موج آذرآواری

بستر تپه شنی شکل گرفته توسط موج آذرآواری مربوط به فوران تونگوراهوا ۲۰۰۶ (اکوادو)). به تپه‌ماهورهای تخت و شکل ورقه ورقه شده آن توجه کنید.

موج آذرآواری[۱] توده گاز متلاطم و قطعات سنگ است که از برخی فوران‌های آتشفشانی خارج می‌شود.

این موج، شبیه جریان آذرآواری اما چگالی کمتری دارد یا حاوی مقدار بسیار بیشتری از گاز نسبت به سنگ است، که آن را متلاطم تر می‌کند و باعث می‌شود بتواند از روی پشته‌ها و تپه‌ها بالا برود، به جای اینکه همیشه در سراشیبی حرکت کند، مانند جریان‌های پیروکلاستیک.[۲]

فقط در مورد کوه سنت هلن، سرعت آنها ۹۰ تا ۱۲۰ متر بر ثانیه (۲۰۰ تا ۲۹۰ مایل بر ساعت)، مستقیماً از طریق عکس‌برداری اندازه‌گیری شده است. تخمین دیگر فوران‌ها، حدود ۱۰۰ متر بر ثانیه است. جریان‌های پیو کلاستیک، ممکن است موج ایجاد کند. به عنوان مثال، شهر سنت پیر در مارتینیک در سال ۱۹۰۲ با یکی از این موارد، نابود شد. موج پیرو کلاستیک، شامل ۳ نوع است که عبارتند از: موج پایه، موج ابر آتشفشانی و موج روی زمین.[۳]

منابع

  1. ↑ «آذرآواری» [زمین‌شناسی] هم‌ارزِ «pyroclastic»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. دفتر اول. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ آذرآواری)
  2. ↑ "Glossary of Volcano and Related Terminology". USGS Cascades Volcano Observatory. Retrieved on 2011-04-23.
  3. ↑ Belousov, Alexander; Voight, Barry; Belousova, Marina (2007). "Directed blasts and blast-generated pyroclastic density currents: a comparison of the Bezymianny 1956, Mount St Helens 1980, and Soufrière Hills, Montserrat 1997 eruptions and deposits". Bulletin of Volcanology. Springer Verlag. 69 (7): 701–740. doi:10.1007/s00445-006-0109-y. Retrieved 8 September 2012.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.