مری اوهارا
مری اوهارا | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۸۵ |
| درگذشت | ۱۴ اکتبر ۱۹۸۰ |
| ملیت | آمریکایی |
مری اوهارا (انگلیسی: Mary O'Hara؛ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۸۵ – ۱۴ اکتبر ۱۹۸۰) فیلمنامهنویس، نویسنده، رماننویس، نوازنده پیانو و موسیقیدان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
در سال ۱۹۲۲، او با هلگه استوره-وازا، یک سوئدی که تجربه کار با اسبها در سرویس اسبهای ارتش ایالات متحده را داشت، ازدواج کرد و آنها به وایومینگ نقل مکان کردند. در سال ۱۹۳۰، این زوج مزرعهای را که در سال ۱۸۸۶ در شهرستان لارامی، بین لارامی و شاین، تأسیس شده بود، خریدند. آن را «ریمونت رانچ» نامگذاری کردند و مزرعه را با گله گوسفند که در آن زمان کسبوکاری سودآور بود، پر کردند. رکود بزرگ بازار گوسفند و هر امیدی برای کسب سود برای اوهارا و شوهرش را نابود کرد. برای گذران زندگی، آنها با تحویل شیر در شاین و پرورش اسبها زندگی خود را اداره میکردند.[۱] بعداً، اوهارا یک اردوگاه تابستانی برای پسرانی که از مدارس آمادهسازی شرق آمده بودند، برگزار کرد.
اما این ماشین تحریر او بود، نه دامها، که برای اوهارا بیشترین سود را به همراه داشت. با منظره سخت و ناهموار ریمونت به عنوان پسزمینه، او شروع به نوشتن داستانهایی درباره مزرعههای وایومینگ کرد. معروفترین و محبوبترین آثارش در این زمان نوشته شدند: «دوست من فلیکا» (۱۹۴۱)، «تاندرهد» (۱۹۴۳) و «علف سبز وایومینگ» (۱۹۴۶). این کتابها چنان محبوب بودند که به زبانهای متعددی از جمله عربی، هلندی، پرتغالی، اسپانیایی، کامبوجی، برمهای، نروژی، سوئدی، آلمانی، ژاپنی و کرهای ترجمه شدهاند.[۲]
از فیلمهایی که وی در آنها نقش داشتهاست، میتوان به شجاعدل، شاگرد و فلیکا اشاره نمود.