مرکز اعتبارسنجی
مراکز اعتبارسنجی، سازمانهای گردآورنده دادهها با هدف ارائه خدمات اعتبارسنجی هستند. از آنجایی که مرکز اعتبارسنجی یک نهاد استراتژیک است در بسیاری از کشورها یا مالکیت این مرکز صرفاً با بانک مرکزی است یا بهطور دقیق توسط بانک مرکزی آن کشور (یا سازمان مشابه) نظارت میشود[۱]. در امریکا، مرکز اعتبارسنجی در واقع یک سازمان گزارش دهنده به مصرفکنندگان است در حالی که در بریتانیا، مرجع اعتبار، در استرالیا یک ارگان گزارش دهی و در هند یک شرکت اطلاعات اعتباری است. در همه این موارد، مرکز اعتبارسنجی دادهها را از منابع مختلف گردآوری کرده و اطلاعات اعتباری در حوزه مصرفکننده را با کارکردهای متنوع در قالب گزارشهای مشخص ارائه میدهد.
توضیحات
در فعالیتهای مالی همواره سود بیشتر همراه با ریسک بیشتر است. در چنین شرایطی پرتفوی اعتباری با نگاهی همزمان به دو مؤلفه سود و ریسک چیده میشود که علاوه بر پذیرش ریسک معقول، فرایند اعطای تسهیلات با سودآوری مناسب همراه باشد. طراحی چنین پرتفویی مستلزم ایجاد موازنه میان توان ریسک پذیری و سود انتظاری است. در چنین شرایطی سامانه اعتبارسنجی مشتریان برای ایجاد چنین توازنی بین ریسک و سود، ضروری است و عدم وجود چنین سامانهای بی شک به وجود و شکلگیری یک پرتفوی اعتباری کارآمد و بهینه که تأمین کننده منافع مالی موسسات باشد، لطمه وارد خواهد نمود.[۲]
یک آژانس گزارش دهی به مصرفکنندگان، سازمانی است که اطلاعات اعتباری در حوزه افراد مصرفکننده مانند سابقه بازپرداخت تسهیلات، پرداخت قبوض و چکهای صادره از آنها را ارائه میدهد.[۳] اطلاعات اعتباری مانند عملکرد فرد در بازپرداخت وامهای قبلی یک ابزار قدرتمند برای پیشبینی رفتار آینده او است. اطلاعات اعتباری نظیر این، اثر اطلاعات نامتقارن بین وام گیرندگان و وام دهندگان را کاهش میدهند مشکلات کژگزینی و کژمنشی اخلاقی را به حداقل میرساند.[۴] گاهی مرکز اعتبارسنجی با آژانس رتبهبندی اعتباری اشتباه گرفته میشود در حالی که این دو سازمان، ماموریتهای متفاوتی دارند.
بریتانیا
در بریتانیا سه سازمان مرجع اعتبار وجود دارد که عبارتند از:
ایالات متحده
در ایالات متحده، مرکز اعتبارسنجی رسمی کشور FCRA (که گاهی CRA نیز خوانده میشود) نام دارد. در ایالات متحده هشت مرکز اعتبارسنجی وجود دارد که عبارتند از:
- Cortera
- Dun & Bradstreet
- Experian Business
- Equifax Small Business Financial Exchange (SBFE)
- PayNet
- Southeastern Association of Credit Management (SACM)
- Equifax
- TransUnion
ایران
شرکت اعتبارسنجی ایران (نام سابق: شرکت مشاوره رتبه بندی اعتباری ایران) تنها سازمان ملی دارای مجوز گزارشدهی مصرفکننده است که خدمات اطلاعات اعتباری را به اعضای مربوطه در ایران ارائه میدهد. اعتبارسنجی ایران یک شرکت سهامی خاص است که در سال 1385 توسط کلیه بانکهای ایرانی (بانکهای خصوصی و دولتی) و سایر موسسات مالی مانند شرکتهای لیزینگ و بیمه که در جمهوری اسلامی ایران در چارچوب قانون بانکداری جاری و مقررات صادره از سوی وزارت امور اقتصادی و دارایی و بانک مرکزی ایران فعالیت میکنند، تأسیس شد.[۵]
هدف اصلی اعتبارسنجی ایران کمک به ارائه دهندگان اعتبار برای تصمیمگیریهای بهبود یافته در زمینه وامدهی به سرعت و به طور عینیتر است. برای دستیابی به این هدف، اعتبارسنجی ایران قصد دارد اطلاعات مربوط به اعتبار را در بین اعضای شرکتکننده جمعآوری کند تا مشخصات ریسک کاملتری از مشتری (اشخاص حقیقی، اشخاص حقوقی غیرشرکتی، اشخاص حقوقی یا هر نهاد دیگر) را در اختیار ارائه دهندگان اعتبار قرار دهد.[۶]
اعتبارسنجی ایران تمایل دارد اطلاعات مربوط به اعتبار را در بین اعضای شرکتکننده جمعآوری کند تا نمایه ریسک کاملتری از مشتری را در اختیار ارائهدهندگان اعتبار قرار دهد. اعضای شرکتکننده اطلاعات مربوط به اعتبار را به CRA افشا میکنند و از آن اطلاعات دریافت میکنند تا اعتبار مشتریان فعلی و بالقوه خود را ارزیابی کنند، که این امر قابلیتهای ارزیابی ریسک ارائهدهندگان اعتبار را برای تعیین اینکه آیا مشتری احتمالاً بازپرداخت خواهد کرد یا خیر، افزایش میدهد.[۷]
هند
در کشور هند شرکت CIBIL توسط دولت و بانک مرکزی هند تأسیس شدهاست که با هدف ایجاد ثبات و ارتقا عملکرد سیستم مالی کشور، وظیفه اعتبارسنجی را بر عهده دارد.
پاکستان
نرمافزار ECIB برای پایش گزارشهای اعتبارسنجی در کشور پاکستان است. بانک مرکزی پاکستان بر این نرمافزار نظارت میکند و تمام موسسات مالی باید از این نرمافزار استفاده کنند و اطلاعات وام گیرندگان را به صورت آنلاین اضافه کنند.
عربستان سعودی
در کشور عربستان سعودی، مرکز اعتبارسنجی سعودی (SIMAH) به صورت انحصاری به اعتبارسنجی مصرفکنندهها و شرکتهای تجاری میپردازد. این مرکز تحت حمایت آژانس پولی عربستان سعودی (SAMA) فعالیت میکند.
مراکز اعتبارسنجی در کشورهای مختلف
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
منابع
- ↑ Vercammen, James A. (1995). "Credit bureau policy and sustainable reputation effects in credit markets". Economica. 62 (248): 461–478. doi:10.2307/2554671.
- ↑ Garrett, Joseph C. (20 January 2012). "Why Is It Important To Know My Credit Score?". Know My Credit Score. Retrieved 21 February 2012.
- ↑ Sullivan, Arthur; Steven M. Sheffrin (2003). Economics: Principles in action. Upper Saddle River, New Jersey 07458: Prentice Hall. p. 512. ISBN 0-13-063085-3. Archived from the original on 20 December 2016. Retrieved 1 March 2021.
{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link) - ↑ Edited by Margaret Miller. (2003). Credit Reporting Systems and the International Economy. Cambridge, Massachusetts: MIT Press
- ↑ "Credit bureau". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-08-06.
- ↑ "Credit bureau". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-08-06.
- ↑ "Credit bureau". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-08-06.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Credit bureau». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۹ اکتبر ۲۰۱۷.