مرگ کارگر
| مرگ کارگر | |
|---|---|
 جلد دیویدی | |
| کارگردان | میشائل گلاووگر |
| تهیهکننده | پپه دانکوئرت اریش لاکنر میریام کینته |
| نویسنده | میشائل گلاووگر |
| موسیقی | جان زورن |
| فیلمبردار | ولفگانگ تالر |
| تدوینگر | ایلسه بوشلت مونیکا ویلی |
تاریخهای انتشار |
|
مدت زمان | ۱۲۲ دقیقه |
| کشور | اتریش |
| زبان | پشتو، یوروبو، آلمانی، انگلیسی، ایگبو، اندونزیایی، ماندارین، روسی |
مرگ کارگر (انگلیسی: Workingman's Death) یک فیلم مستند به کارگردانی میشائل گلاووگر است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد و نخستین بار در جشنواره فیلم ونیز بهنمایش درآمد.
این فیلم با استقبال نسبتاً مثبتی از سوی منتقدان مواجه شد و تا مارس ۲۰۱۱، امتیاز تأیید ۷۳٪ را در سایت راتن تومیتوز به دست آورد، بهطوری که چندین منتقد احساس بصری فیلم را تحسین کردند.[۱] والتر آدیگو از روزنامه سان فرانسیسکو کرونیکل نوشت: «با وجود دشواریهایی که به تصویر کشیده شدهاند، بسیاری از سکانسها زیبایی رویایی دارند. علاوه بر این، کارگردان دارای حس کنایه خشک و تلخی است؛ در صحنههای اوکراین، او بارها نما را به مجسمه آلکسی استاخانوف، قهرمانی که توسط شورویها برای عادات کاری فرابشریاش ستایش شده، میبرد.»[۲]
نیتان رابین، منتقد فیلم برای نشریه ای.وی. کلاب، اظهار داشت: «گلاووگر فیلمسازی فوقالعاده باوقار است که چشمی عکاسانه برای ترکیببندیهای چشمنواز دارد. به نظر میرسد او مشاغلی که در اینجا مستند شدهاند را به اندازه ویژگیهای تلویزیونیشان، به دلیل ماهیت وحشتناکشان انتخاب کرده است، و در یافتن لحظات ناب سینمایی و زیبایی ماندگار از خطرناکترین مکانها و حرفههای روی زمین، تبحر دارد.»[۳]
فیلم برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان (بهترین مستند)، جشنواره بینالمللی فیلم خیخون (جایزهٔ ویژه داوران)، جشنواره فیلم لندن (جایزهٔ گریرسون) و جشنواره بینالمللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان (بهترین مستند) شد.
منابع
- ↑ "Rotten Tomatoes: Workingman's Death". rottentomatoes.com. Flixster. Retrieved 2011-03-05.
- ↑ Addiego, Walter (5 May 2006). "Workingman's Death". San Francisco Chronicle. Retrieved 5 March 2011.
- ↑ Rabin, Nathan (21 February 2006). "Workingman's Death". The A.V. Club. Retrieved 5 March 2011.