منتهیالارب
واژهنامهٔ مُنتَهَی الاَرَب فی لغة العرب کتابی است جامع و اصیل که به دلیل انتخاب بهترین معادلهای فارسی در برابر واژگان عربی و توانمندی در پاسخگویی به نیازهای مترجمان در ترجمۀ متنهای نظم و نثر کلاسیک عربی از ارزشمندترین واژهنامههای عربی به فارسی بهشمار میرود و بیش از دیگر واژهنامههای عربی به فارسی مورد توجه قرار گرفته است.
این کتاب نخستین بار دویست سال پیش در بمبئی چاپ سنگی شد. نویسندهاش عبدالرحیم بن عبدالکریم صفی پوری شیرازی بود که بر اساس کتاب قاموس اللغه فیروزآبادی کارزینی فرهنگنویسی خود را آغاز، سپس با استفاده از دیگر فرهنگها آن را تکمیل کرد.
در مقدمهٔ لغتنامه دهخدا دربارهٔ کتاب منتهی الارب نوشته شده: «این کتاب اکنون یکی از مناسبترین و بزرگترین لغتنامههای عربی به فارسی در هندوستان و ایران بهشمار میرود و مدارک عمده در کار تألیف فرهنگ ناظم الاطبا نفیسی در ایران و فرهنگ آنندراج در هند بوده است.»[۱]
منابع
منتهی الارب فی لغه العرب. جلد اول، عبدالرحیم بن عبدالکریم صفی پوری شیرازی، تصحیح و تعلیق: محمدحسن فؤادیان، علیرضا حاجیان نژاد، مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۹۰، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۰۳-۵۸۴۹-۸