مسائل زیست‌محیطی در اسرائیل

موقعیت مکانی اسرائیل

دولت اسرائیل یکی از کوچک‌ترین کشورهای جهان است و مساحتی در حدود ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع دارد و منابع طبیعی کمی در اختیار دارد. به دلیل فضای محدود، اقلیم نیمه‌خشک، رشد بالای جمعیت و کمبود منابع، اسرائیل به شدت در معرض بحران‌های زیست‌محیطی قرار دارد.[۱] این بحران‌ها شامل کمبود و آلودگی آب، کوچک شدن دریای مرده، تولید و دفع پسماند، آلودگی هوا و تراکم جمعیت می‌شوند. در نتیجه، توسعه منابع، به‌ویژه منابع آب، در بیشتر تاریخ کشور از حمایت نسبتاً بالای دولت برخوردار بوده است.[۲] برای مثال، زیرساخت‌های صرفه‌جویی و بازچرخانی آب در اسرائیل یکی از پیشرفته‌ترین‌ها در جهان است و تقریباً نیمی از منابع آبی کشور از آب بازچرخانی‌شده و تصفیه‌شده، آب شور و آب شیرین‌شده تأمین می‌شود.[۳]

علاوه بر این، اسرائیل عضو چندین کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییر اقلیم است، از جمله پروتکل کیوتو، کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات اقلیمی و پروتکل مونترال. با وجود انجام این اقدامات، محیط زیست اسرائیل همچنان با مشکلاتی مواجه است، زیرا جمعیت به سرعت در حال رشد و سطح زندگی در حال افزایش، باعث افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلاینده‌های هوا، کاهش فضاهای طبیعی و باز به دلیل شهری‌سازی، برداشت بیش از حد منابع آب فراتر از نرخ جایگزینی آن‌ها و تخریب کیفیت آب مصرفی برای آشامیدن و آبیاری می‌شود.[۴][۵]

جغرافیا و آب و هوا

نقشه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن اسرائیل

دولت اسرائیل کشوری در خاورمیانه است که در امتداد لبه شرقی دریای مدیترانه و مرز شمالی بزرگ‌ترین کمربند صحرایی جهان واقع شده است. اسرائیل دارای اقلیم نیمه‌خشک است، با تابستان‌های طولانی و زمستان‌های کوتاه. طبق سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن، اسرائیل از سه ناحیه اقلیمی تشکیل شده است. اقلیم مدیترانه‌ای به عنوان «تابستان خشک نیمه‌گرمسیری» (Csa) طبقه‌بندی می‌شوند و هم گرم‌ترین و هم سردترین ماه‌های سال را تجربه می‌کنند. با حرکت به سمت داخل سرزمین، اسرائیل به اقلیم نیمه‌خشک (Bsh) تغییر می‌یابد که میانگین دمای آن ۱۸ درجه سانتی‌گراد است. جنوب اسرائیل دارای «اقلیم بیابانی» (Bwh) است و سالانه به‌طور متوسط ۵۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر بارش دریافت می‌کند. بارش‌ها در شمال کشور نسبتاً بیشتر است، جایی که تقریباً ۷۸٪، حدود ۱۱۰۰ میلی‌متر، از بارش سالانه کشور رخ می‌دهد.[۶][۷]

جنبش محیط زیستی

در حالی که توسعه در اسرائیل همیشه در اولویت بوده است، حفاظت از محیط زیست همیشه توجه کافی از سوی دولت دریافت نکرده است، که منجر به رشد یک جنبش زیست‌محیطی داخلی قوی شده است. تعداد سازمان‌های غیردولتی زیست‌محیطی در دهه‌های اخیر به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است؛ در حال حاضر بیش از ۱۰۰ سازمان ثبت شده وجود دارند که کمپین‌های زیست‌محیطی را با درجات مختلفی از موفقیت دنبال می‌کنند. به گفته آلون تال، فعال محیط زیست، با وجود افزایش چشمگیر تعداد جنبش‌های زیست‌محیطی اسرائیل از دهه ۱۹۹۰، سازمان‌های آنها به دلیل دستور کارهای محدود، منابع مالی محدود و فقدان قابلیت‌های حرفه‌ای، فاقد کارایی و اثربخشی هستند. اگرچه همگنی ایدئولوژیک بالایی در بین سازمان‌های غیردولتی زیست‌محیطی وجود دارد، اما عدم کارایی آنها در پرداختن به مسائل زیست‌محیطی، تلاش‌ها برای جلوگیری از تشدید مشکلات زیست‌محیطی اسرائیل را مختل کرده است.

مسائل معاصر

آلودگی هوا

بر اساس مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۲ توسط مجله شیمی اسرائیل انجام شد، تلاش‌های اسرائیل برای به حداقل رساندن اثرات آلودگی شیمیایی و بهبود کیفیت محیط زیست، در مقایسه با تلاش‌های اتحادیه اروپا و سایر کشورها، کمتر مؤثر بوده است.

با توجه به رشد قابل توجه استفاده از وسایل نقلیه و انتشار گازهای گلخانه‌ای از نیروگاه‌ها، وجود اکسیدهای نیتروژن (NOx) و اکسیدهای گوگرد (SOx) در هوای نزدیک مراکز شهری بزرگ اسرائیل بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۲ به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است.[۸][۹] اکسیدهای نیتروژن در طول این سال‌ها دو برابر شده، CO2 190 درصد افزایش یافته و موارد بیماری تنفسی در بین کودکان از ۵ درصد به ۱۷ درصد افزایش یافته است.

تغییرات اقلیمی

در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۶، اسرائیل توافقنامه پاریس را تصویب کرد. این کشور بخشی از ۳ طرح ابتکاری در زمینه کاهش و سازگاری و ۱۶ اقدام دیگر انجام شده توسط بازیگران غیردولتی است.[۱۰]

طبق INDS اسرائیل، اهداف اصلی کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، کاهش سرانه انتشار گازهای گلخانه‌ای به ۸٫۸ تن CO2e تا سال ۲۰۲۵ و به ۷٫۷ تن CO2e تا سال ۲۰۳۰ است. کل انتشار گازهای گلخانه‌ای باید در سال ۲۰۳۰ به ۸۱٫۶۵ میلیون تن CO2e برسد. در سناریوی معمول، انتشار گازهای گلخانه‌ای باید تا سال ۲۰۳۰ به ۱۰۵٫۵ میلیون تن CO2e یا ۱۰٫۰ میلیون تن CO2e به ازای هر نفر برسد.

برای رسیدن به این هدف، دولت اسرائیل می‌خواهد تا سال ۲۰۳۰ مصرف برق را نسبت به سناریوی «طبق روال معمول» ۱۷ درصد کاهش دهد، ۱۷ درصد برق را از انرژی‌های تجدیدپذیر تولید کند و ۲۰ درصد حمل و نقل را از خودروها به حمل و نقل عمومی منتقل کند.[۱۱]

در تلاش برای رعایت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، اسرائیل کمیته‌ای را با هدف ارزیابی پتانسیل کشور برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ تشکیل داد. یافته‌های آنها تأیید کرده است که بخش برق اسرائیل تقریباً نیمی از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای کشور را تولید می‌کند. دومین متخلف بزرگ، بخش حمل و نقل است که تقریباً ۱۹٪ از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای را تولید می‌کند.[۱۲]

اگرچه انتشار گازهای گلخانه‌ای از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ به‌طور پیوسته افزایش یافته است، اما از سال ۲۰۱۰ غلظت اکسیدهای نیتروژن و سایر آلاینده‌ها در اطراف مکان‌های اصلی ترافیک کاهش یافته است. علاوه بر این، کاهش سطح اکسید گوگرد مشاهده شده و به استفاده کارآمدتر از سوخت در نیروگاه‌های صنعتی نسبت داده شده است.[۱۳] با این حال، علیرغم تأثیرات فناوری در کاهش انتشار سرانه، رشد سریع جمعیت و افزایش مصرف سرانه منجر به کاهش کلی کیفیت هوا شده است.

جنگل‌ها

جنگل‌های ایجاد شده، جنگل‌های اصلی اسرائیل هستند و عمدتاً شامل تعدادی از درختان مخروطی مدیترانه‌ای بومی و غیربومی تحت یک برنامه جنگل‌کاری هستند که در دهه ۱۸۶۰ تحت نظر مهاجران تمپلار آلمانی آغاز شد و تا دوران مدرن ادامه یافت.[۱۴] صندوق ملی یهود (JNF) در سال ۱۹۰۱ برای خرید زمین و تشویق به سکونت یهودیان تأسیس شد و تاکنون بیش از ۲۴۰ میلیون درخت کاشته، ۱۸۰ سد ساخته، ۲۵۰ هزار هکتار زمین توسعه داده و بیش از ۱۰۰۰ پارک ایجاد کرده است.[۱۵] در سال ۲۰۰۶، JNF یک قرارداد اجاره ۴۹ ساله با دولت اسرائیل امضا کرد که به آن کنترل بیش از ۳۰٬۰۰۰ هکتار (۳۰۰ کیلومتر مربع) را می‌دهد. از زمین‌های نقب برای توسعه جنگل‌ها.[۱۶]

برخی از افراد از JNF به دلیل کاشت درختان کاج غیربومی که با آب و هوا سازگار نیستند، به جای گونه‌های محلی مانند درختان زیتون، انتقاد کرده‌اند. با این حال، منتقدان مخالف ادعا کرده‌اند که این منطقه بدون تلاش‌های JNF جنگلی نمی‌شد.[۱۷] نگرانی در مورد تمرکز بالای جنگل‌های تک‌ساله و تک‌محصولی در دهه ۱۹۷۰ مشاهده شد، زیرا این جنگل‌ها از سطح بالایی از آسیب‌پذیری در برابر تخریب بالقوه توسط آفات، بیماری‌ها، آتش‌سوزی، خشکسالی و برف برخوردار بودند.

میانگین امتیاز شاخص یکپارچگی چشم‌انداز جنگلی اسرائیل در سال ۲۰۱۸، ۴٫۱۴ از ۱۰ بود که آن را در رتبه ۱۳۵ جهانی از بین ۱۷۲ کشور قرار می‌دهد.[۱۸]

آتش‌سوزی‌های جنگلی

در یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ گزارش شد که انتظار می‌رود آتش‌سوزی‌های جنگلی در اسرائیل به دلیل هشدار جهانی و تمرکز بیشتر پوشش گیاهی چوبی ناشی از جنگل‌کاری افزایش یابد. همین مطالعه نشان داد که اکثر آتش‌سوزی‌های جنگلی، آتش‌سوزی‌های کوچک‌تر و برخی بزرگتر بوده‌اند و نقشه‌ها نقاط داغ را در کوه‌های جلیله سفلی، کوه‌های اورشلیم و نزدیک مودیعین نشان می‌دهند و بین ماه مه و اکتبر گسترش یافته‌اند.[۱۹]

تراکم جمعیت

اسرائیل یکی از پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان است و بیشتر مردم آن در مرکز و ساحل مدیترانه زندگی می‌کنند. کل جمعیت اسرائیل تقریباً ۸٬۴۶۳٬۴۰۰ نفر است که نرخ رشد سالانه آن ۲٪ است.[۲۰] برخی از نویسندگان معتقدند که این رشد سریع جمعیت محصول سیاست‌های طرفدار زاد و ولد/مهاجرت است که توسط دولت اسرائیل در طول سال‌های شکل‌گیری آن دنبال شده است. با این حال، با توجه به فضای کم برای گسترش، این نرخ رشد فشار ناپایداری را بر محیط زیست به شکل افزایش مصرف، حمل و نقل، تخریب فضاهای طبیعی و تولید زباله وارد می‌کند. در دشت ساحلی، شهرنشینی سریع، آلودگی، ورود علف‌های هرز شکارچی و تکه‌تکه شدن زیستگاه‌ها، بسیاری از فضاهای طبیعی را آسیب دیده یا از بین برده است. کاهش فضای عمومی ساحل و آلودگی در امتداد خطوط ساحلی مدیترانه و دریای سرخ، دولت اسرائیل را مجبور به دنبال کردن برنامه‌های مختلف پاکسازی و بازرسی، از جمله عضویت در طرح اقدام مدیترانه، کرده است.[۲۱] علاوه بر این، آلودگی هوا با رشد جمعیت تشدید شده است. علیرغم کاهش سرانه انتشار گازهای گلخانه‌ای از بخش‌های حمل و نقل و صنعتی، رشد جمعیت منجر به افزایش کلی آلودگی هوا شده است. طبق گزارش وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل، فشار ناشی از جمعیت رو به رشد اسرائیل باید کاهش یابد تا از از بین رفتن فضاهای باز و کریدورهای اکولوژیکی در نزدیکی و بین آب‌های سطحی جلوگیری شود.

دریای مرده

دریای مرده اسرائیل

در سال ۲۰۱۶، مؤسسه DESERVE شبکه‌ای از ایستگاه‌های نظارت علمی را در اطراف دریای مرده ایجاد کرد و درک ما را از کاهش سطح آب، آلودگی آب شیرین و افزایش وقوع فروچاله‌ها گسترش داد. یافته‌های آنها تخمین‌های قبلی وزارت حفاظت از محیط زیست مبنی بر کاهش سطح آب تقریباً یک متر در سال را تأیید کرده است. این امر تا حدی به دلیل پمپاژ بیش از حد آب‌های سطحی متصل به رودخانه اردن است که مستقیماً به دریای مرده منتهی می‌شود. علاوه بر این، کاهش سطح دریای مرده با افزایش تشکیل فروچاله‌ها مرتبط است، اگرچه مکانیسم‌هایی که از طریق آنها این اتفاق می‌افتد هنوز تأیید نشده است. این فروچاله‌ها خسارات قابل توجهی به زیرساخت‌ها و صنایع اطراف منطقه دریای مرده وارد کرده‌اند.[۲۲]

مدیریت آب

کمبود و کیفیت آب از سال‌های اولیه تأسیس اسرائیل در صدر نگرانی‌های زیست‌محیطی این کشور بوده است.[۲۳] با توجه به تنوع جغرافیایی اسرائیل در میزان بارندگی، ۱۳۰ خط لوله‌ای به طول یک کیلومتر که با نام «خط لوله ملی آب» شناخته می‌شود، در سال ۱۹۶۴ ساخته شد. تا اوایل دهه ۱۹۹۰، این خط لوله تقریباً نیمی از آب آشامیدنی اسرائیل را منتقل می‌کرد.[۲۴] این کشور توانسته است آب آشامیدنی تمیز را برای شهروندان خود فراهم کند، اما همچنین آب مازادی برای فروش به کشورهای همسایه مانند اردن داشته باشد. اسرائیل توانسته است این کار را با استفاده از نمک‌زدایی، آب بازیافتی و سایر منابع آب غیرسنتی علاوه بر منابع طبیعی خود انجام دهد. سرانه آب تجدیدپذیر سالانه ۸۶ متر مکعبی آن بسیار کمتر از آستانه ۵۰۰ متر مکعبی است که کمبود شدید را نشان می‌دهد.[۲۵][۲۶][۲۷][۲۸][۲۹]

اسرائیل آب خود را عمدتاً از سه منبع، دریاچه کینرت (دریای جلیل) و سفره‌های آب ساحلی و کوهستانی پمپاژ می‌کند.[۳۰] از سال ۲۰۰۴، این سه منبع تقریباً ۷۳٪ از آب آشامیدنی اسرائیل را تأمین می‌کردند. اسرائیل تقریباً از تمام منابع آب تجدیدشونده طبیعی خود برای مصارف شهری، کشاورزی و صنعتی استفاده می‌کند. در حال حاضر، مصرف آب اسرائیل تقریباً ۱ میلیارد متر مکعب در سال (میلیون متر مکعب در سال) از میزان تغذیه طبیعی فراتر می‌رود.[۳۱] طبق اعلام وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل، استفاده بیش از حد از منابع آب اسرائیل اثرات منفی بر تالاب‌ها و اکوسیستم‌های آبی دارد.

آب‌های سطحی

دریاچه طبریه تنها مخزن آب شیرین و منبع اصلی آب‌های سطحی اسرائیل است. کینرت آب مورد نیاز را عمدتاً برای استفاده در جنوب، جایی که میزان بارندگی سالانه در مقایسه با شمال نسبتاً کم است، فراهم می‌کند. همچنین به عنوان منبع تغذیه آب برای سفره‌های آب ساحلی و کوهستانی اهمیت دارد. دریاچه کینرت از رژیم جریان متغیری رنج می‌برد، به طوری که دوره‌های طولانی بارندگی با دوره‌های طولانی خشکسالی دنبال می‌شود و منجر به تغییرپذیری زیاد در میزان تغذیه طبیعی می‌شود. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۴ انجام شد نشان داد که افزایش تقاضا برای آب، حتی در سال‌های خشکسالی، منجر به کاهش سطح آب دریاچه به زیر حد قانونی تقریباً ۲٫۵ متر شده است. این کاهش اثرات منفی بر تأسیسات ساحلی دریاچه داشته و شوری رودخانه اردن و دریای مرده را افزایش داده است.

پارک کیشون، حیفا ۰۴۳

در آغاز قرن بیستم، تقریباً تمام رودخانه‌های اصلی اسرائیل به دلیل سال‌ها تخلیه زباله از منابع صنعتی و کشاورزی به‌طور قابل توجهی آلوده شده بودند. یکی از نمونه‌های مشهور، آلودگی سومین رودخانه بزرگ اسرائیل، رودخانه کیشون، است. در سال ۱۹۹۴، مطالعه‌ای برای آزمایش آلودگی در کیشون در منابع نزدیک به چندین کارخانه صنعتی انجام شد. دهه‌ها تخلیه پساب‌های خطرناک، تقریباً حیات آبزیان را در رودخانه ریشه‌کن کرده بود و باعث شد اتحادیه دفاع از محیط زیست اسرائیل (IUED) چندین دادخواست موفق علیه دو مورد از بزرگ‌ترین آلوده‌کنندگان، Deshanim Ltd. و Haifa Chemicals، ارائه دهد.[۳۲] تا سال ۱۹۹۸، بیشتر آب‌های سطحی، رودخانه‌ها و نهرها و همچنین ذخایر آب زیرزمینی اسرائیل تا حدی توسط زباله‌های صنعتی و شهری آلوده شده بودند.[۳۲] طبق گفته وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل، ساخت تأسیسات تصفیه فاضلاب، منابع آلودگی رودخانه‌ها را از ۲۵۰ به ۱۰۰ در دوره بین ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ کاهش داده است.

طبق گزارش وزارت بهداشت اسرائیل، وضعیت چاه‌های آب آشامیدنی اسرائیل نیز یک مسئله است. از سال ۲۰۰۲، گزارش شده است که ۳۶٪ از چاه‌های منطقه ساحلی مرکزی پس از عدم رعایت استاندارد موجود برای سطح نیترات (۹۰) مجبور به بسته شدن شده‌اند. میلی‌گرم در لیتر). طبق گزارشی که در سال ۲۰۱۰ توسط وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل منتشر شد، تعداد قابل توجهی از چاه‌ها در مرکز و شمال کشور از نظر مقادیر مختلف آلاینده‌ها مثبت آزمایش شده‌اند.

آب‌های زیرزمینی

به دلیل موقعیت مکانی آن در نزدیکی پرجمعیت‌ترین و شهری‌ترین منطقه اسرائیل، سفره آب ساحلی در معرض منابع آلاینده بسیاری از جمله کلریدها، نیترات‌ها، فلزات سنگین، سوخت‌ها و سموم آلی قرار دارد. از سال ۲۰۰۴، تقریباً ۴۱٪ از آب برداشت شده از سفره آب ساحلی مطابق با استانداردهای ایمنی تعیین شده توسط اتحادیه اروپا و سازمان بهداشت جهانی بوده است. تقاضای زیاد برای جمعیت رو به رشد منجر به پمپاژ بیش از حد سفره آب ساحلی شده است که در برخی موارد میزان تغذیه آن را تا ۱۰۰٪ افزایش داده است. استفاده بیش از حد، ورود آلاینده‌های مصنوعی و جذب آب دریا، شوری سفره آب را افزایش داده است.

سفره آب کوهستانی اسرائیل از پمپاژ بیش از حد آب رنج می‌برد، به طوری که سطح آب آن به زیر حداقل قانونی تعیین شده توسط کمیسیون آب اسرائیل رسیده است. کاهش سطح آب اثرات منفی بر منابع آب در تالاب‌ها و ذخایر طبیعی اطراف داشته است. بررسی انجام شده توسط سرویس هیدرولوژی اسرائیل در سال ۲۰۰۲ نشان داد که زباله‌های ناشی از مدیریت نادرست چندین شهرک، به سفره آب زیرزمینی نفوذ کرده و نیترات و سایر آلاینده‌ها را وارد منابع آب کرده است. تهدید آلودگی سفره آب کوهستانی به دلیل ترکیب کارستی آن که امکان جذب سریع‌تر آب و آلاینده‌ها را فراهم می‌کند، بسیار بیشتر از سفره آب ساحلی است.

احیای آب

کمبود آب در اسرائیل منجر به توسعه یک سیستم پیشرفته بازیابی و حفاظت از آب، به ویژه در رابطه با کشاورزی، شده است. در سال ۲۰۰۸، اسرائیل ۸۲ درصد از فاضلاب شهری خود را برای اهداف آبیاری استفاده می‌کرد، که بیش از هر کشور دیگری در آن زمان بود. در سال ۲۰۱۵، فاضلاب تصفیه شده، در کنار آب شور و نمک‌زدایی شده، تقریباً نیمی از آب قابل استفاده کشور را تشکیل می‌داد. در حال حاضر، اسرائیل ۸۵ درصد از آب آشامیدنی کشور را تولید می‌کند که توسط شرکت‌های شهری و منطقه‌ای از طریق نمک‌زدایی در مقیاس بزرگ آب شور و آب شور توزیع می‌شود. اسرائیل یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های نمک‌زدایی در جهان را دارد که از اسمز معکوس استفاده می‌کند.[۳۳]

یکی از نگرانی‌ها در مورد تصفیه فاضلاب، محصول جانبی شناخته شده به عنوان لجن فاضلاب است. در سال ۲۰۰۸، بیش از ۱۰۰۰۰۰ تن از این زباله یا در زمین دفن شد یا مستقیماً به دریا ریخته شد. در سال ۲۰۰۲، مشخص شد که حدود نیمی از فاضلاب تصفیه شده مورد استفاده برای آبیاری، استانداردهای ایمنی را رعایت نمی‌کند و خطری برای زندگی انسان، ذخایر آب و محصولات غذایی ایجاد می‌کند.

مدیریت پسماند

محل دفن زباله گانی هاداس، صحرای نگو

با توجه به رشد سریع جمعیت و فضای محدود برای گسترش، اسرائیل در چند دهه گذشته با مشکلات قابل توجهی در مورد دفع زباله روبرو بوده است. تا اوایل دهه ۱۹۹۰، بیشتر زباله‌ها در اسرائیل در محل‌های دفن زباله غیرمجاز دفن می‌شدند. پس از دستور دولتی که در سال ۱۹۹۳ اجرا شد، محل‌های دفن زباله غیرمجاز به دلیل آلودگی شدید منابع محلی آب‌های سطحی و زیرزمینی بسته شدند. از سال ۲۰۱۰، تقریباً ۶۵٪ از زباله‌های جامد در اسرائیل از طریق سوزاندن و دفن در زمین دفع و تقریباً ۳۰٪ بازیافت می‌شدند. مشکل فضای محدود باعث شده است که آلاینده‌های حاصل از دفن زباله به محیط زیست و منابع آب آشامیدنی راه پیدا کنند. از سال ۲۰۱۳، تقریباً نیم میلیون اسرائیلی به زیرساخت‌های مناسب فاضلاب و دفع زباله دسترسی نداشتند. در مناطق دیگر، بهبود سریع در سطح زندگی منجر به افزایش سالانه ۴–۵ درصدی زباله‌های جامد شده است که میانگین مقدار آن تقریباً به ۱۱۳۰۰ تن در سال می‌رسد.

منابع

  1. ↑ Haran, Miriam; Samuels, Rana; Gabbay, Shoshana; Mingelgrin, Uri (1 November 2002). "Quality indicators of the state of chemical pollution in israel". Israel Journal of Chemistry (به انگلیسی). 42 (1): 119–132. doi:10.1560/QU9Q-XGF9-HUM6-DA61. ISSN 1869-5868.
  2. ↑ Tal, Alon (2002). Pollution in a Promised Land. University of California Press.
  3. ↑ Rejwan, Ariel; Yaacoby, Yossi (April 2015). "Israel: Innovations overcoming water scarcity". OECD Observer (302). ISSN 0029-7054.
  4. ↑ Bar-Or, Yeshayahu; Matzner, Orna. "State of the Environment in Israel Indicators, Data and Trends 2010" (PDF). Israel Ministry of Environmental Protection. State of Israel Ministry of Environmental Protection Office of the Chief Scientist.
  5. ↑ Orenstein, Daniel E. (2004). "Population Growth and Environmental Impact: Ideology and Academic Discourse in Israel". Population and Environment. 26 (1): 41–60. doi:10.1023/B:POEN.0000039952.74913.53. S2CID 144223300.
  6. ↑ Tal, Alon; Leon-Zchout, Shira; Greenspan, Itay; Oshry, Liat; Akov, Shira (September 2013). "Israel's environmental movement: strategic challenges". Environmental Politics. 22 (5): 779–791. doi:10.1080/09644016.2013.825139. S2CID 155018012.
  7. ↑ "Climate of the World: Israel and Palestine | weatheronline.co.uk". www.weatheronline.co.uk. Retrieved 2023-12-18.
  8. ↑ Fisch, Daniel (1998). "Israel's Environmental Problems". Palestine-Israel Journal of Politics, Economics and Culture. 5. Retrieved 2023-12-18.
  9. ↑ "THE LAND: Environmental Protection". Israel Ministry of Foreign Affairs. State of Israel. 2021-11-04. Retrieved 2023-12-18.
  10. ↑ "Israel". Nazca. United Nations. Retrieved 3 February 2020.
  11. ↑ The State of Israel. "ISRAEL'S INTENDED NATIONALLY DETERMINED CONTRIBUTION (INDC)" (PDF). UNFCCC. Retrieved 3 February 2020.
  12. ↑ "TARGETING CLIMATE CHANGE IN ISRAEL: TOWARD PARIS AND BEYOND" (PDF). Israel Environment Bulletin (42). January 2016.
  13. ↑ Bar-Or, Yeshayahu; Matzner, Orna. "State of the Environment in Israel Indicators, Data and Trends 2010" (PDF). Israel Ministry of Environmental Protection. State of Israel Ministry of Environmental Protection Office of the Chief Scientist.
  14. ↑ Ginsberg, Paul (20 April 2006). "Restoring biodiversity to pine afforestations in Israel" (PDF). Journal for Nature Conservation. 14: 207–216 – via Google Scholar.
  15. ↑ "Jewish National Fund – Plant Trees in Israel". jnf.org. Archived from the original on 2008-08-06.
  16. ↑ Professor Alon Tal, The Mitrani Department of Desert Ecology, The Blaustein Institutes for Desert Research, Ben Gurion University of the Negev."National Report of Israel, Years 2003–2005, to the United Nations Convention to Combat Desertification (UNCCD)" بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۲۶ توسط Wayback Machine; State of Israel, July 2006
  17. ↑ "JPost | French-language news from Israel, the Middle East & the Jewish World". Fr.jpost.com. Retrieved 2013-08-11.
  18. ↑ Grantham, H. S.; Duncan, A.; Evans, T. D.; Jones, K. R.; Beyer, H. L.; Schuster, R.; Walston, J.; Ray, J. C.; Robinson, J. G. (2020). "Anthropogenic modification of forests means only 40% of remaining forests have high ecosystem integrity - Supplementary Material". Nature Communications. 11 (1): 5978. doi:10.1038/s41467-020-19493-3. ISSN 2041-1723. PMC 7723057. PMID 33293507.
  19. ↑ Levin, Noam; Tessler, Naama; Smith, Andrew; McAlpine, Clive (31 May 2016). "The Human and Physical Determinants of Wildfires and Burnt Areas in Israel" (PDF). Environmental Management. 58: 549–562 – via Google Scholar.
  20. ↑ "Statistical Abstract of Israel, 2016 – 2. Population" (PDF) (به عبری). Israel Central Bureau of Statistics. 2016. p. 1. Retrieved April 4, 2017.
  21. ↑ "THE LAND: Environmental Protection". Israel Ministry of Foreign Affairs. State of Israel. 2021-11-04. Retrieved 2023-12-18.
  22. ↑ Kottmeier, Christoph; Agnon, Amotz; Al-Halbouni, Djamil; Alpert, Pinhas; Corsmeier, Ulrich; Dahm, Torsten; Eshel, Adam; Geyer, Stefan; Haas, Michael (15 February 2016). "New perspectives on interdisciplinary earth science at the Dead Sea: The DESERVE project". Science of the Total Environment. 544: 1045–1058. Bibcode:2016ScTEn.544.1045K. doi:10.1016/j.scitotenv.2015.12.003. PMID 26779955.
  23. ↑ Schechter, Joel (1 January 1977). "Renewal of desert lands in Israel". Ekistics. 43 (258): 288–290. JSTOR 43618842.
  24. ↑ "The National Water Carrier". www.mekorot.co.il. Retrieved 2023-12-18.
  25. ↑ "Wastewater resource recovery can fix water insecurity and cut carbon emissions". European Investment Bank (به انگلیسی). Retrieved 2022-08-29.
  26. ↑ "Water Scarcity|Land & Water|Food and Agriculture Organization of the United Nations| Land & Water | Food and Agriculture Organization of the United Nations". www.fao.org. Retrieved 2022-08-29.
  27. ↑ "Israel's Chronic Water Problem". www.jewishvirtuallibrary.org. Retrieved 2022-08-29.
  28. ↑ Kaplan-Zantopp, Max (2022-04-28). "How Israel used innovation to beat its water crisis". ISRAEL21c (به انگلیسی). Retrieved 2022-08-29.
  29. ↑ Kaplan-Zantopp, Max (2022-05-12). "The steps Israel must take to avoid a future water crisis". ISRAEL21c (به انگلیسی). Retrieved 2022-08-29.
  30. ↑ Haran, Miriam; Samuels, Rana; Gabbay, Shoshana; Mingelgrin, Uri (1 November 2002). "Quality indicators of the state of chemical pollution in israel". Israel Journal of Chemistry (به انگلیسی). 42 (1): 119–132. doi:10.1560/QU9Q-XGF9-HUM6-DA61. ISSN 1869-5868.
  31. ↑ Rejwan, Ariel; Yaacoby, Yossi (April 2015). "Israel: Innovations overcoming water scarcity". OECD Observer (302). ISSN 0029-7054.
  32. 1 2 Fisch, Daniel (1998). "Israel's Environmental Problems". Palestine-Israel Journal of Politics, Economics and Culture. 5. Retrieved 2023-12-18.
  33. ↑ "In Israel, it's all about water". Agriculture (به انگلیسی). Retrieved 2022-08-29.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.