مرز انگلستان و اسکاتلند

مرز انگلستان و اسکاتلند
The A1 road crossing the border between Scotland and England. Entry to Scotland is marked by three پرچم اسکاتلند and entry into England is marked by three پرچم نورث‌آمبرلند.
مشخصات
نهادها انگلستان
 اسکاتلند
طول۹۶ مایل (۱۵۴ کیلومتر)
تاریخچه
بنیان‌گذاری۲۵ سپتامبر ۱۲۳۷
Signing of the Treaty of York
شکل کنونی۱۹۹۹
Scottish Adjacent Waters Boundaries Order 1999
پیمان‌هاTreaty of York
Treaty of Newcastle 1244
پیمان اتحاد انگلستان و اسکاتلند

مرز انگلستان و اسکاتلند (انگلیسی: Anglo-Scottish border)، مرزی در بریتانیای کبیر است که انگلستان و اسکاتلند را از هم جدا می‌کند. این مرز به طول ۹۶ مایل (۱۵۴ کیلومتر) از خلیج مارشال مدوز در ساحل شرقی تا خور سالوی در غرب امتداد دارد.

خور فورث در اوایل سده دهم میلادی مرز میان پادشاهی آلبای پیکت-گیلی و پادشاهی نورثامبریای آنگلی بود. این خط با تصرف نورثامبریای آنگلوساکسون در اواسط قرن دهم به نخستین مرز انگلستان-اسکاتلند تبدیل شد. در سال ۹۷۳، پادشاه اسکاتلند کنت دوم در شورای ادگار در چستر نزد پادشاه انگلستان ادگار حضور یافت. پس از آنکه گزارش شد کنت اطاعت خود را اعلام کرده، ادگار با اعطای لوتیان به او پاداش داد.[۱] با وجود این توافق، کنترل لوتیان به‌طور قطعی تعیین نشد و این منطقه در نبرد کارهام در سال ۱۰۱۸ توسط اسکاتلندی‌ها تصرف شد و رود توئید به مرز دو فاکتوی انگلستان-اسکاتلند تبدیل گردید. خط سالوی-توئید در سال ۱۲۳۷ با پیمان یورک میان انگلستان و اسکاتلند به صورت قانونی تثبیت شد.[۲] این مرز تا امروز پابرجاست، به استثنای سرزمین‌های مورد مناقشه در شمال کارلایل و منطقه کوچکی در اطراف برویک-آپون-توئید که در سال ۱۴۸۲ به تصرف انگلستان درآمد. برویک تا سال ۱۷۴۶ و با تصویب قانون ولز و برویک ۱۷۴۶ به‌طور کامل به انگلستان ضمیمه نشد.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Rollason, David W. (2003). Northumbria, 500–1100: Creation and Destruction of a Kingdom. Cambridge University Press. p. 275. ISBN 0-521-81335-2.
  2. ↑ "Scotland Conquered, 1174-1296". The National Archives. Retrieved 19 May 2012.
  3. ↑ Blackstone, William; Stewart, James (1839). The rights of persons, according to the text of Blackstone. Edmund Spettigue. p. 92.

پیوند به بیرون