مصطفی عبدالجلیل رئیس شورای ملی انتقالی لیبی است و به عنوان رئیس دولت لیبی پس از جنگ داخلی لیبی در سال ۲۰۱۱ شناخته میشود.
عبدالجلیل از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ وزیر دادگستری در حکومت معمر قذافی بود. او به گفته برخی رسانهها دارای مواضعی علیه نقض حقوق بشر در لیبی بوده اما از دید برخی دیگر او نیز در موارد نقض حقوق بشر دست داشته. برای مثال در مورد صدور حکم اعدام برای پرستاران بلغاری در پرونده شیوع ایدز در لیبی که بعدها تبدیل به حبس ابد و آزادی آنها شد. در طول جنگ داخلی لیبی عبدالجلیل به عنوان رهبر مخالفان قذافی در بنغازی شروع به فعالیت نمود و در نهایت موفق به تشکیل حکومت در طرابلس شد.[۱]
منابع
|
|---|
| رویدادها بر پایه کشور | |
|---|
| افراد برجسته | |
|---|
| تشکلها | |
|---|
| مرتبط | |
|---|
|
|
|---|
- بخشی از بهار عربی
Timeline (15 February–18 March • 19 March–31 May • June–15 August • 16 August–23 October)
|
| نیروها |
- Opposition
- National Liberation Army
- Free Libyan Air Force
- NCLO
- Armed Forces of the Libyan Arab Jamahiriya
- Libyan Army
- Libyan Air Force
- Libyan Navy
- Revolutionary Guard Corps
|
|---|
| رده:نبردهای جنگ داخلی لیبی | |
- First Battle of Benghazi
- اولین نبرد البریقه
- Battle of Ra's Lanuf
- Battle of Bin Jawad
- Second Battle of Brega
- Battle of Ajdabiya
- Second Battle of Benghazi
- First Gulf of Sidra offensive
- Third Battle of Brega
- Battle of Brega–Ajdabiya road
- Cyrenaica campaign
- Fourth Battle of Brega
- Ra's Lanuf raid
|
|---|
|
- Sabha clashes
- Fezzan campaign
- Battle of Sabha
- Ghadames raid
|
|---|
Tripolitania |
- First Tripoli clashes
- Battle of Misrata
- First Battle of Zawiya
- Nafusa Mountain Campaign
- Battle of Wazzin
- Battle of Gharyan
- Battle of the Misrata frontline
- Zliten uprising
- Battle of Zliten
- Battle of Tawergha
- Zawiya skirmish
- Msallata clashes
- Rebel coastal offensive
- Ras Ajdir clashes
- نبرد طرابلس (۲۰۱۱)
- Second Gulf of Sidra offensive
- Battle of Bani Walid
- Second Tripoli clashes
|
|---|
|
|---|
| عملیاتهای ناتو |
- Operation Ellamy
- Opération Harmattan
- Operation Mobile
- عملیات طلوع ادیسه
- Operation Unified Protector
|
|---|
| افراد | ضد قزافی | |
|---|
Pro-Gaddafi | |
|---|
ناتو |
- James G. Stavridis
- Charles Bouchard
- Ralph Jodice
- Rinaldo Veri
|
|---|
سایرین |
- محمد نبوس
- Iman al-Obeidi
- Prince Mohammed El Senussi
- Prince Idris bin Abdullah al-Senussi
- Hussein Sadiq al Musrati
|
|---|
|
|---|
Places, buildings and structures | |
|---|
| Impact |
- Casualties
- Domestic responses
- Gaddafi's response to the protests
- Gaddafi's response to the Civil War
- Human rights violations
- Humanitarian situation
- International reactions
- International reactions to military intervention
- Protests against military intervention
- U.S. reactions to military intervention
- بازتاب جهانی مرگ معمر قذافی
- خشونت جناحی در لیبی (۲۰۱۴–۲۰۱۱)
- 2014–present Civil War
|
|---|
| سایر | |
|---|
|
|
|---|
| شورای ملی انتقالی |
- مصطفی عبدالجلیل (chairman)
- Mustafa Honi (نایب رئیس)
- Omar El-Hariri
- Zubeir Ahmed El-Sharif
|
|---|
| نمایندگان شهر |
- Abdullah Moussa Al-Mayhoub
- Fathi Mohammed Baja
- Ahmed Al-Abbar
- سلوی الدغیلی
- Mansour El-Kikhia
- Ashour Bourashed
- Suleiman Al-Fortia
- Mohamed Al-Muntasir
|
|---|
| دولت موقت |
- عبدالرحیم الکیب (Interim Prime Minister)
- Mustafa A.G. Abushagur
- Omar Al-Barasi
- Al-Haramein M. Al-Haramein (معاون نخستوزیر)
- Hamza Abu Faris
- Ali Ashour
- Anwar Fituri
- Mustafa Rugibani
- Fatima Hamroush
- Fawzi Abdel A'al
- Ashour Bin Khayal
- Osama al-Juwaili
- Isa Tuwaijir
- Abdulrahman Ben Yezza
- Hasan Zaglam
- Naeem Gheriany
- Abdul Rahman Habil
- Awad al-Baraasi
- فتحی تربل
|
|---|