مغالطه تقسیم

مغالطه تقسیم یا (به انگلیسی:Fallacy of division) یک مغالطه منطقی غیرصوری است که در آن گوینده شناسه‌ها و ویژگی‌های یک مجموعه یا گروه را بدون هیچ‌گونه بررسی خاصی به تک‌تک بخش‌ها یا افراد آن مجموعه یا گروه نسبت می‌دهد و بر این اساس، استدلال‌ورزی می‌کند. مواردی را هم می‌توان یافت که مغالطه تقسیم در آن‌ها موجود نباشد و اتفاقاً بتوان تمامی شناسه‌ها و ویژگی‌های مجموعه یا گروه را به همهٔ اجزا و افراد آن نسبت داد؛ امّا گوینده در هنگام سرایت و انتقال صفت‌های یک مجموعه به اجزای آن، باید هوشیار باشد که آیا چنین کاری مجاز است یا نه.^[۱] برای مثال، اگر بگوییم: «این کتاب نسخه‌ای دست‌نویس و خطی است. پس تمام صفحات آن دست‌نویس و خطی است.» یا «همهٔ اجسام جرم و حجم دارند. پس مولکول‌ها و اتم‌ها نیز جرم و حجم دارند.»، دچار مغالطه تقسیم نشده‌ایم؛ زیرا در مواقعی که کل ویژگی‌هایی دارد که خواه‌ناخواه به اجزایش نیز تسری می‌یابد، این مغالطه اتفاق نمی‌افتد.

A بخشی از B است.

B دارای ویژگی X است.

بنابراین A دارای ویژگی X است.

• این ماشین از فلز تشکیل شده است. پس چرخ‌های آن هم از فلز تشکیل شده‌اند.
• شنیده‌ام که خانوادهٔ پیتر، خانواده‌ای خوب هستند. پس پسر پیتر هم پسر خوبی است.
• او در مؤسسهٔ بسیار مهم و معتبری کار می‌کند. پس او هم باید آدم مهمی باشد.
• این کشور همواره در دنیا به عنوان کشوری مذهبی شناخته شده است. پس مردم این شهر نیز دین و مذهب را دوست دارند.
• در این کشور هر خانواده به‌طور میانگین ۲ فرزند دارد. پس خانوادهٔ «الف» نیز حتماً ۲ فرزند دارد.
• آمار رشوه‌خواری و فساد پلیس در این کشور بسیار بالاست. پس پلیس‌های این منطقه نیز رشوه‌خوار و فاسد هستند.
• او در دانشگاهی که اعتبار و جایگاه علمی بالایی دارد، تحصیل کرده است. پس او نیز باید علم و دانش فراوانی داشته باشد.