مسابقات اسنوکر قهرمانی جهان
مسابقات اسنوکر قهرمانی جهان (انگلیسی: World Snooker Championship) قدیمیترین، معتبرترین و درآمدزاترین تورنمنت رشتهٔ اسنوکر حرفهای است. این مسابقات نخستینبار در سال ۱۹۲۷ برگزار شد و امروزه یکی از سه رقابت مهمی است که در کنار قهرمانی بریتانیا و مسترز، تاج سهگانهٔ اسنوکر (Triple Crown) را تشکیل میدهد. قهرمان کنونی جهان ژائو زینتونگ است.
در دو دههٔ نخست برگزاری مسابقات، جو دیویس چیرگی کامل بر رقابتها داشت و پانزده دورهٔ نخست را پیاپی فتح کرد. او پس از آخرین پیروزی در سال ۱۹۴۶، بدون شکست از رقابتها خداحافظی کرد.
در طول جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵) و همچنین بین سالهای ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۳ مسابقاتی برگزار نشد. در دورهٔ دومِ تعطیلی، اختلافی میان انجمن بازیکنان حرفهای بیلیارد (PBPA) و شورای کنترل و انجمن بیلیارد (BACC) باعث شد PBPA مسابقاتی غیررسمی برگزار کند. رقابت رسمی در سال ۱۹۶۴ بهصورت چالشی از سر گرفته شد و از ۱۹۶۹ دوباره به قالب حذفی بازگشت که به عنوان آغاز دوران مدرن اسنوکر شناخته میشود. از سال ۱۹۷۷ تاکنون، این مسابقات هر سال در سالن کروسبل شهر شفیلد برگزار میشود.
از سال ۱۹۸۲ تاکنون، قالب مسابقات تقریباً ثابت مانده است: هر سال ۳۲ بازیکن به مرحلهٔ اصلی در کروسبل میرسند؛ ۱۶ نفر برتر در ردهبندی جهانی مستقیماً راه مییابند و ۱۶ نفر دیگر از طریق مرحلهٔ مقدماتی صعود میکنند.
استیون هندری و رونی اسالیوان هرکدام با ۷ عنوان قهرمانی، رکورددار بیشترین قهرمانی در دوران مدرن هستند. پس از آنها، ری ریردون و استیو دیویس با ۶ عنوان، جان هیگینز و مارک سلبی با ۴ عنوان، جان اسپنسر و مارک ویلیامز با ۳ عنوان، و الکس هیگینز با ۲ عنوان در ردههای بعدی قرار دارند. تا سال ۲۰۲۵، در مجموع ۲۹ بازیکن موفق به فتح این جام شدهاند.
در تاریخ مسابقات قهرمانی جهان تاکنون ۱۵ ماکزیممبریک ثبت شده که توسط ۱۱ بازیکن مختلف انجام گرفته است. کلیف توربرن سال ۱۹۸۳ نخستین برِیک کامل را بهثمر رساند و مارک آلن در سال ۲۰۲۵ جدیدترین مورد آن را ثبت کرده است.
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «World Snooker Championship». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
