معظم جاه

شجاعت علی خان بهادر
والاحضرت جنرال صاحب‌زاده نواب
عکس پرتره از شاهزاده معظم جاه، ۱۹ نوامبر ۱۹۳۱ (گالری ملی پرتره، لندن)
زاده	۲۱ دسامبر ۱۹۰۷ باغ عدن، حیدرآباد
درگذشته	۱۵ سپتامبر ۱۹۸۷ (۷۹ سال) ویلای فرن، رد هیلز‌، حیدرآباد
آرامگاه	دایره میرمومن، سلطان شاهی، حیدرآباد
همسر(ان)	نیلوفر خانم سلطان (ا. ۱۹۳۱–۱۹۵۲) راضیه بیگم (ا. ۱۹۴۸) انوری بیگم (ا. ۱۹۵۲)
فرزند(ان)	فاطمه فوزیه بیگم امینه مرضیه بیگم اولیا کلثوم بیگم شهامت جاه
نام کامل صاحب‌زاده میر شجاعت علی خان صدیقی بی‌افندی
دودمان	خاندان آصف‌ جاه
پدر	میر عثمان علی خان
مادر	اعظم‌النساء بیگم

معظم جاه، والاشان شهزاده نواب میر سر شجاعت علی خان صدیقی بهادر، (۲۱ دسامبر ۱۹۰۷ - ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۷)، پسر آخرین نظام حیدرآباد، عثمان علی خان، آصف جاه هفتم و همسر اولش اعظم النساء بیگم (دلهان پاشا بیگم) بود.

او ابتدا با شاهدخت نیلوفر (۴ ژانویه ۱۹۱۶ - ۱۲ ژوئن ۱۹۸۹)، یکی از آخرین شاهدخت‌های امپراتوری عثمانی، ازدواج کرد. او بعدها دو همسر دیگر به نام‌های راضیه بیگم صاحبه و انوری بیگم صاحبه داشت. در سال ۱۹۴۷، لقب والاحضرت توسط پادشاه-امپراتور جرج ششم به او اعطا شد.

او از علاقه‌مندان به شعر بود و پس از نقل مکان نجم افندی شاعر از آگرا به ایالت حیدرآباد، روابط نزدیکی با او داشت. شاهزاده همچنین با تخلص شاه‌جی شعر می‌سرود.^[۱]

معظم جاه در کاخ هیل فورت حیدرآباد اقامت داشت.

بازار محبوب معظم جاهی حیدرآباد به نام او نامگذاری شده است.

معظم جاه با نام میر شجاعت علی خان در ۲ ژانویه ۱۹۰۸ متولد شد. پدرش میر عثمان علی خان، آخرین نظام ایالت حیدرآباد هند بریتانیا بود. مادر جاه، اعظم النساء بیگم (دلهان پاشا بیگم)، همسر نخست عثمان علی خان بود. معظم جاه یک برادر بزرگتر به نام اعظم جاه داشت.

جاه در دوران جوانی‌اش به عنوان شاهزاده کوچک شناخته می‌شد. او از پدرش، نظام، کمک هزینه سالانه دریافت می‌کرد.^[۲]

شاعر معظم جاه اشعار و غزلیات اردو را با تخلص "شاه‌جی" می‌سرود. او دیوان اشعار خود را در کاخ هیل فورت برپا کرد که در آن حدود ۳۰ شاعر اردو از نقاط دوردست مانند لکهنو و دهلی گرد هم می‌آمدند. شاعران عصرها به دربار او می‌آمدند. نیمه‌شب ضیافت شامی برگزار می‌شد. جاه اشعار سروده شده توسط خود را در دربار می‌خواند. پس از او، شاعران دیگر اشعار خود را می‌خواندند. این مراسم تا اذان صبح ادامه داشت.^[۳]

در ۱۲ نوامبر ۱۹۳۱، جاه با نیلوفر، ۱۵ ساله، شاهدخت امپراتوری عثمانی، در نیس فرانسه ازدواج کرد. در همان روز، اعظم جاه، برادر بزرگتر معظم جاه، با درشهوار سلطان، یکی از اقوام نیلوفر خانم سلطان، ازدواج کرد. این ازدواج‌ها طبق اسناد معاصر به عنوان "اتحاد دو دودمان بزرگ" برگزار شد. ناتوانی نیلوفر در داشتن فرزند، ازدواج آنها را تحت الشعاع قرار داد. در سال ۱۹۵۲، پس از ۲۱ سال زندگی مشترک، آنها رسماً طلاق گرفتند.^[۴]

در ۱۹ اکتبر ۱۹۴۸، جاه پس از جدایی از نیلوفر، برای دومین بار با راضیه بیگم ازدواج کرد. از او صاحب سه دختر به نام‌های فاطمه فوزیه بیگم، امینه مرضیه بیگم و اولیا کلثوم بیگم شد. او در دسامبر ۱۹۵۲ با همسر سومش انوری بیگم ازدواج کرد. از او صاحب یک پسر به نام شهامت جاه شد.

فاطمه فوزیه با نادر علی میرزا، نواب ماچیلیپاتنام، ازدواج کرد و صاحب یک پسر به نام حمایت علی میرزا و دو دختر به نام‌های شفیعه سکینه و نقیه زینب شد. پسرش حمایت علی در دهه ۱۹۹۰ در واگذاری جواهرات نظام به دولت هند نقش داشت.

1. ↑ Seshan، K. S. S. (۲۰۱۷-۱۲-۲۵). «Prince Moazzam Jah and his nocturnal court» (به انگلیسی). The Hindu. شاپا 0971-751X. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۰.
2. ↑ Seshan، K. S. S. (۲۰۱۷-۱۲-۲۵). «Prince Moazzam Jah and his nocturnal court» (به انگلیسی). The Hindu. شاپا 0971-751X. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۰.
3. ↑ Seshan، K. S. S. (۲۰۱۷-۱۲-۲۵). «Prince Moazzam Jah and his nocturnal court» (به انگلیسی). The Hindu. شاپا 0971-751X. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۰.
4. ↑ «Love, loss and longing: The journey of a Princess». The Times of India. ۲۰۱۶-۰۱-۰۶. شاپا 0971-8257. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۰.