مرتین بروشار
مرتین بروشار | |
|---|---|
 بروشار در ۱۹۷۰ | |
| نام هنگام تولد | مرتین بروشار |
| زادهٔ | ۲ آوریل ۱۹۴۴ |
| درگذشت | ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ (۸۱ سال) |
| ملیت | فرانسوی |
| پیشه(ها) | بازیگر نویسنده |
| سالهای فعالیت | ۱۹۶۸–۲۰۲۵ |
| همسر(ها) | اومبرتو سِریانی (۱۹۷۰–۱۹۸۵) فرانک مول (ا. ۱۹۸۶) |
مرتین بروشار (به فرانسوی: Martine Brochard؛ ۲ آوریل ۱۹۴۴[۱] – ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵) بازیگر و نویسندهٔ اهل فرانسه بود.
فیلمشناسی
| سال | نام فیلم | نقش | کارگردان | نکته |
|---|---|---|---|---|
| ۱۹۶۸ | بوسههای دزدکی | مادام کولان | فرانسوا تروفو | |
| ۱۹۷۱ | بگذار خودمان را مسلح کنیم و شما به جبهه بروید! | لیلی | ناندو چیچرو | |
| ۱۹۷۱ | در آخرین لحظه | روجرو دئوداتو | برنامه تلویزیونی | |
| ۱۹۷۳ | میلان میلرزد: پلیس بهدنبال عدالت | ماریا اکس | سرجو مارتینو | |
| ۱۹۷۳ | راهبههای سنت آرکانجلو | خواهرکیارا (راهبه) | دومنیکو پائوللا | نام انگلیسی: "راهبه و اهریمن" |
| ۱۹۷۴ | شب بزرگ | مارتا | تونینو چروی | |
| ۱۹۷۴ | خدمتکار منزل | کاترین | جووانی گریمالدی | |
| ۱۹۷۴ | زندان زنان | مارتین فرزین | برونلو روندی | |
| ۱۹۷۵ | تخم چشم | پالت استون | اومبرتو لنسی | |
| ۱۹۷۶ | شیار هلو | ویویانه | مائوریتسیو لیورانی | |
| ۱۹۷۶ | اون حرکتی که خیلی دوستش دارم | لیویا بونولی | فرانکو روستی | |
| ۱۹۷۷ | مانایا | آنجلا | سرجو مارتینو | |
| ۱۹۸۹ | نامزد | مادر گرترود | مینیسریال | |
| ۱۹۹۱ | پاپریکا | مادام کولت | تینتو براس | |
| ۲۰۰۱ | زیبایی زنان | بارونس تونیا توراتی | برنامهٔ تلویزیونی | |
| ۲۰۱۰ | گناه و شرم | سیلوی لوی | برنامهٔ تلویزیونی |
درگذشت
بروشار در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵، در سن ۸۱ سالگی در رم، ایتالیا درگذشت.[۲]
منابع
- ↑ Profile of Martine Brochard
- ↑ Redazione (۱۹ اکتبر ۲۰۲۵). "È venuta a mancare l'attrice francese Martine Brochard: moglie del ternano Franco Molè". ternitoday.it (به ایتالیایی). Retrieved 19 October 2025.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Martine Brochard». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ ژوئن ۲۰۱۵.
- Vittorio Salerno. Martine Brochard. Lulu, 2011. ISBN 1470964953.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ مرتین بروشار موجود است.