مهرداد دلنوازی
مهرداد دلنوازی | |
|---|---|
 مهرداد دلنوازی - مرکز موسیقی صدا و سیما فروردین ۱۳۸۶ | |
| اطلاعات پس‌زمینه | |
| زاده | ۳ دی ۱۳۳۸ (۶۶ سال) تهران |
| ژانر(ها) | موسیقی ایرانی موسیقی کلاسیک ایرانی |
| ساز(ها) | تار سه تار |
مهرداد دلنوازی (زادهٔ ۳ دی ۱۳۳۸ در تهران) نوازنده و آهنگساز اهل ایران است.
زندگی هنری
مهرداد دلنوازی ۳ دی سال ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. در ۱۱ سالگی به هنرستان عالی موسیقی راه یافت. او فراگیری ساز تار و ردیف‌های موسیقی ایرانی را نزد «هوشنگ ظریف» و ردیف عالی استاد شهنازی را نزد استادان «علی اکبرشهنازی» و «حبیب‌الله صالحی» آموخت. پس از پایان تحصیل در هنرستان موسیقی، مبانی و اصول آهنگسازی را نزد «حسین دهلوی» و آهنگسازی ایرانی را نزد «فرامرز پایور» پی گرفت. وی قطعاتی از آثار فرامرز پایور که برای سنتور ساخته شده بودند، از جمله برخی پیش‌درآمد‌ها، رنگ‌ها و قطعات مجلسی را برای ساز تار تنظیم و به چاپ رساند. او از سال ۱۳۵۸ همکاری خود را با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران آغاز کرد. وی بیش از ۲۰۰ قطعه موسیقی برای سازمان صدا و سیما آهنگسازی و تنظیم کرده‌است. همچنین بیش از ۲۵ آلبوم موسیقی از وی منتشر شده‌است. او در سال ۱۳۸۲ موفق به اخذ مدرک درجه یک هنری از وزارت ارشاد شد.[۱]وی پایه‌گذار و سرپرست گروه موسیقی «دلنوازی» می‌باشد.[۲][۳]
وی از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۸۸ در هنرستان موسیقی دختران و هنرستان موسیقی پسران و از سال ۱۳۷۳ (همزمان با تأسیس دانشکده موسیقی) به مدت ۷ سال در دانشگاه هنر تهران به تدریس مشغول بود.[۴]
در سال ۱۳۷۹ در شانزدهمین جشنواره موسیقی فجر گروه موسیقی «دلنوازی» جایزه اول را به عنوان «بهترین گروه نوازی» به خود اختصاص داد. همچنین در سال ۱۳۸۰ در جشنواره مهر، آلبوم «درگاه جمال» از آثار مهرداد دلنوازی رتبه نخست را به دست آورد.[۵]
او در سال ۱۳۸۳ به عنوان سولیست تار «ارکستر سمفونیک بزرگان جهان» انتخاب و به ترکیه دعوت شد.[۶] در سال ۱۳۸۲ از طرف شورای ارشیابی هنرمندان وزارت فرهنگ و ارشاد لوح درجه یک هنری به وی اهدا گردید. همچنین در سال ۲۰۲۱ در فستیوال موسیقی جهانی آمریکا آهنگ ﴿راپسودی برای نی و ارکستر) به عنوان آهنگسازوتنظیم کننده مدال نقره را به خود اختصاص داد. (Global Music Avards)
آثار هنری
از جمله آثار هنری مهرداد دلنوازی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
آثار مکتوب:
- «باغ نظر» (تنظیم آثار فرامرز پایور برای تار)[۷]
- «راپسودی برای نی و ارکستر»[۸]
- «به زندان»
- «سازنگ در آواز دشتی» (دو نوازی برای تار و سنتور)[۹]
- «ققنوس» (قطعاتی برای تار)[۱۰]
- «ردیف ابتدایی برای تار»[۱۱]
آلبوم موسیقی:
- «آتش دل» به خوانندگی «علیرضا افتخاری»
- «مویه و سه گاه» (تنظیم قطعات به همراه فرامرز پایور) به خوانندگی «علی رستمیان»[۱۲]
- «صدای زنگ»
- «درگاه جمال» به خوانندگی «بهرام سارنگ»[۱۳]
- «خزان عشق» (تنظیم قطعات) به خوانندگی «علی رستمیان»[۱۴]
- «ای عاشقان» به خوانندگی علیرضا براتیان
- «سلسه موی دوست»
- «شقایق»
- «سارنگ»[۱۵]
- «نوبهار»
- «نیاز ابدی» به خوانندگی «جمال الدین منبری»[۱۶]
پانویس
- ↑ «مهرداد دلنوازی». نوا یاب. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «مهرداد دلنوازی: موسیقی خوب را باید اهل فن تأیید کنند و مردم بپسندند». خبرگزاری مهر. ۱۸ بهمن ۱۳۸۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «نگاهی به اجرای گروه دلنوازی اجرایی ظریف و هماهنگ». روزنامه همشهری/سا ل یازدهم - شماره ۳۱۲۷. ۱۴ مرداد ۱۳۸۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «مهرداد دلنوازی». ایران صدا.
- ↑ مهسا ترابی (۱ اردیبهشت ۱۳۸۴). «گفتگو با مهرداد دلنوازی آهنگساز و نوازنده تار». روزنامه همشهری.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «انتخاب مهرداد دلنوازی به عنوان سولیست ارکستر سمفونیک بزرگان جهان». خبرگزاری ایسنا. ۴ شهریور ۱۳۸۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «باغ نظر». خانه کتاب. ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «راپسودی برای نی و ارکستر». سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «سازنگ در آواز دشتی: دو نوازی برای تار و سنتور». خانه کتاب. ۱۳۷۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «ققنوس: قطعاتی برای تار». خانه کتاب. ۱۳۷۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «مهرداد دلنوازی کتاب ردیف ابتدایی برای تار را منتشر کند». آفتاب. ۲۳ شهریور ۱۳۸۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ حامد قاسمی (۲۸ تیر ۱۳۹۴). «مویه و سه گاه – علی رستمیان، استاد فرامرز پایور و مهرداد دلنوازی». شب عاشقان. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «درگاه جمال». کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان. ۱۳۷۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «خزان عشق». نوا یاب. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ حامد قاسمی (۲۷ تیر ۱۳۹۴). «سارنگ – مهرداد دلنوازی». شب عاشقان. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «نیاز ابدی». نوا یاب. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
منابع
- نوا یاب
- راسخون
- موسیقی هنری ایران بایگانی‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine
- خبرگزاری فارس
- خبرگزاری مهر
- مرکز موسیقی صدا و سیما
- گفتگوی هارمونیک۱
- گفتگوی هارمونیک۲
- گفتگوی هارمونیک۳
- رسانه نوا
- نوای فارس
- دفتر موسیقی و سرود صدا و سیما
- نصیری فر، حبیب‌الله (۱۳۸۴). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد سوم). تهران: نگاه. شابک ۹۶۴-۶۲۹۰-۳۳-۷.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- آهنگسازان اهل ایران
- اهالی تهران
- زادگان ۱۳۳۸
- موسیقیدانان اهل ایران
- نوازندگان تار اهل ایران
- نوازندگان سهتار اهل ایران