[۲]

در ۶ آوریل ۲۰۰۴، زیازیکوف در اثر برخورد یک بمب خودرویی به کاروان خودروهایش (او در یک مرسدس W140 زرهی نشسته بود) در جاده اصلی نزدیک شهر نازران، به‌طور سطحی زخمی شد. زیازیکوف شورشیان چچن را مسئول آن حمله و حمله ژوئن ۲۰۰۴ در اینگوشتیا که منجر به کشته شدن بیش از ۹۰ نفر شد، دانست.

در ۲۷ فوریه ۲۰۰۶، ماگومت چاخکیف، پدرزن زیازیکوف (و عضو مجلس قانونگذاری استان)، پس از تیراندازی و تصادف با خودرویش در نازران ربوده شد. در ۳۰ مارس ۲۰۰۶، آدم‌ربایان خواسته‌های خود را مطرح کردند: آنها می‌خواستند زیازیکوف و محمودعلی کلیماتوف، دادستان کل اینگوشتیا، در ازای آزادی چاخکیف استعفا دهند. او در ۱ مه ۲۰۰۶ توسط پلیس آزاد شد، ظاهراً بدون هیچ گونه پرداختی به آدم‌ربایان. آدم‌ربایان دستگیر نشده‌اند.^[۳]

در ۲۳ مارس ۲۰۰۷، عموی ۷۲ ساله‌اش، اوروسخان زیازیکوف، توسط چهار مرد مسلح در بارسوکی، اینگوشتیا ربوده شد. در ۲۹ مارس ۲۰۰۷، جایزه‌ای به مبلغ ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ روبل (تقریباً ۷۷٬۲۰۰ دلار) برای اطلاعاتی که منجر به بازگشت او شود، اعلام شد. در آن زمان هیچ درخواستی از سوی آدم‌ربایان مطرح نشد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۷، زیازیکوف در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که عمویش هنوز زنده است. او اطلاعات بیشتری در مورد آدم‌ربایی ارائه نداد. بسلان خامخویف، وزیر کشور اینگوشتیا، یک روز قبل از کنفرانس مطبوعاتی استعفا داد و موسی مدوف جایگزین او شد، ظاهراً به عنوان پیامدی از آدم‌ربایی. عمو در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۷ توسط آدم‌ربایان بدون هیچ آسیبی آزاد شد.

منتقدان دولت، زیازیکوف را به فساد و ناتوانی در مقابله با ناآرامی‌های سیاسی که جمهوری اینگوش را گرفتار کرده است، متهم کرده‌اند. مخالفان، خشونت فزاینده را به خشم عمومی ناشی از آدم‌ربایی‌ها، ضرب و شتم‌ها، دستگیری‌های غیرقانونی و قتل مظنونان توسط نیروهای فدرال و پلیس محلی و شبه‌نظامیان متحد نسبت می‌دهند. در بحبوحه تنش‌های فزاینده، زیازیکوف در مارس ۲۰۰۸ دولت خود را برکنار کرد و خواستار اصلاحات اجتماعی و اقتصادی بیشتر شد.^[۴]

در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸، مراد زیازیکوف توسط رئیس‌جمهور روسیه، دیمیتری مدودف، از سمت خود برکنار شد، همان‌طور که توسط خبرگزاری اینترفاکس گزارش شده است.

از ۳۱ اکتبر ۲۰۰۸، زیازیکوف یکی از معدود مشاوران دیمیتری مدودف است. زیازیکوف همچنین رئیس باشگاه فوتبال انگوشت نازران است. او در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲ به عنوان سفیر روسیه در قبرس منصوب شد.

در ۳۱ آگوست ۲۰۰۸، پس از استفاده از همان هواپیمایی که زیازیکوف سوار آن بود، ماگومت یولویف، روزنامه‌نگار، در فرودگاه دستگیر شد. یولویف در حالی که در بازداشت پلیس نازران بود، از ناحیه گیجگاه مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. طبق گزارش‌ها، ماگومت چند هفته قبل از قتلش می‌دانست که جانش در خطر است و قصد داشت در یکی از کشورهای اتحادیه اروپا پناهندگی سیاسی بگیرد. پلیس محلی ادعا کرد که یولویف پس از تلاش برای گرفتن یک تفنگ تهاجمی از یکی از افسران پلیس در ماشین، مورد اصابت گلوله قرار گرفت. گروه‌های حقوق بشر این روایت از مرگ یولویف را رد کردند و وزارت امور خارجه ایالات متحده خواستار تحقیق در مورد قتل و «پاسخگویی به مسئولان در قبال آنچه اتفاق افتاده است» شد. سخنگوی ولادیمیر پوتین گفت که تحقیقاتی انجام خواهد شد، اما افزود که «یولویف در برابر دستگیری مقاومت کرده است». در تابستان ۲۰۰۸، دیده‌بان حقوق بشر نیز در حال بررسی سوابق این کشور بود.^[۵]