ملی گرایی لبنانی
ناسیونالیسم لبنانی یک ایدئولوژی ناسیونالیستی است که مردم لبنان را ملتی جدا و مستقل از جهان عرب می‌داند و برای حفظ لبنان به عنوان یک دولت-ملت مستقل تلاش می‌کند. این ایدئولوژی ممکن است مردم لبنان را از نوادگان مستقیم فنیقی‌ها بداند ، مفهومی که با فینیقی‌گرایی مرتبط است .
این ایدئولوژی بسیار بحث‌برانگیز است و به دلیل تفرقه‌افکنی بین مردم لبنان به جای اتحاد آنها مورد انتقاد قرار گرفته است. در حالی که ملی‌گرایی لبنانی برای جامعه مارونی لبنان جذاب است، اما عموماً در بین مسلمانان لبنانی که اغلب از پان‌عربیسم و پان‌اسلامیسم حمایت می‌کنند ، و همچنین در بین برخی از مسیحیان ارتدکس یونانی ، محبوبیتی ندارد.
تاریخچه
جامعه دروزی و مارونی در لبنان نقش مهمی در شکل‌گیری دولت مدرن لبنان در اوایل قرن هجدهم، از طریق یک سیستم حکومتی و اجتماعی معروف به « دوگانگی مارونی-دروزی » در جبل لبنان، متصرفات، ایفا کردند. این ایدئولوژی ریشه در جنگ فرقه‌ای قرن نوزدهم بین مارونی‌ها و دروزی‌ها دارد که در جبل لبنان رخ داد . [ نیازمند منبع ] این ایدئولوژی در دوره بین دو جنگ جهانی و قیمومیت فرانسه بر سوریه ، شکل رسمی خود را به خود گرفت ، زمانی که عمدتاً به عنوان ابزاری برای مخالفت با ملی‌گرایی عرب و توجیه وجود کشور نوپای لبنان عمل می‌کرد .[۱]
در طول قرن بیستم، به ویژه در طول جنگ داخلی لبنان ، ملی‌گرایی لبنانی با حزب کتائب ، نیروهای لبنانی ، حزب لیبرال ملی و جنبش‌های سکولار مانند نگهبانان سروها ، بلوک ملی و حزب نوسازی لبنان ، به رهبری شاعر و فیلسوف فقید مشهور لبنانی، سعید عقل، مرتبط بود. این گرایش همچنین در میان مسلمانان شیعه جنبش امل و ایدئولوژی مرکزی شاخه نظامی آن، یعنی هنگ‌های مقاومت لبنان ، وجود داشت . در حال حاضر، این گرایش در میان تیپ‌های مقاومت لبنان که زیرمجموعه حزب‌الله هستند ، وجود دارد . در نتیجه، ملی‌گرایان لبنانی هرگز یک بلوک تشکیل نداده‌اند، از نظر ایدئولوژیکی بسیار متفاوت هستند و نظرات متفاوتی در مورد انتخاب متحدان دارند که همه اینها به فرقه‌گرایی منجر می‌شود.[۲]
ناسیونالیسم لبنانی حتی پا را فراتر گذاشته و دیدگاه‌های الحاق‌گرایانه‌ای را فراتر از مرزهای لبنان در بر می‌گیرد و به دنبال متحد کردن تمام سرزمین‌های فینیقیه باستان در اطراف لبنان امروزی است. این امر از این واقعیت ناشی می‌شود که لبنان امروزی، سواحل مدیترانه‌ای سوریه و شمال اسرائیل منطقه‌ای است که تقریباً با فینیقیه باستان مطابقت دارد و بنابراین اکثر مردم لبنان خود را با جمعیت فینیقیه باستانی آن منطقه یکی می‌دانند. بنابراین، کشور لبنان بزرگ پیشنهادی شامل لبنان ، سواحل مدیترانه‌ای سوریه و شمال اسرائیل می‌شود .[۳]
ملی گرا های برجسته لبنانی
- یوسف بیگ کرم (۱۸۲۳–۱۸۸۹)، فرماندار مسیحی
- الیاس پیتر هویک (۱۸۴۳–۱۹۳۱)، پاتریارک مارونی انطاکیه
- کامیل شامون (1900-1987)، رئیس جمهور لبنان
- پیر جمایل (1905–1984)، سیاستمدار
- سعید عقل (۱۹۱۱–۲۰۱۴)، شاعر، فیلسوف، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و اصلاح‌گر زبان
- دانی شمعون (۱۹۳۴–۱۹۹۰)، سیاستمدار
- اتین ساکر (متولد ۱۹۳۷)، رهبر ملی‌گرا
- بچیر جمیل (۱۹۴۷–۱۹۸۲)، رئیس جمهور لبنان
منابع
- ↑ «The Hezbollah Branch 'Everyone Can Join'». International Business Times (به انگلیسی). ۲۰۱۵-۱۱-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۱۰.
- ↑ احیای فنیقیه: جستجوی هویت در لبنان، نوشته‌ی آشر کافمن.
- ↑ دایره المعارف ناسیونالیسم سوری جلد دوم.